Wiele matek odczuwa ogólny dyskomfort po porodzie, co może wskazywać na wystąpienie dolegliwości poporodowych. Dlaczego pojawiają się te dolegliwości?
Przyczyną „dolegliwości poporodowych” są zmiany hormonalne, których doświadczają kobiety po porodzie.Powodują one zmniejszenie elastyczności i siły mięśni oraz ścięgien w całym ciele. Napięcie w torebkach stawowych i otaczających je więzadłach osłabia się, powodując rozluźnienie stawów. W tym stanie, jeśli matka wykonuje nadmierną ilość prac domowych lub zbyt wcześnie nosi dziecko, powoduje to dodatkowe obciążenie stawów, ścięgien i więzadeł. Może to łatwo prowadzić do bólu spowodowanego przeciążeniem w takich obszarach, jak nadgarstki i stawy palców.
Typowe schorzenia poporodowe
1. Zapalenie sutka: Młode matki powinny przestrzegać dwóch kluczowych zasad dotyczących pielęgnacji piersi. Po pierwsze, należy zapobiegać zastojowi mleka, ponieważ zastój mleka stanowi idealne środowisko dla rozwoju bakterii. Po drugie, delikatna skóra brodawki sutkowej jest podatna na uszkodzenia, które mogą sprzyjać infekcjom bakteryjnym.Od początku ciąży do okresu karmienia piersią przyszłe matki powinny regularnie myć brodawki sutkowe i okolice narządów płciowych czystym, wilgotnym ręcznikiem, aby zachować higienę i wzmocnić odporność skóry w tym miejscu. Pomaga to zapobiegać przedostawaniu się bakterii do gruczołów sutkowych przez pęknięcia i powodowaniu infekcji. Podczas karmienia piersią należy utrzymywać brodawki sutkowe w czystości, unikać urazów i minimalizować potencjalne drogi zakażenia.Należy upewnić się, że podczas każdego karmienia mleko jest całkowicie odciągane. Jeśli niemowlę nie wypije całego mleka, należy opróżnić piersi za pomocą laktatora. Mleko pozostawione w piersiach przez dłuższy czas może się zepsuć, sprzyjając rozwojowi bakterii.
2. Wypadanie macicy Należy unikać ciężkiej pracy fizycznej przed całkowitym wyzdrowieniem macicy, ponieważ może to spowodować jej wypadnięcie. Objawy obejmują uczucie ciężkości w dolnej części brzucha i ból pleców; w ciężkich przypadkach macica może wypadnąć z pochwy. Dlatego też młode matki powinny odpoczywać w łóżku, powstrzymać się od wczesnej aktywności fizycznej i unikać ciężkiej pracy fizycznej, długich spacerów lub biegania.
3. Ból stawów: Znaczne zmiany hormonalne po porodzie mogą zmniejszyć napięcie w torebkach stawowych i otaczających więzadłach, powodując rozluźnienie stawów. Nadmierne prace domowe, długotrwałe noszenie dziecka lub ekspozycja na zimną wodę mogą nadmiernie obciążać stawy, ścięgna i więzadła, prowadząc do uporczywego bólu stawów rąk.W okresie poporodowym matki muszą priorytetowo traktować odpoczynek, ograniczyć prace domowe, zmniejszyć obciążenie palców i nadgarstków oraz unikać kontaktu z zimną wodą. 4. Infekcje dróg rodnych: Odporność poporodowa jest poważnie osłabiona, a urazy pochwy i macicy spowodowane porodem pozostają niezagojone, co ułatwia bakteriom przedostanie się do krwiobiegu. Ponadto różny stopień przekrwienia i obrzęku ujścia pochwy po porodzie zwiększa podatność na rany szarpane.Dlatego kobiety po porodzie muszą dbać o skrupulatną higienę krocza, często myjąc je ciepłą wodą. Stosunki seksualne mogą wywołać zapalenie sromu, zapalenie pochwy, zapalenie błony śluzowej macicy, zapalenie narządów miednicy mniejszej, krwotok maciczny lub rany narządów płciowych. Ciężkie przypadki mogą prowadzić do posocznicy, wstrząsu krwotocznego, a nawet powikłań zagrażających życiu. Dlatego aktywność seksualna jest surowo zabroniona w okresie poporodowym.Należy zawsze dbać o ogólną czystość, szczególnie w dolnej części ciała. Po porodzie należy skupić się na odżywianiu, odpowiednim odpoczynku i wzmacnianiu funkcji organizmu.
