Medytacja jogowa obejmuje różne rodzaje, metody i punkty skupienia. Zazwyczaj można medytować na łonie natury, kontemplować księżyc podczas nocnego oświetlenia, ćwiczyć przy blasku świec w zaciemnionym pokoju lub po prostu zamknąć oczy, aby się skupić na refleksji.Ponadto niektórzy praktykujący włączają muzykę jogową do swoich rutyn medytacyjnych. Spośród wszystkich systemów medytacji jogowej żaden nie dorównuje bezpośredniej skuteczności medytacji dźwiękowej jogi, która przetrwała próbę czasu i pozostaje szeroko praktykowana. Medytację dźwiękową jogi można praktykować w połączeniu z technikami wzmacniającymi energię życiową lub jako samodzielną dyscyplinę.Innymi słowy, można najpierw opanować kontrolę zmysłów poprzez manipulację energią witalną, a następnie stopniowo skupiać uwagę na dźwięku jogi. Alternatywnie można praktykować medytację dźwiękową jogi niezależnie od aktualnego stanu świadomości. Taka medytacja z natury prowadzi do wycofania zmysłów, koncentracji, samadhi i ostatecznie do stanu głębokiego skupienia.
Jogiczna medytacja dźwiękowa znana jest również jako medytacja mantryczna. Sanskryckie słowo „mantra” można podzielić na dwie części: „man” i „tra”. „Man” oznacza „umysł”, a „tra” oznacza „odciągać”.Zatem „mantra” oznacza konkretną formułę wokalną zdolną odciągnąć umysł od przyziemnych myśli, niepokojów, pragnień i obciążeń psychicznych. Skupiając uwagę wyłącznie na dźwięku jogicznym, stopniowo przekracza się ignorancję. Od tego etapu medytacja jogiczna pogłębia się stopniowo, ewoluując w kierunku doskonałego samadhi i ostatecznie osiągając stan samadhi.
Niezależnie od konkretnej praktyki medytacji jogicznej, angażowanie się w takie dyscypliny przynosi znaczące korzyści dla naszego dobrego samopoczucia. Na poziomie osobistym praktykowanie medytacji jogicznej sprzyja poczuciu jedności i spokojnej radości zarówno w ciele, jak i umyśle. Dzięki wytrwałej praktyce nasz wewnętrzny świat staje się coraz bardziej spokojny i mniej podatny na zewnętrzne zakłócenia.