Osoby z chorobami wątroby powinny unikać spożywania baraniny jako pożywienia. Chociaż baranina ma korzystne właściwości odżywcze, ma również określone przeciwwskazania. Osoby z chorobami przewlekłymi, zwłaszcza chorobami wątroby, powinny powstrzymać się od spożywania baraniny. Wynika to z faktu, że baranina jest słodka, ciepła i silnie rozgrzewająca, co w medycynie ludowej określa się mianem „pokarmu wywołującego ciepło”. W połączeniu z wysoką zawartością białka i tłuszczu wątroba może mieć trudności z pełnym metabolizowaniem i wchłanianiem tego pokarmu. Może to potencjalnie wywołać nawrót choroby wątroby lub zaostrzyć istniejące schorzenia.
Dodatkowe przeciwwskazania dotyczące spożywania jagnięciny zimą
1. Niektóre schorzenia wykluczają spożywanie jagnięciny
Osoby cierpiące na nawracające owrzodzenia jamy ustnej, zaczerwienienie oczu, gorzki smak w ustach, drażliwość, suchość i ból gardła, obrzęk i ból dziąseł lub biegunkę powinny unikać spożywania jagnięciny. Osoby przyjmujące chińskie preparaty ziołowe zawierające Pinellia ternata lub Acorus tatarinowii również powinny powstrzymać się od jej spożywania.
2. Unikaj łączenia z octem
Kwaśny charakter octu ma właściwości ściągające, które hamują energię yang organizmu. Spożywanie go wraz z baraniną znacznie osłabia rozgrzewające i tonizujące działanie mięsa.
3. Unikaj spożywania z dynią
Tradycyjne chińskie teksty medyczne odradzają również łączenie baraniny z dynią. Wynika to z faktu, że oba produkty są z natury rozgrzewające, a ich połączenie łatwo wywołuje „gorączkę”. Podobnie, podczas przygotowywania baraniny należy ograniczyć do minimum stosowanie ostrych, rozgrzewających przypraw, takich jak chili, pieprz, imbir, goździki i koper włoski.
4. Unikaj łączenia z herbatą
Herbata jest naturalnym antagonistą jagnięciny. Wysoka zawartość białka w jagnięcinie reaguje z kwasem taninowym zawartym w herbacie, tworząc białko taninowe, które spowalnia perystaltykę jelit, zmniejsza wilgotność stolca i może powodować zaparcia.
Polecany przepis: Gulasz z marchwi i jagnięciny
Gulasz z marchwi i jagnięciny
Składniki: Golonka jagnięca, marchew, rzodkiewka, szczypiorek
Przyprawy: Imbir, sól, pieprz.
Sposób przygotowania: 1. Marchew obierz, umyj i pokrój na kawałki. Szczypiorek drobno posiekaj i odłóż na bok.
2. Weź połowę białej rzodkwi, pokrój na kawałki i nakłuj każdy kawałek kilkoma otworami za pomocą pałeczek.
3. Pokrój udźca jagnięcego na małe kawałki. Zblanszuj we wrzącej wodzie (z dodatkiem dwóch plasterków imbiru), następnie odcedź, opłucz i umieść w garnku.
4. Dodaj odpowiednią ilość wody do garnka wraz z plasterkami imbiru i nakłutymi kawałkami białej rzodkwi. Doprowadź do wrzenia na dużym ogniu, następnie zmniejsz ogień i gotuj na wolnym ogniu przez około 30 minut. Wyjmij kawałki białej rzodkwi.
5. Dodaj kawałki jagnięciny do garnka.
4. Dodaj do garnka odpowiednią ilość wody wraz z plasterkami imbiru i nakłutymi kawałkami białej rzodkwi. Doprowadź do wrzenia, a następnie gotuj na małym ogniu przez około 30 minut. Wyjmij kawałki białej rzodkwi.
5. Dodaj przygotowaną marchewkę do garnka i gotuj razem z baraniną, aż będzie miękka. Dopraw odpowiednią ilością soli i mielonego czarnego pieprzu, a następnie posyp posiekaną cebulką dymką.
Uwaga: Podczas gotowania bulionu z baraniny z nakłutymi kawałkami białej rzodkwi, rzodkiewka wchłonie charakterystyczny zapach baraniny. Nie zaleca się spożywania ugotowanych kawałków rzodkwi.
Podczas przygotowywania baraniny najlepiej używać imbiru z nienaruszoną skórką. Skórka imbiru ma właściwości ostro-chłodzące, pomagające rozpraszać ciepło, łagodzić ból i reumatyzm. Spożywana wraz z baraniną pomaga również wyeliminować charakterystyczny zapach.
Chociaż baranina jest pożywna, nie jest odpowiednia dla wszystkich. Należy o tym pamiętać.