5. Rozluźnienie pochwy Przyczyny rozluźnienia pochwy są wielorakie, ale przede wszystkim dotyczą mięśnia łonowo-guzicznego. Mięsień ten, jeden z największych w grupie mięśni dźwigacza odbytu, podtrzymuje narządy miednicy i utrzymuje napięcie tkanek miękkich w okolicy miednicy. Przeplata się z bliższą ścianą zwieracza cewki moczowej i rozciąga się do górnej jednej trzeciej zwieracza pochwy.W konsekwencji kurczy część pochwy w dolnej części odbytnicy, regulując wypróżnianie i funkcję „chwytu” pochwy. Dlatego zapobieganie rozluźnieniu pochwy po porodzie zależy od wzmocnienia mięśnia łonowo-guzicznego.
Postępowanie w stanach poporodowych
1. Wczesne wykrywanie i leczenie
W okresie poporodowym wszelkie choroby należy szybko rozpoznawać i leczyć.Na przykład, jeśli młoda matka doświadcza uporczywej gorączki poporodowej, należy ustalić jej przyczynę. Należy zachować czujność w odniesieniu do potencjalnych źródeł infekcji w organizmie, takich jak zapalenie narządów miednicy mniejszej, zapalenie błony śluzowej macicy, zapalenie sutka, zapalenie w miejscu nacięcia krocza lub zapalenie w miejscu nacięcia cesarskiego. Po postawieniu diagnozy należy niezwłocznie podjąć skuteczne leczenie przeciwzakaźne.Jeśli objawy zostaną zlekceważone jako zwykłe przeziębienie i opóźniona zostanie konsultacja lekarska, stan zapalny może się rozprzestrzenić lub przekształcić w stan przewlekły, przedłużając chorobę i potencjalnie utrudniając jej wyleczenie.
2. Leczenie dostosowane do objawów
Niezależnie od tego, czy jest to okres normalny, czy połóg, choroby należy leczyć, konsultując się ze specjalistą w renomowanym szpitalu.Korzystanie z usług niekompetentnych lekarzy, stosowanie środków ludowych lub tajnych receptur lub samoleczenie oparte na domysłach może opóźnić diagnozę i leczenie, powodując przewlekłość i uporczywość schorzeń. W przypadku tak zwanych „dolegliwości poporodowych”, takich jak bóle pleców, niezbędne jest kompleksowe leczenie pod kierunkiem specjalisty, łączące leki, fizjoterapię i rehabilitację fizyczną.
Środki ostrożności
Na podstawie przyczyn większości dolegliwości poporodowych podsumowano następujące środki ostrożności:
1. Stosunki seksualne są surowo zabronione w ciągu miesiąca po porodzie, ponieważ mogą zagrażać życiu. Ze względów bezpieczeństwa zaleca się abstynencję do 100 dni po porodzie.
2. Zachowaj pozytywne nastawienie: unikaj gniewu i irytacji, pielęgnuj otwartość serca i ogranicz nadmierne rozmyślania.
3. Należy unikać nadmiernej aktywności w okresie połogu. Należy unikać długotrwałego stania lub siedzenia, aby zapobiec nadmiernemu wysiłkowi i potencjalnym długotrwałym konsekwencjom zdrowotnym.
4. Należy zachować umiar w diecie. Należy unikać przejadania się lub głodowania. Należy powstrzymać się od spożywania surowych, zimnych lub pikantnych potraw. Należy ograniczyć porcje potraw niebędących podstawowymi produktami spożywczymi; nie należy ograniczać spożycia z obawy przed przybraniem na wadze.
5. W okresie połogu należy unikać noszenia kapci, ubrań z krótkim rękawem lub krótkich spódnic. Wiosną, jesienią i zimą podczas wychodzenia na zewnątrz należy nosić czapkę. Po poceniu się należy poczekać, aż pot wyschnie w pomieszczeniu, zanim wyjdzie się na zewnątrz. Nigdy nie należy myć twarzy, rąk, stóp ani kąpać się w zimnej wodzie (również latem).