Kokony jedwabników mają niezwykle różnorodne zastosowania i zalety. Przede wszystkim wykazują właściwości hemostatyczne i detoksykacyjne, a także leczą takie schorzenia, jak krwawienie z odbytu i nudności. Dodatkowo można je przygotować jako wywar leczniczy. Poniżej znajduje się szczegółowy opis funkcji i skuteczności kokonów jedwabników.Ochronna powłoka w kształcie worka, utworzona podczas stadium poczwarki jedwabnika, zawierająca ciało poczwarki. Ta warstwa ochronna składa się ze skóry kokonu, warstwy kokonu i wyściółki poczwarki. Warstwa kokonu daje nić jedwabną, natomiast skóra kokonu i odpady jedwabiu z nawijania służą jako surowiec do przędzenia jedwabnej bawełny i przędzy jedwabnej.>Cechy morfologiczne: Występuje w różnych kształtach, w tym wydłużonym owalnym, owalnym z wąską talią, kulistym lub wrzecionowatym, czasami z niewielkim zwężeniem w środkowej części. Kokon może mieć kolor biały, żółty, jasnozielony lub cielisty, mierzy około 3–4 centymetrów długości i 1,7–2,1 centymetra średnicy. Powierzchnia jest biała z nieregularnymi zmarszczkami i przyczepionym jedwabiem hodowlanym, sprawiającym wrażenie puszystego.Wzory jedwabiu na wewnętrznej ściance są bardzo regularne. Są lekkie, ale sprężyste i odporne na rozdarcia. Niewyklute kokony zawierają jedną żółtawo-brązową poczwarkę oraz jasnobrązową, pomarszczoną skórkę poczwarki, zrzuconą przed przepoczwarzeniem.
Występowanie: Produkowane w regionach hodowli jedwabników w całym kraju.Głównym obszarem produkcji jest miasto Tongxiang w prowincji Zhejiang, znane od czasów starożytnych z produkcji najlepszego jedwabiu w regionie Jiangnan.
Kokony jedwabników składają się głównie z białka włóknistego „sericyny” otoczonej innym białkiem „fibroiną” zapewniającą spójność, a także śladowych ilości lipidów, pigmentów, substancji nieorganicznych itp. Mają słodki smak, ciepłą naturę, są nietoksyczne i wchodzą do meridianu śledziony.Posiadają właściwości hemostatyczne, gaszące pragnienie i detoksykacyjne.
Wpływ kokonów jedwabników na dietę
Kokony jedwabników mają słodki smak, ciepłą naturę, są nietoksyczne i wpływają na meridian śledziony. Wykazują działanie hemostatyczne, gaszące pragnienie i detoksykacyjne. Stosuje się je głównie w leczeniu krwawienia z odbytu, krwiomoczu, krwotoku macicznego, cukrzycy, nudności, ropni i skrofuly.
Wartość lecznicza kokonów jedwabników
1. W przypadku wiatru jelitowego, krwi w stolcu lub moczu oraz bolesnego oddawania moczu: równe części żółtego kokonu, papieru z wylinki jedwabnika (połączone i zwęglone w celu zachowania właściwości), późnego piasku jedwabnika i białego sztywnego jedwabnika (połączone i smażone). Zmielić na proszek, dodać niewielką ilość piżma. Przyjmować dwie qian na dawkę z napojem ryżowym, trzy razy dziennie.
2. W przypadku cukrzycy: gotować kokony jedwabników w wywarze. Przyjmować jedną filiżankę na dawkę.
3. W przypadku dzieci z resztkowymi toksynami ospy, objawiającymi się gangrenowymi ranami na kończynach i stawach z uporczywym wydzielaniem ropy:Wziąć kokony jedwabników (ilość nieograniczona), zmielić surowy ałun na proszek, zapakować do kokonów i prażyć na węglu drzewnym, aż sok z ałunu wyschnie. Zmielić na proszek. Nakładać na sucho na owrzodzenia w jamie ustnej. W przypadku obrzęku i bólu dodatkowo podawać wywar Huoming.Zagotuj, aby uzyskać sok. Ugotuj z nim trzy jajka kurze. Spożywaj z winem bez popiołu. Stosuj dwa razy dziennie.>
5. W przypadku owrzodzeń jamy ustnej: Spal kokony jedwabników na popiół. Wymieszaj z miodem. Nałóż do jamy ustnej.
6. W celu uzyskania piękna i redukcji plam: Stosuj po umyciu twarzy lub podczas kąpieli. Wcześniej spłucz ciepłą wodą. Namocz w wodzie o temperaturze około 40°C przez około 5 minut.Gdy naturalna kulka z kokonu jedwabnego nasyci się wilgocią i zmięknie, jest gotowa do użycia. Nałóż dokładnie zmiękczoną kulkę z kokonu na palec wskazujący i delikatnie masuj obszary skóry wymagające uwagi. Po ostygnięciu kulka ponownie stwardnieje w naturalny sposób. Jeśli masz wrażliwą skórę, namocz jednocześnie dwie kulki i używaj ich na przemian. Następnie nawilż skórę tonikiem o niskim stopniu podrażnienia.