Niezależnie od tego, czy jesteś zajęty, czy nie, musisz zajmować się czymś do późna; w ciągu dnia jesteś senny i zmęczony, ale w nocy czujesz się podekscytowany; cenisz sobie ciszę nocy, jesteś przekonany, że pozostało Ci jeszcze wiele do zrobienia, nie chcesz iść spać wcześnie; następnego dnia wstajesz późno, żałując, że nie poszedłeś spać wcześniej; wielokrotnie postanawiasz, że będziesz chodzić spać wcześniej, ale nie jesteś w stanie zerwać z nawykiem... Czy te objawy brzmią znajomo? Jeśli dotyczy Cię wiele z nich, być może podążasz za trendem – cierpisz na bezsenność.
Ściśle rzecz biorąc, „kompulsywne nocne czuwanie” nie jest formalną diagnozą medyczną. Wszyscy wiemy, że praca do późna w nocy jest szkodliwa dla zdrowia.Kluczowe pytanie brzmi: jak zerwać z tym nawykiem?
Czas wolny, a mimo to brak wczesnego kładzenia się spać
Li Bing, który pracuje na nocnej zmianie w agencji rządowej prowincji, już dawno stał się nocnym markiem. Podczas nocnych zmian kładzenie się spać o pierwszej lub drugiej w nocy jest dla niego normą. Nawet w dni bez nocnych zmian pozostaje na nogach do północy.
Wyjaśnia, że ponieważ jego dzieci są już dorosłe, często wraca z pracy do domu bez żadnych pilnych zadań do wykonania. Spędza jedną lub dwie godziny pochłonięty czytaniem, przeglądaniem stron internetowych lub forów lub oglądaniem telewizji bez ruchu. Przed snem sprawdza na telefonie Weibo i WeChat, przewijając posty i konta publiczne, aż jest całkowicie wyczerpany – dopiero wtedy odkłada telefon obok poduszki i kładzie się spać.
Kompulsywne spanie do późna jest formą prokrastynacji
Guo Gongshe, ekspert psychologiczny z Drugiego Szpitala Uniwersytetu Shandong, wyjaśnia, że psychologia nie uznaje „kompulsywnego spania do późna” za diagnozę kliniczną. Na podstawie opisu objawów ta kompulsywna tendencja do późnego zasypiania różni się zasadniczo od bezsenności.Bezsenność polega na niemożności zasypiania pomimo zmęczenia, podczas gdy kompulsywna czujność w nocy polega na zmuszaniu się do pozostawania w stanie czuwania. Różni się ona również od prawdziwego zaburzenia obsesyjno-kompulsywnego, będąc co najwyżej zachowaniem kompulsywnym – nawykiem wymagającym modyfikacji. Sugeruje on, że osoby te mogą albo doświadczać nadmiernej presji, co sprawia, że są bardziej podatne na niepokój i zmartwienia w nocy, szukając rozrywki, aby się zrelaksować lub uciec, albo cierpią na nadmierną bezczynność, brak celowych działań i niezbędnego planowania życia.
Inni eksperci psychologiczni sugerują, że kompulsywna czuwanie w nocy jest formą „prokrastynacji” w sensie psychologicznym. Nadmiernie uporczywe myśli, nadmierne zmartwienia i opór są czynnikami przyczyniającymi się do tego zjawiska, które może przejawiać się w innych aspektach życia.
Dobrze planuj w ciągu dnia, śpij spokojnie w nocy
Eksperci psychologiczni zalecają kilka prostych metod, które mogą pomóc w radzeniu sobie z kompulsywnym czuwaniem w nocy.
1. Osoby zmuszone do późnych godzin nocnych przez obowiązki zawodowe powinny nauczyć się efektywniej zarządzać swoim czasem, starając się nie zabierać pracy do domu.
2. Zwiększ aktywność fizyczną, aby przygotować zarówno ciało, jak i umysł do snu, stopniowo wprowadzając rutynę wczesnego kładzenia się spać.
3. Uświadom sobie, że wieczory są przeznaczone na odpoczynek; po kolacji zapewnij sobie całkowity relaks.
4. Należy ustawić budzik tak, aby następnego dnia wstać godzinę wcześniej niż zwykle, unikając spania do momentu naturalnego przebudzenia. Tylko wtedy, gdy organizm będzie naprawdę zmęczony następnego dnia rano, pojawi się motywacja do wcześniejszego pójścia spać.