Badania wykazały, że spośród ponad 2000 powszechnie stosowanych chińskich leków ziołowych prawie jedna trzecia jest tradycyjnie podawana głównie w stanie świeżym. Pomimo tak długiej historii i bogatego doświadczenia w stosowaniu, świeże zioła praktycznie zniknęły z praktyki klinicznej w połowie XX wieku, a samo pojęcie stało się niejasne.W przypadku pacjentów w stanie krytycznym, zwłaszcza tych z wysoką gorączką, świeże zioła wykazują niezwykle skuteczne wyniki terapeutyczne. Z punktu widzenia współczesnej nauki świeże zioła zachowują swój naturalny stan i strukturę molekularną, ponieważ nie są poddawane żadnej obróbce, suszeniu ani innym metodom przygotowawczym. W rezultacie zawierają wysokie stężenia związków aktywnych i mają doskonałą skuteczność terapeutyczną. Można to porównać do świeżych jabłek i suszonych jabłek, gdzie te pierwsze naturalnie zawierają bogatszą zawartość składników odżywczych.W tysiącletniej tradycji chińskiej medycyny naturalnej świeże zioła zawsze zajmowały ważne miejsce. Nawet w pierwszych latach po utworzeniu Chińskiej Republiki Ludowej ich stosowanie było dość powszechne. Jednak wraz z gwałtownym wzrostem liczby pacjentów ambulatoryjnych w ostatnich dziesięcioleciach, w połączeniu z przestarzałymi technikami konserwacji surowców leczniczych oraz wysokimi kosztami uprawy, przechowywania i transportu świeżych ziół, większość świeżych odmian została zastąpiona suszonymi odpowiednikami. W rezultacie świeże zioła stopniowo zniknęły ze świadomości społecznej, a związana z nimi wiedza kliniczna znalazła się na skraju zagłady.W latach 80. XX wieku wizjonerzy ze środowiska tradycyjnej medycyny chińskiej opowiadali się za przywróceniem dostaw świeżych ziół leczniczych i zintensyfikowaniem badań nad podstawowymi aspektami, takimi jak techniki konserwacji. Na szczęście wielu klinicystów i instytucji badawczych zareagowało entuzjastycznie, poświęcając znaczne zasoby kadrowe na ponowne badania i rozwój świeżych ziół. W 1993 r. w Pekinie utworzono Centrum Badań nad Świeżymi Ziołami Leczniczymi.
W trakcie tych nowych badań stało się jasne, że ekstrakcja różnych składników aktywnych ze świeżych ziół przy użyciu nowoczesnych technik bez naruszania ich aktywności biologicznej – a tym samym podniesienie statusu świeżych ziół z poziomu surowca roślinnego do poziomu preparatów farmaceutycznych – stanowi ogromne wyzwanie dla naukowców. Jednocześnie postępy w badaniach nad świeżymi ziołami za granicą zwiększyły poczucie pilności wśród krajowych naukowców.Francja, Wielka Brytania i Japonia kładą duży nacisk na badania nad świeżymi roślinami leczniczymi, uzyskując już wiele patentów na preparaty ze świeżych roślin leczniczych. Już w 1985 roku niemiecka firma Lowguss złożyła w Chinach wniosek o patent na ekstrakcję składników aktywnych ze świeżych wiosennych chryzantem.Wiele krajów wprowadziło następnie preparaty ze świeżych roślin, które zachowują nienaruszone składniki aktywne. Najbardziej reprezentatywnym przykładem jest zawiesina doustna SIPF produkowana przez francuską eksperymentalną fabrykę farmaceutyczną ARDEVAL. Preparat ten polega na drobnym zmieleniu świeżych roślin w temperaturze -50°C, a następnie dodaniu etanolu w celu uzyskania 30% zawiesiny alkoholowej. Proces ten zapobiega reakcjom enzymatycznym po powrocie do temperatury otoczenia, zachowując w ten sposób integralność składników aktywnych.Preparaty SIPF zawierają pełne spektrum składników świeżych roślin, a obecnie dostępne są preparaty między innymi z Valeriana officinalis, Taraxacum officinale, Arctium lappa i Ribes nigrum. Czerpiąc z międzynarodowych sukcesów w zakresie preparatów ze świeżych ziół, połączenie tradycyjnej chińskiej teorii medycyny z nowoczesnymi technikami przetwarzania i zaawansowaną biotechnologią stanowi realny kierunek badań nad opracowaniem preparatów ze świeżych ziół.W przeszłości krajowe badania nad aktywnymi składnikami i działaniem farmakologicznym chińskich materiałów leczniczych opierały się na suszonych próbkach, co sprawia, że wiele zestawów danych nie ma zastosowania do preparatów ze świeżych składników. Ponadto opóźnienie w modernizacji tradycyjnej medycyny chińskiej stało się przeszkodą w opracowywaniu preparatów ze świeżych składników. Do dziś aktywne składniki niektórych ziół pozostają niepotwierdzone. Przetwarzanie świeżych roślin o niepewnych składnikach aktywnych utrudnia przewidzenie, w jaki sposób enzymy komórkowe mogą wpływać na te składniki, a tym samym na skuteczność preparatów ze świeżych składników.Wiele wyzwań pozostaje do zbadania i wprowadzenia innowacji w zakresie opracowywania świeżych preparatów leczniczych. Niemniej jednak w XXI wieku świeże preparaty lecznicze, łączące charakterystyczne cechy tradycyjnej medycyny chińskiej z nowoczesną technologią naukową, bez wątpienia staną się istotnym elementem współczesnego przemysłu medycyny chińskiej.