Znaczenie słowa „czekać”: Aby wyrosnąć na bambus sięgający nieba, trzeba najpierw głęboko zakopać swoje serce w ziemi. ——Motto Życie na tym świecie nie zawsze jest delikatnym powiewem wiatru muskającym twarz, ani też gładką, równą równiną. Najczęściej towarzyszą nam w życiu różnego rodzaju trudności lub nieoczekiwane niepowodzenia.
Co więcej, te przeciwności losu często wprawiają nas w zakłopotanie, a nawet przygnębiają i pokonują. Uważam, że w takich momentach powinniśmy raczej uspokoić umysł, głęboko się zastanowić i dokładnie przemyśleć, aby znaleźć okazję do przełomu.
Innymi słowy, zanim nadejdzie kolejna szansa, musimy najpierw nauczyć się zachowywać spokój i czekać.
Czekanie jest formą mądrości. Dla mądrych ludzi nie jest to nigdy zwykłe upływanie czasu, ale raczej strategia ukrywania swoich talentów i czekania na odpowiedni moment. Patrząc wstecz na historię, Jiang Taigong łowił ryby nad rzeką Wei, czekając sześćdziesiąt lat; Zhuge Liang uprawiał pola w Nanyang, czekając dwadzieścia siedem lat.
Samotność i izolacja związane z takim czekaniem były prawdopodobnie znane tylko im samym.Jednak moim zdaniem nikt nie opanował sztuki czekania tak dobrze jak król Zhuang z Chu. Opowieść brzmi następująco: po wstąpieniu na tron Chu zastał dwór w chaosie, gdzie lojalność i zdrada były nie do odróżnienia. Co więcej, młody monarcha, którego skrzydła nie były jeszcze w pełni rozwinięte, czuł, że jego wielkie ambicje są tłumione. Postanowił więc czekać, celowo oddając się przyjemnościom i udając niekompetencję.
W międzyczasie potajemnie obserwował swoich ministrów, rozróżniając lojalność od zdrady, cierpliwie czekając na moment, w którym mógłby wznieść się na wyżyny. Król Zhuang czekał trzy pełne lata. W końcu „przez trzy lata milczał, ale kiedy przemówił, zaskoczył świat; przez trzy lata nie latał, ale kiedy wzbił się w powietrze, wzniósł się do nieba”. Ostatecznie ożywił państwo Chu, rzucił wyzwanie hegemonii Centralnych Równin i osiągnął dominację. Uważam, że ich niezwykłe osiągnięcia wynikały z opanowania sztuki czekania.
Rzeczywiście, w naszym życiu rzadko zdarza się, aby okazje pojawiały się na nasze życzenie. Jak mówi przysłowie: okazja sprzyja przygotowanym umysłom. A samo przygotowanie jest formą czekania.
Co więcej, czekanie to często samotny i bolesny proces, a nawet ciężka próba. Jest to jednak również hartowanie ducha.Mencius stwierdził kiedyś: „Dlatego też, gdy Niebo zamierza powierzyć człowiekowi wielką odpowiedzialność, najpierw zadaje mu cierpienie, wyczerpuje jego ciało pracą, naraża go na głód, zubaża i zakłóca jego działania. Ma to na celu wzmocnienie jego determinacji, hartowanie charakteru, a tym samym zwiększenie jego możliwości”.
Tylko poprzez hartowanie ducha poprzez czekanie człowiek może rozwijać swoje umiejętności i wziąć na siebie wielką odpowiedzialność.
Co więcej, jeśli chodzi o czekanie, jedna z trzydziestu sześciu strategii nosi nazwę „Czekanie, aż wróg się wyczerpie, podczas gdy ty pozostajesz w spokoju” – to „czekanie” również oznacza cierpliwość. Jednak w odniesieniu do strategii wojskowej kładzie się nacisk na przejęcie inicjatywy, uzyskanie przewagi i ustanowienie dominacji przed czekaniem.Jego maksymę strategiczną można zawrzeć w jednym słowie: „czekaj” – czekaj, aż wróg wpadnie w pułapkę.
