W dzisiejszych czasach większość ludzi podróżuje samochodem. Ale co zrobić, jeśli ma się skłonność do choroby lokomocyjnej? Niektórzy nigdy jej nie doświadczają – co powoduje tę różnicę? Niektórzy, gdy ją odczuwają, biorą leki przeciw chorobie lokomocyjnej, ale jakie są ich skutki uboczne? Wiele osób boryka się z tym dylematem w codziennym życiu. Dzisiaj przedstawiamy szczegółowy przewodnik na ten temat – nie przegap go.
Jak radzić sobie z chorobą lokomocyjną
Unikaj jedzenia zbyt dużej ilości posiłków przed podróżą, ale unikaj również podróży na pusty żołądek
Przed wejściem na pokład powstrzymaj się od spożywania ciężkostrawnych lub tłustych posiłków, ponieważ zwiększają one obciążenie układu pokarmowego i przyspieszają motorykę żołądka. Jeśli pojazd będzie poddawany gwałtownym wstrząsom, może to spowodować znaczny dyskomfort żołądkowy.Jednak podróżowanie na pusty żołądek jest równie niewskazane. Głód osłabia organizm, zmniejszając tolerancję na bodźce zewnętrzne i zwiększając podatność na chorobę lokomocyjną.
Dostosuj pozycję siedzenia
Odchyl fotel tak daleko, jak to możliwe, zachowując komfort. Oprzyj się o fotel, trzymając głowę mocno opartą o zagłówek. Unikaj ruchów na boki. Zamknij oczy, aby odpocząć; jeśli uda Ci się zasnąć, tym lepiej.Podczas podróży należy powstrzymać się od korzystania z telefonów komórkowych, czytania gazet lub czasopism, ponieważ czynności te mogą wywołać zawroty głowy i niewyraźne widzenie.
Ułożenie siedzenia
Osoby podatne na chorobę lokomocyjną powinny wybrać miejsce skierowane do przodu, w przedniej części pojazdu. W przedniej części kołysanie jest mniej odczuwalne, a otwarty widok pomaga zapobiegać zmęczeniu oczu. Zalecane jest również miejsce przy oknie; otwarcie okna w przypadku złego samopoczucia może złagodzić dyskomfort.Należy jednak unikać patrzenia przez okno, ponieważ może to nasilić zawroty głowy. Masaż punktów nacisku Punkt Hegu: Punkt ten ma bezpośredni wpływ na przewód pokarmowy. Jego masaż skutecznie łagodzi zawroty głowy, nudności i wymioty. Punkt Hegu znajduje się na grzbiecie dłoni, w połowie drugiej kości śródręcza – w miejscu przecięcia linii łączącej podstawę pierwszej kości śródręcza z drugą kością śródręcza. Powszechnie znany jako obszar „paszczy tygrysa”.
Punkt Neiguan: Połączony z meridianem serca, punkt ten reguluje pracę ośrodkowego układu nerwowego. Stymulacja punktu Neiguan zwiększa tolerancję na bodźce sensoryczne, dzięki czemu jest bardzo skuteczna w przypadku choroby lokomocyjnej. Znajduje się on około dwóch cun powyżej zgięcia nadgarstka po wewnętrznej stronie przedramienia.
Ściskanie talii i obejmowanie brzucha zmniejsza wstrząsy
Noszenie odzieży ściągającej talię podczas podróży może zmniejszyć wstrząsy trzewne, łagodząc w ten sposób chorobę lokomocyjną. Jeśli nie masz takiej odzieży, możesz zdjąć wierzchnią część ubrania i zawiązać ją wokół talii lub delikatnie obejmować brzuch, leżąc na siedzeniu, co również łagodzi skutki wstrząsów.
Wykorzystaj skórki cytrusów do zwalczania nieprzyjemnych zapachów
Wiele przypadków tzw. „choroby lokomocyjnej” wynika z dolegliwości żołądkowych wywołanych nieprzyjemnymi zapachami (głównie oparami benzyny). W takich przypadkach można zapobiegać lub łagodzić objawy, stosując owoce cytrusowe, takie jak skórka pomarańczy, cytryny lub grejpfruta, które wydzielają orzeźwiający zapach.
Przyczyny choroby lokomocyjnej
1. Może wynikać z wrodzonych czynników konstytucjonalnych. Niektóre osoby doświadczają choroby lokomocyjnej z powodu niższego progu wrażliwości układu przedsionkowego, co oznacza, że nawet niewielkie rozbieżności między obrazem a wrażeniami przedsionkowymi mogą wywołać zawroty głowy. Oczywiście może to również zależeć od wpływów środowiskowych.
