Bazen, mesajlarınıza cevap vermemesi, sizi umursamadığı anlamına gelmez
Encyclopedic
PRE
NEXT
Karşı cinsten, birçok ortak noktamız ve ilgi alanımız olan oldukça iyi bir arkadaşım var. Oldukça yakın iletişim halindeyiz. İlişkimizi düşündüğümde, içimde derin bir sıcaklık hissediyorum. O benim için ruh ikizim gibi, çünkü onun yanında kendimi kabul edilmiş hissediyorum, birlikte geçirdiğimiz zamanlar rahat ve kendimi çok fazla kısıtlamadan kendim olabiliyorum.
Özellikle içimi rahatlatan bir yönü, onun mesajlarına seçici bir şekilde cevap vermemdir.
Onun incineceğinden veya ihmal edildiğini hissedeceğinden endişelenmeme gerek yok, çünkü bana güvendiğini biliyorum. O, önemli konular gördüğümde cevap vereceğime, önemsiz olanları ise sadece zihnimde kaydettiğime, asla ilgisizlikten dolayı görmezden gelmediğime inanıyor.
2
Her zaman böyle değildi.Birbirimizi üç yıldan fazla süredir tanıyoruz ve bir keresinde çok ciddi bir kavga ettik. Kavganın sebebi, mesajlarıma rastgele cevap vermemi kabul edememesiydi. Belki de bu benim hatamdı; bazı şeylere fazla önem vermeden cevap vermeyi tercih ettim. Yakın arkadaşlar olarak, içimizdeki düşünceleri birbirimize açıkça söyledik:
某: Mesajlara hemen cevap vermemeni kabul edebilirim. Sonuçta, herkes bazen meşgul olabilir. Ben mantıksız taleplerde bulunan biri değilim. Herkesin kendi işleri vardır, bunu anlıyorum.Ama her gün telefonunu kontrol etmek için bir dakikan mutlaka vardır, değil mi? Mesajlarımı kasten görmezden geliyor, uzak durmayı tercih ediyormuşsun gibi hissettim.
Ama bazen gerçekten cevap verecek kapasitem olmadığını söylemek istedim.
Bu zayıf bir bahaneydi ve bunu söylemek acınası bir durumdu – ilk başta ben bile biraz saçma buldum. Mesaja cevap vermeyi 'kapasite sorunu' olarak adlandırmak mı?
Bu tartışma, ikimizin de birbirimize soğuk davranmasıyla sona erdi.
Neden benim gecikmeli cevaplarıma bu kadar takıldığını araştırdık. Neden bu kadar kolay ihmal edildiğini hissettiğini. Neden ona karşı içten saygım olmasına rağmen, bunu sorgulayıp her şeyi fazla düşündüğünü. Beni azarlamayı bıraktı ve kendi rolünü kabul etmeye başladı, şöyle dedi:
"Ben de senin hayatındaki en önemli kişi olmak istiyorum, işinle veya diğer arkadaşlarınla karşılaştırıldığında bile.Her zaman daha iyi olmak, başkalarının beni önemsemesini sağlamak, önemli hissetmek, daha az değersiz hissetmek için çabaladım. Umarım ben de senin için önemliyimdir.
Birisi derinlerde kendini önemsiz hissettiğinde, her şeyi kendi bakış açısıyla yorumlar. Sürekli olarak önemsiz olduğunu kanıtlayacak şeyler arar ve sonra bunu diğer kişiye yansıtmaya çalışır. Belki de bu, kırılgan bir kalp, aşırı duyarlılık, başkalarının görüşlerini fazla önemsemektir.
4
İtiraf etmeliyim ki, bazen mesajlarına cevap vermek istemiyorum. Kötü niyetli değilim, meşgul olduğumdan ya da unuttuğumdan değil, senin benim için ne kadar önemli olduğuna da bağlı değil. Sadece sinirliyim ve cevap vermek istemiyorum. Kötü bir ruh halindeyken, dış dünyayla etkileşim kurmak istemiyorum, çünkü kötü ruh halimle başkalarını yüklemek ya da günlerini mahvetmek istemiyorum.
5
Aramızdaki çatışma, ikimizin de travmalarının tetiklenmesi nedeniyle ortaya çıktı.
Yetişkinlikte, birçok ilişki kendi deneyimlerimizle başkalarını yorumlayarak şekillenir. Birisi bize zihinsel olarak beklediğimiz gibi davranmadığında, öfkelenir ve hayal kırıklığına uğrarız. Gerçekte, hiçbir taraf diğerinin gerçek kırılganlığını görmez. Gerçek anlayış, birbirimizin kalbindeki en derin yaraları bilmekte yatmaktadır.
6
Dedim ki: "Birlikte yaşadığımız onca şeyden, yıllarca birbirimizi teselli etmemizden, birbirimizi çok yakından tanımamızdan, birbirimiz hakkında çok şey bilmemizden sonra, şimdi yine ilişkimizi sorguluyor musun? Benim dünyamda önemli olup olmadığını mı sorguluyorsun? Bunun için sana lanet okuyabilirim."
Sonra ona neden onu hayati önemde gördüğümün kanıtını sundu. Dedi ki:
Mesajlarıma hemen cevap vermesen de, doğrusu çoğu anlık bir dürtüyle gönderilmişti. Gerçekten cevap gerektiren bir şey olsaydı, birkaç kez tekrar ederdim. Gerçekten önemli olduğunda veya çaresizce ihtiyacım olduğunda, her zaman sakin bir şekilde cevap verip beni teselli edersin.Sadece sen benim duygularımı tam olarak yatıştırmayı biliyorsun. Ve moralim bozuk olduğunda, bunu ilk fark eden hep sensin."
Gülümsedim ve saçlarını okşayarak, "Aynı anda hem ağlayıp hem gülünce oldukça komik görünüyorsun." dedim.
PRE
NEXT