Pewnego razu stanął do walki z Yu Changiem. Siły Yu początkowo wykazywały się ogromnym morale, codziennie rzucając wyzwanie armii Han. Cesarz Guangwu nie spieszył się, umacniając swoje pozycje i oczyszczając tereny wiejskie. Zadbał o to, aby jego żołnierze byli dobrze nakarmieni i wypoczęci. Zanim wojska Han w pełni odzyskały siły i morale, siły Yu wyraźnie słabły.Kiedy nadszedł odpowiedni moment, cesarz Guangwu przeprowadził błyskawiczny atak, całkowicie rozbijając siły Yu.
Było to doskonałe odzwierciedlenie maksymy Sun Tzu: „Unikaj ich ostrego ostrza; uderzaj, gdy ich ostrze jest tępe”. Można powiedzieć, że cesarz Guangwu opanował sztukę czekania do perfekcji.
Inną postacią znaną z cierpliwości w okresie Trzech Królestw był Sima Yi.Jego czekanie było prawdopodobnie innego rodzaju, ponieważ czekał na naturalny koniec swojego życia. Jak długo to potrwa, wiedział tylko Bóg. Niemniej jednak czekał. Rozumiał bowiem, że pod względem mądrości i strategii nigdy nie dorówna Zhuge Liangowi. Mógł więc tylko doskonalić swoją sztukę czekania – być może nie miał innego wyboru, jak tylko czekać na naturalny koniec swojego życia.Co więcej, w Shu Zhuge Liang osobiście zajmował się każdym szczegółem, pracując dzień i noc – jak można było to wytrzymać? Ostatecznie, bez względu na to, jak Zhuge Liang rzucał mu wyzwania lub angażował go w zacięte bitwy, Sima Yi walczył niewiele lub wcale. Wynik? Zhuge Liang zmarł przed osiągnięciem zwycięstwa, a Sima Yi wyszedł z tej walki triumfatorem!Uważam, że cierpliwość Sima Yi była naprawdę głęboka. Przypomina mi to słowa cesarzowej wdowy Xiaozhuang skierowane do Kangxi podczas likwidacji feudalnych len w serialu telewizyjnym „Dynastia Kangxi”: „Xuanye, zastanów się: ile lat ma teraz Wu Sangui? A ty, ile masz dzisiaj lat? Czy nie możesz poczekać?”.W opinii cesarzowej wdowy Xiaozhuang, gdy spotyka nas przeciwność losu, „czekanie” może być formą mądrości. Oczywiście Kangxi był cesarzem na miarę wieków, posiadającym zarówno cesarskiego ducha, jak i cesarską mądrość – cechy wykraczające poza zwyczajność. Niemniej jednak jego niecierpliwość doprowadziła do buntu trzech feudałów.
Dlatego w naszej życiowej podróży pojęcie „czekania” rzeczywiście zasługuje na dokładne rozważenie. Szczególnie w obliczu przeciwności losu możemy naśladować właśnie ten akt czekania: aby wyrosnąć na wysoką zieloną bambusową łodygę przebijającą chmury, trzeba najpierw głęboko zakopać swoje serce w ziemi. To jest podstawa.Wśród sześćdziesięciu czterech heksagramów I Ching jeden nosi nazwę Xū (Potrzeba). Komentarz do wyroku głosi: „Xū oznacza czekanie. Przed nami niebezpieczeństwo, ale dzięki stanowczości i sile unikamy pułapki i nie popadamy w nieszczęście. Xū przynosi zaufanie, promienny dobrobyt i niezachwiane szczęście. Umiejscowione w miejscu Nieba, uosabia centralną prawość”. „Korzystne jest przekroczenie wielkiej rzeki” oznacza, że wysiłek przyniesie zasługi.Oznacza to, że „Xū” reprezentuje oczekiwanie, ponieważ przed nami niebezpieczeństwo. Jednak trzymając się prawej drogi, pozostając zdecydowanym i nieugiętym oraz czekając z szczerością, pokonamy przeciwności losu, znajdziemy świetlaną przyszłość i osiągniemy sukces.
Dlatego mówi się: w tym przemijającym świecie najczęściej musimy najpierw nauczyć się czekać.
Czekanie jest bowiem formą mądrości!
Tak uważam.