Co należy zrobić, gdy podczas pływania woda dostanie się do ucha? Wiele osób zakleja palcem ucho, które nie zostało zalane, a następnie energicznie podskakuje w dół po stronie, do której dostała się woda. Jest to najszybsza metoda, ale mniej skuteczna, gdy woda dostała się do obu uszu.
Przyczyny przedostawania się wody do ucha podczas pływania:
Woda ma określone napięcie powierzchniowe. Po przedostaniu się do wąskiego przewodu słuchowego zewnętrznego tworzy barierę, która dzieli przewód na dwie części. Pod wpływem siły grawitacji bariera wodna wytwarza podciśnienie względem błony bębenkowej, utrzymując równowagę ciśnienia po obu stronach bariery. Uniemożliwia to naturalne odprowadzenie wody.
Jeśli kanał słuchowy jest zablokowany przez znaczną ilość woskowiny, woda dostająca się do kanału ma większe szanse na uwięzienie wokół woskowiny i utrudnia jej spływanie.Woda w uchu może powodować uczucie pełności, pogorszenie słuchu, zawroty głowy i znaczny dyskomfort, wywołując silną potrzebę jej usunięcia. Niektóre osoby uciekają się do użycia nieczystych pęset, zapałek lub małych kluczyków do sondowania ucha. Chociaż czasami może to spowodować przerwanie bariery wodnej i umożliwić odprowadzenie wody, istnieje ryzyko uszkodzenia zewnętrznego kanału słuchowego, a nawet błony bębenkowej, co może prowadzić do zaburzeń słuchu.
Co zrobić, jeśli podczas pływania woda dostanie się do ucha?
1. Metoda skakania na jednej nodze: Ustaw ucho dotknięte problemem w dół, wykorzystując siłę grawitacji wody, aby usunąć ją z zewnętrznego kanału słuchowego.
2. Kilka razy energicznie potrząśnij głową na boki, wykorzystując siłę odśrodkową do usunięcia wody z ucha.
3. Manipulacja zewnętrznym kanałem słuchowym: Ciągle naciskaj tragus dłonią lub delikatnie pociągnij małżowinę uszną palcami; alternatywnie, wielokrotnie otwieraj i zamykaj usta, aby poruszyć staw skroniowo-żuchwowy. Działania te powodują, że skóra zewnętrznego kanału słuchowego porusza się w górę, w dół, w lewo i w prawo, zaburzając stabilność bariery wodnej i równowagę ciśnienia, ułatwiając w ten sposób odprowadzanie wody.
4. Po osuszeniu rąk jedną ręką mocno zatkać jeden kanał słuchowy. Drugą ręką środkowym palcem mocno docisnąć otwór przeciwległego kanału słuchowego. Następnie gwałtownie wycofać rękę, aby wytworzyć chwilową próżnię, która wyciągnie wodę. Powtórzyć czynność po drugiej stronie.
5. Metoda czyszczenia zewnętrznego kanału słuchowego: delikatnie włożyć czysty, cienki wacik do zewnętrznego kanału słuchowego. Po zetknięciu się z barierą wodną można wyciągnąć wodę.Zanieczyszczona woda z basenów lub rzek, która dostanie się do ucha, może powodować infekcje skóry przewodu słuchowego zewnętrznego lub błony bębenkowej. Niewłaściwe postępowanie z wodą w uchu, takie jak niehigieniczne czyszczenie uszu, często prowadzi do następujących schorzeń ucha: zapalenie przewodu słuchowego zewnętrznego, ropień przewodu słuchowego zewnętrznego, zator woskowiny, zapalenie błony bębenkowej i ropne zapalenie ucha środkowego.Jeśli po przedostaniu się wody do ucha wystąpi którykolwiek z tych objawów, należy tymczasowo zaprzestać pływania. Należy zgłosić się do lekarza w celu przeprowadzenia badania i zastosowania odpowiedniego leczenia. 6. Pozycja na boku: Po wypróbowaniu powyższych metod należy spać na boku, z dotkniętym uchem skierowanym w dół. Nie należy blokować ucha, ponieważ zmiany ciśnienia mogą utrudniać odprowadzanie wody. 7. Jeśli to możliwe, należy niezwłocznie użyć patyczka kosmetycznego, aby wchłonąć i delikatnie osuszyć pozostałą wilgoć w uchu.
8. Zimą, po usunięciu większości wilgoci, delikatnie ogrzej ucho suszarką do włosów ustawioną na niską, ciepłą temperaturę.
Środki ostrożności dotyczące wody w uchu po pływaniu:
1. Przed pływaniem poddaj się badaniu fizykalnemu.Należy wcześniej usunąć woskowinę z zewnętrznego kanału słuchowego, ponieważ może ona puchnąć i powodować ból lub stan zapalny. Osoby z zapaleniem ucha środkowego powinny unikać pływania, jeśli błona bębenkowa jest perforowana, ponieważ zanieczyszczona woda dostająca się do ucha środkowego może pogorszyć stan. W takich przypadkach pływanie jest dozwolone tylko za zgodą lekarza.
2. Podczas pływania należy włożyć do zewnętrznego kanału słuchowego wacik nasączony wazeliną w celu ochrony.
3. Po pływaniu należy niezwłocznie usunąć wodę zgromadzoną w przewodzie słuchowym zewnętrznym. W tym celu należy przechylić głowę w stronę dotkniętej chorobą i delikatnie poklepać bok głowy dłonią tej samej ręki, aby usunąć wodę. W przypadku swędzenia w uchu należy delikatnie przetrzeć przewód słuchowy zewnętrzny wacikiem nasączonym 75% alkoholem; należy unikać wkładania palców do ucha. W przypadku bólu ucha należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza.
