Skurcze dotykają głównie palców stóp, nóg i brzucha, a każda z tych części ciała wymaga innych metod łagodzenia. Ogólną zasadą jest zastosowanie działania przeciwnego. W przypadku skurczów palców stóp należy chwycić dotknięty palec i delikatnie rozciągnąć go w kierunku przeciwnym do skurczu. W przypadku skurczów łydek należy nacisnąć kolano w dół, jednocześnie drugą ręką pociągając podeszwę stopy do góry i do tyłu, rozciągając mięsień łydki.Skurcze ud dzielą się na dwa rodzaje: skurcze przedniej części (mięsień czworogłowy) i skurcze tylnej części (mięśnie tylnej części uda). W przypadku skurczów przedniej części uda należy zastosować technikę rozciągania podbicia: zgiąć dotkniętą nogę do tyłu, mocno nacisnąć podbicie jedną ręką, aby przyciągnąć piętę do pośladków, rozciągając w ten sposób mięsień czworogłowy.W przypadku skurczów ścięgien podkolanowych należy całkowicie wyprostować kolano. Chwyć łydkę lub piętę i pociągnij nogę w kierunku ciała, aby rozciągnąć mięsień dwugłowy uda, łagodząc w ten sposób skurcz. Skurcze mięśni brzucha często można złagodzić, przyjmując pozycję unoszenia się na plecach. Jednak skurcze powstające w jamie brzusznej nie mogą być złagodzone samodzielnie. W takich przypadkach należy znosić dyskomfort, szukając okazji do wezwania pomocy.
W przypadku zagrożenia lub udzielania pomocy innym osobom w wodzie morskiej należy unikać kontaktu z nieznanymi organizmami morskimi. Należy zachować stałą czujność w stosunku do gatunków, które mogą aktywnie atakować ludzi w obszarze pływania. Potencjalnie niebezpieczne stworzenia to między innymi parzące meduzy, koralowce i ukwiały – użądlenia meduz mogą być śmiertelne.Inne zagrożenia to kolczaste jeżowce, które mogą powodować rany kłute, pąkle i ostrygi, które mogą rozrywać skórę, jadowite węże morskie i ślimaki stożkowe oraz gryzące stworzenia, takie jak węgorze i rekiny, które mogą powodować śmiertelne obrażenia. W przypadku użądlenia przez meduzę należy dokładnie przepłukać dotknięty obszar wodą morską, aby usunąć wszystkie pozostałości komórek parzących. Nałożenie octu na ranę może złagodzić objawy, ale niezbędna jest natychmiastowa pomoc medyczna.
Należy podkreślić, że akcje ratownicze na wodzie opierają się na sześciu podstawowych zasadach:
Po pierwsze, bezpieczeństwo ratownika jest zawsze najważniejsze, następnie bezpieczeństwo innych ratowników, a na końcu bezpieczeństwo ofiary.
Po drugie, na miejscu zdarzenia należy rozważyć wiele bezpiecznych i skutecznych metod ratowania. Jeśli tylko jedna metoda jest wykonalna, należy postępować ostrożnie, przedkładając ocenę bezpieczeństwa nad szybkość działania.Metody ratownicze należy wybierać w kolejności rosnącego ryzyka, przy czym ratownictwo z brzegu (unikające wejścia do wody) powinno być pierwszym wyborem. Należy nadać priorytet mniej niebezpiecznym opcjom, takim jak wyciągnięcie ręki w celu udzielenia pomocy, a następnie rzucanie przedmiotów, ratownictwo łodzią, dopłynięcie do ofiary i ratownictwo z powietrza – każda z tych metod wiąże się z coraz większym ryzykiem. Po trzecie, jeśli pozwalają na to warunki, należy założyć osobiste urządzenia ratunkowe i zorganizować zespół ratowniczy, aby wzmocnić możliwości wsparcia.Po czwarte, nigdy nie należy zakładać, że ofiara jest w stanie sama się uratować. Po piąte, procedury ratownicze z brzegu pozostają kluczowe po wyłowieniu ofiary utonięcia. Po szóste, będąc świadkiem utonięcia, należy natychmiast zadzwonić pod numer alarmowy, np. 110 lub 120.