Wczesne dzieciństwo wiąże się przede wszystkim z pamięcią mimowolną, która zaczyna się rozwijać pod wpływem edukacji. Pamięć małych dzieci jest bardzo podatna na sugestie dorosłych i często mylą one rzeczywistość z wyobraźnią. W związku z tym łatwo wierzą w postacie i fabuły z bajek, wymyślając scenariusze, których głęboko pragną, ale wiedzą, że są nierealne. Dorośli często błędnie interpretują to jako kłamstwo.
Godnym uwagi zjawiskiem we wczesnym dzieciństwie jest „odzyskiwanie pamięci”. Przypomnienie sobie otrzymanych informacji jest mniej skuteczne niż przypomnienie sobie ich kilka dni później, co wskazuje, że mózg dziecka nie odtwarza biernie materiału, ale aktywnie go przetwarza.
Małe dzieci rzadko stosują strategie pamięciowe podczas kodowania. Nie potrafią jeszcze wykorzystywać słów jako mediatorów pomagających w przypominaniu sobie. W wieku sześciu lub siedmiu lat mogą poprawić przypominanie sobie dzięki werbalnym podpowiedziom innych osób, ale nie potrafią samodzielnie aktywnie stosować tej techniki.