4. Podczas nurkowania należy zwracać uwagę na postawę i technikę, aby uniknąć bezpośredniego uderzenia wody w uszy, co zapobiega uszkodzeniu błony bębenkowej.
5. Jeśli woda dostanie się do ucha, należy przechylić głowę w stronę dotkniętej strony. W przypadku wody w lewym uchu należy podskakiwać na prawej nodze, a w przypadku prawego ucha – na lewej nodze. Jednocześnie należy zakryć ucho dłonią i delikatnie zasysać, aby usunąć wodę!
Typowe problemy związane z pielęgnacją uszu:
1. Pokonywanie złych nawyków – czyszczenie uszu
Woskowina, zwana medycznie cerumenem, jest naturalnym wydzieliną gruczołów woskowinowych w przewodzie słuchowym, połączoną z łuskami skóry. Niewielkie ilości łuszczącej się woskowiny zazwyczaj usuwają się naturalnie poprzez ruchy i ruchy szczęki.Większe, stwardniałe zatyczki woskowiny powinny być usuwane przez specjalistę laryngologa przy użyciu specjalistycznych narzędzi. Czyszczenie uszu może uszkodzić skórę zewnętrznego kanału słuchowego, wprowadzić bakterie i spowodować stan zapalny – bolesny i trudny do wyleczenia. Jeśli błona bębenkowa jest perforowana, może dojść do infekcji, prowadzącej do zapalenia ucha środkowego i potencjalnej utraty słuchu. W przypadku silnego swędzenia należy delikatnie przetrzeć ucho wacikiem zamoczonym w alkoholu, uważając, aby nie włożyć go zbyt głęboko.
2. Zapobieganie zapaleniu ucha pływaka
Ztwardniały woskowina może tworzyć zatyczki. Woda dostająca się do ucha zmiękcza i rozszerza woskowinę, upośledzając słuch i podrażniając kanał, co może powodować stan zapalny. Jeśli błona bębenkowa jest już perforowana, należy unikać pływania, aby zapobiec nawrotom różnych schorzeń.Podczas pływania zaleca się stosowanie zatyczek do uszu i utrzymywanie głowy powyżej powierzchni wody. Należy unikać głębokich nurkowań, ponieważ mogą one wywierać nacisk na błonę bębenkową i wywoływać zawroty głowy, stwarzając zagrożenie dla bezpieczeństwa.
3. Ochrona słuchu
Wyraźny słuch i ostry wzrok są oznakami dobrego zdrowia, dlatego konieczna jest stała dbałość o funkcje słuchowe.Dr Wu Aijun twierdzi, że najczęstszymi przyczynami upośledzenia słuchu prowadzącego do głuchoty są toksyczność leków i narażenie na hałas, przy czym leki są najczęstszym i najbardziej znaczącym czynnikiem. Leki, które mogą powodować głuchotę, to między innymi: streptomycyna, gentamycyna, kanamycyna, neomycyna itp. Leki te łatwo uszkadzają ucho wewnętrzne, ślimak (receptor słuchowy) i układ przedsionkowy (receptor równowagi), powodując głuchotę i zaburzenia równowagi.Objawy toksyczności ślimakowej obejmują wysokie tony szumu w uszach podczas lub po podaniu leku, postępującą utratę słuchu i ostatecznie całkowitą głuchotę. Objawy toksyczności przedsionkowej obejmują zawroty głowy, nudności, wymioty, chwiejny chód i zaburzenia równowagi.Jako lekarze musimy koniecznie zrozumieć toksyczne skutki uboczne leków. W miarę możliwości należy całkowicie unikać ich stosowania, a w razie konieczności minimalizować dawki. Należy wybierać zastrzyki domięśniowe zamiast kroplówek dożylnych i powstrzymywać się od bezkrytycznego przepisywania leków. Leki ototoksyczne wykazują krzyżową wrażliwość; jeśli jeden z nich okazuje się problematyczny, należy unikać również innych. Środki te mogą powodować przenoszenie się z matki na płód, dlatego podczas ciąży należy bezwzględnie unikać wszystkich leków ototoksycznych.
Ponadto istnieje rodzinna podatność na głuchotę; jeśli u członka rodziny stwierdzono skłonność do utraty słuchu, inni powinni zachować szczególną ostrożność.
4. Utrata słuchu spowodowana hałasem
Nieregularna, intensywna ekspozycja na hałas nie tylko powoduje stres psychiczny, ale także uszkadza słuch. Utrata słuchu spowodowana hałasem jest stopniowym, postępującym schorzeniem, które jest trudne do wyleczenia. Podobnie, muzyka o silnym działaniu stymulującym może osłabiać funkcje słuchowe.
Cechą charakterystyczną głuchoty wywołanej hałasem jest pojawienie się wysokich tonów w uszach, które z przerywanych stają się ciągłe, prowadząc ostatecznie do głuchoty. Aby ocenić, czy dziecko jest głuche, należy obserwować jego reakcję na dźwięki.Jeśli dziecko nigdy nie budzi się z powodu głośnych dźwięków, nie reaguje na wołania rodziców, wykazuje opóźniony rozwój mowy lub traci nabyte umiejętności językowe po chorobie, po tym jak w wieku jednego roku zaczęło wypowiadać proste zdania, należy podejrzewać upośledzenie słuchu. Konieczne jest niezwłoczne wykonanie badania audiometrycznego, obejmującego jedno lub obydwa ucho.
Dlatego nie należy lekceważyć wody dostającej się do uszu podczas pływania. Konieczne jest szybkie usunięcie wody z uszu, a w ciężkich przypadkach należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza, aby zapobiec poważniejszym szkodom.