2. Osoby przeziębione są bardziej podatne na chorobę lokomocyjną. W związku z ostatnią epidemią grypy podróżowanie w czasie infekcji dróg oddechowych może wpływać na układ przedsionkowy ucha wewnętrznego, zwiększając podatność na nudności.Ponadto bóle głowy, słabe trawienie i niewystarczająca ilość snu mogą zwiększać podatność na chorobę lokomocyjną. 3. Predyspozycje genetyczne. Choroba lokomocyjna może być dziedziczna. Osoby, których członkowie rodziny cierpią na ciężką chorobę lokomocyjną, są bardziej narażone na jej wystąpienie.
4. Autosugestia. Tendencja ta występuje częściej u osób, które wcześniej doświadczyły choroby lokomocyjnej. Osoby takie mogą nieświadomie wpaść w samonapędzający się cykl „będę czuć się źle”, wywołując objawy podczas podróży.
5. Dobry stan dróg często zmniejsza podatność na chorobę lokomocyjną. Jednak gdy drogi stają się wyboiste lub pojazdy doświadczają znacznych wstrząsów – czy to w samochodach, łodziach czy samolotach – dzieci są bardziej narażone na dezorientację i nudności.
6. Nieprzyjemne zapachy w kabinie. Niektóre osoby mogą doświadczać choroby lokomocyjnej po wykryciu oparów benzyny lub innych silnych zapachów.
7. Siedzenie z tyłu lub ciągłe korzystanie z telefonu komórkowego może wywołać chorobę lokomocyjną. Wiele osób uważa, że wpatrywanie się w ekran telefonu komórkowego podczas podróży powoduje znaczny dyskomfort dla oczu, ponieważ powoduje rozbieżność między bodźcami wzrokowymi a przedsionkowymi.Podobnie częste patrzenie przez okno może również wywołać chorobę lokomocyjną. Osoby podatne na tę dolegliwość powinny unikać tych czynników podczas podróży.
Skutki uboczne leków przeciw chorobie lokomocyjnej
Silna senność
Większość osób odczuwa senność po zażyciu leków przeciw chorobie lokomocyjnej. Niektóre osoby mogą przegapić swój przystanek z powodu nadmiernej senności.Przedawkowanie może wywołać silną senność, a nawet śpiączkę, kołatanie serca, drżenie mięśni lub niewyraźne widzenie.
Duszności i ucisk w klatce piersiowej
Większość tabletek przeciw chorobie lokomocyjnej to środki przeciwwymiotne o działaniu uspokajającym, zawierające składniki pobudzające układ nerwowy. Typowe działania niepożądane obejmują duszności, ucisk w klatce piersiowej, kaszel i dystonię. Nadmierne spożycie może nasilić te skutki uboczne.
Zawroty głowy i bóle głowy
Przedawkowanie może powodować zawroty głowy, bóle głowy, nudności, wymioty i dyskomfort w górnej części brzucha. Osoby starsze są szczególnie podatne na przedłużające się letarg lub zawroty głowy po przyjęciu dużych dawek. Bardziej poważne reakcje obejmują splątanie, dezorientację, halucynacje, drgawki, tachykardię, zaburzenia oddychania, a nawet śpiączkę.
Uzależnienie od leków
Nadmierne stosowanie leków przeciw chorobie lokomocyjnej może prowadzić do uzależnienia, potencjalnie rozwijającego się w nałóg, a także do pojawienia się oporności na leki.
Toksyczność leku
Niektóre osoby mogą przyjmować nadmierne dawki w celu uzyskania silniejszego działania przeciw chorobie lokomocyjnej, co może potencjalnie spowodować ostre zatrucie i zaburzenia psychiczne.
Uszkodzenie układu nerwowego
Leki przeciw chorobie lokomocyjnej zazwyczaj zawierają środki uspokajające i przeciwwymiotne, które stymulują układ nerwowy. Nadmierne stosowanie może niekorzystnie wpływać na układ nerwowy, szczególnie u rozwijających się dzieci. Długotrwałe stosowanie może spowodować uszkodzenie nerwów mózgowych i zaburzyć rozwój.
Co zrobić w przypadku choroby lokomocyjnej? Czy również doświadczasz tego problemu w codziennym życiu? Czy po przeczytaniu powyższego wyjaśnienia wiesz już, jak sobie z nim radzić? Przedstawiliśmy metody radzenia sobie z chorobą lokomocyjną i jej przyczynami. Osoby często cierpiące na tę dolegliwość uważają podróże na duże odległości za niewygodne, dlatego zaleca się stosowanie strategii zapobiegania chorobie lokomocyjnej podczas podróży. Nie zaleca się jednak regularnego stosowania leków przeciw chorobie lokomocyjnej, ponieważ mogą one powodować znaczne szkody dla organizmu.