Co powoduje chorobę lokomocyjną?
Dysfunkcja układu przedsionkowego
Ucho ludzkie składa się z trzech części: ucha wewnętrznego, środkowego i zewnętrznego. Narządy przedsionkowe w uchu wewnętrznym wykrywają bodźce wynikające z określonych ruchów, regulując równowagę ciała. Obejmują one trzy kanały półkoliste i receptory obwodowe, takie jak utricle i saccule. Po pobudzeniu generują one nadmierne sygnały bioelektryczne przekazywane do ośrodka nerwowego.Podczas ruchu pojazdu — np. przyspieszania, szarpania, hamowania, jazdy po wyboistej nawierzchni lub nagłych zmian prędkości — bodźce przekraczające próg tolerancji tych receptorów przedsionkowych mogą wywoływać nieprzyjemne objawy, takie jak zawroty głowy, nudności i wymioty.
Dyskomfort fizyczny prowadzący do
Jeśli przed podróżą osoba jest przeziębiona lub ma infekcję górnych dróg oddechowych, wirusy mogą zaatakować układ równowagi przedsionkowej ucha wewnętrznego. W połączeniu z dyskomfortem fizycznym może dojść do obniżenia odporności, co zmniejsza zdolność organizmu do przystosowania się do zmian środowiskowych i ich tolerowania. W rezultacie osoba ta może doświadczać choroby lokomocyjnej częściej niż zwykle.
Czynniki wizualne
Niektóre osoby lubią patrzeć przez okno podczas podróży. Przy większych prędkościach nieruchome obiekty na zewnątrz wydają się poruszać względem pojazdu. Powoduje to rozbieżność między bodźcami wzrokowymi a sygnałami przedsionkowymi przekazywanymi do ośrodków koordynacyjnych mózgu. Na przykład oczy postrzegają obiekty oddalające się, podczas gdy układ przedsionkowy wyczuwa ruch do przodu. Ta rozbieżność dezorientuje mózg, zwiększając podatność na chorobę lokomocyjną.Dlatego osoby podatne na chorobę lokomocyjną powinny najlepiej odpoczywać z zamkniętymi oczami lub unikać patrzenia przez okno. Czynniki konstytucjonalne Osoby o słabszej kondycji fizycznej są bardziej podatne na chorobę lokomocyjną niż osoby o dobrej kondycji fizycznej. Wynika to z niższej odporności i zmniejszonej zdolności adaptacyjnej. Osoby takie powinny skupić się na regularnych ćwiczeniach fizycznych, aby wzmocnić swoją kondycję fizyczną.
Łagodzenie choroby lokomocyjnej
1. Masaż punktu akupunkturowego Jiuwei
Osobom, które podczas każdej podróży odczuwają silne mdłości, ulgę może przynieść masaż punktu akupunkturowego Jiuwei. Znajduje się on bezpośrednio pod mostkiem, tuż poniżej najniższego żebra. Ucisk tego punktu podczas mdłości może złagodzić objawy.
2. Plasterek świeżego imbiru na pępku
Osoby często cierpiące na chorobę lokomocyjną mogą przed podróżą przygotować plasterek świeżego imbiru i umieścić go na pępku. Ciepło imbiru stymuluje ten obszar, łagodząc dolegliwości związane z chorobą lokomocyjną.
2. Wdychanie skórki pomarańczy
Jeśli podczas choroby lokomocyjnej masz pod ręką skórkę pomarańczy, przyłóż ją skórką na zewnątrz pod nos. Delikatnie ściśnij skórkę i wdychaj jej aromat. Aromatyczne olejki eteryczne uwalniane ze skórki, wdychane w sposób ciągły, mogą pomóc przeciwdziałać skutkom choroby lokomocyjnej.Zielony olejek lub olejek z białych kwiatów
Osobom szczególnie podatnym na chorobę lokomocyjną zaleca się noszenie przy sobie zielonego olejku lub olejku z białych kwiatów. Przy pierwszych oznakach dyskomfortu nałóż olejek na skronie i delikatnie wmasuj. Alternatywnie, nałóż kroplę zielonego olejku na pępek i przykryj go plastrem przeciwbólowym, aby uzyskać podobną ulgę.