Wraz z rozwojem umiejętności samodzielnej opieki nad sobą przez małe dzieci, rodzice powinni zachować równowagę między wspieraniem niezależności a zapewnieniem bezpieczeństwa i higieny w codziennej opiece. Ubrania powinny być luźne, ciepłe, lekkie, aby ułatwiać ruchy, oraz w jasnych kolorach. Dzieci preferują żywe barwy, które poprawiają również widoczność dla kierowców, pomagając zapobiegać wypadkom drogowym.W późniejszym okresie niemowlęcym większość dzieci potrafi samodzielnie się ubierać i rozbierać, dlatego ubrania powinny być proste i łatwe do zakładania i zdejmowania. Buty powinny być wygodne, z płaską, miękką i grubą podeszwą, która chroni stopy.
Codzienna opieka nad niemowlętami (Sieć Zdrowia Publicznego)
Wraz z wiekiem zmniejsza się zapotrzebowanie niemowląt na sen. Młodsze niemowlęta mogą spać 12 godzin w nocy i 2 godziny po południu. Po ustaleniu rutyny snu należy unikać arbitralnych zmian.Wiele dzieci potrzebuje towarzystwa przed snem lub chce zabrać do łóżka ulubioną zabawkę, aby czuć się bezpiecznie. Należy unikać czytania napiętych opowieści lub intensywnej zabawy tuż przed snem. Higienę jamy ustnej należy rozpocząć we wczesnym dzieciństwie. Początkowo należy delikatnie czyścić zęby miękką ściereczką, stopniowo przechodząc na szczoteczkę z miękkim włosiem. W wieku trzech lat dzieci powinny być w stanie samodzielnie myć zęby pod nadzorem rodziców.Aby chronić zęby, należy ograniczyć spożywanie produktów sprzyjających powstawaniu próchnicy, takich jak słodycze. Niektóre dzieci mają zwyczaj zasypiania z butelką mleka lub soku, co stanowi poważne zagrożenie dla uzębienia. Należy zaprzestać tego nawyku lub zastąpić go podawaniem czystej wody z kubka. Pracownicy służby zdrowia powinni również doradzać rodzicom, aby regularnie zabierali dzieci na wizyty kontrolne do dentysty. Nauka korzystania z toalety stanowi podstawowe zadanie opieki zdrowotnej we wczesnym dzieciństwie.W wieku od 18 do 24 miesięcy dzieci zaczynają uzyskiwać świadomą kontrolę nad zwieraczami odbytu i cewki moczowej. Rozwój poznawczy pozwala im również zrozumieć, kiedy i gdzie należy załatwiać potrzeby fizjologiczne. Na tym etapie dzieci często chętnie uczą się kontroli nad pęcherzem i jelitami, aby zadowolić rodziców, co powoduje zarówno fizjologiczną, jak i psychiczną gotowość do nauki korzystania z toalety. Nauka korzystania z toalety zazwyczaj przebiega szybciej w przypadku jelit niż pęcherza, ponieważ wypróżnienia są bardziej regularne, a dzieci odczuwają silniejszą potrzebę wypróżnienia się.Nauka oddawania moczu w nocy jest jednak zazwyczaj zakończona dopiero w wieku 4–5 lat. Podczas całego procesu nauki korzystania z nocnika rodzice powinni skupiać się na pochwałach i zachętach, unikając rozczarowania lub obwiniania dziecka w przypadku wypadków. Dzieci, które wypracowały rutynę oddawania moczu, mogą wykazywać zachowania regresywne podczas nagłych zmian w otoczeniu; nawyki te powrócą, gdy stan emocjonalny dziecka się ustabilizuje.