Święto Qingming: Pamięć o bliskich
W Qingming serca są pełne smutku,
Bo nic nie boli bardziej niż rozłąka z bliskimi.
Na krótkim, porośniętym sosnami wzgórzu, w księżycową noc,
Kruk płacze nad zmarłymi!
Dobroć i cnota trwają przez wieki, pracowitość i dobroć pozostają wśród ludzi.
Kolejny rok przynosi chłód smutku, łzy napływają mi do oczu, gdy delikatnie dotykam nagrobka.
Klękając nisko, całuję ziemię na grobie, nie chcąc widzieć ukochanej osoby pochowanej pod nią.
Drzewo pragnie spokoju, ale wiatr nie ustaje; dziecko pragnie się troszczyć, ale rodzic już nie czeka.>W późną wiosenną burzę i deszcz,
Święto Qingming nadchodzi bez kwiatów i wina.
Ofiary płoną jak gasnące lampy,
Papierowe pieniądze unoszą się w powietrzu jak białe motyle.
Bolesny smutek nie ma końca,
Fragment tęsknoty pozostaje w dziczy. >Tym, którzy mają krewnych, zalecam synowską pobożność:
Nie czekajcie, aż odejdą, aby mówić na próżno.