Bir annenin çocuğu her zaman onun hazinesidir
 Encyclopedic 
 PRE       NEXT 
Yalnız ruhlar, boş düşüncelere dalarak geçmiş günleri sevgiyle anarlar. Böyle bir yalnızlık içinde, kalp sakin bir göl gibi hareketsiz kalır, burada bir çakıl taşı bile sayısız dalgalanmalara neden olur. "Annen seni akşam yemeğine çağırıyor" sözleri her zaman o tanıdık, çocuksu sesten geliyor gibi gelir.Bu ses, çocukluktan gelen tüm önemsiz konuları ortaya çıkaran bir iplik gibidir. Bu hikayelerde her zaman iki karakter vardır: bir oyun arkadaşı ve bir anne. Belki yıllardır annenizle arkadaşlarınız hakkında konuşmamış, bunun yerine her konuda arkadaşlarınıza danışmış olabilirsiniz. Ama hatırlıyor musunuz? Küçükken oyun arkadaşınızla kavga ettiğinizde, genellikle gözyaşları içinde annenize koşardınız.Hiçbir çocuk annesine bağlanmaz, ancak bazıları büyüdükçe "evlenip annelerini unuturlar".
Bir çocuğun annesine bağlanması içgüdüseldir, bu özellik sadece insanlara özgü değildir. Ördek yavruları yumurtadan çıktıktan sonra gördükleri ilk kişiyi anneleri olarak görürler, aynı şekilde çocuklar da kendilerini besleyen kişiye içgüdüsel olarak "anne" derler.Bir keresinde, büyükanne ve büyükbabası tarafından büyütülen bir çocuğun "Büyükannem benim annemdir" dediğini duymuştum. Yeni doğmuş bir maymuna iki anne seçeneği sunulsa, biri soğuk, tel iskeletli ve süt veren, diğeri ise süt vermeyen tüylü oyuncak maymun anne, hangisini seçerdi?Annelik yapanı tercih eder; sadece beslenmek için "tel anne"yi arar, diğer tüm zamanlarını ise "tüylü anne"ye sarılarak geçirir. Beslenmeye kıyasla, annesinin yumuşak ve sıcak hissini daha çok sever. Ancak yavru maymun, bu rahatlığı sadece yatıştırıcı özellikleri nedeniyle tercih eder, annesinin dokunuşunun gelişiminde yeri doldurulamaz bir rol oynadığının farkında değildir.Bilim adamları, annelerinden ayrılan yeni doğmuş beyaz farelerin, bol miktarda yiyecek, içecek ve özenli bakım almalarına rağmen, anneleriyle birlikte büyüyenlere göre daha yavaş geliştiğini ve bağışıklık sistemlerinin daha zayıf olduğunu keşfettiler.
İlginç bir şekilde, anne fareyi taklit eden bir fırça kullanıldığında, yavru fareler iyi gelişti.Benzer şekilde, diğer hayvanlardan çok daha gelişmiş olan insanlar da annelerinin varlığı olmadan gelişemezler. Annelerinin dokunuşundan mahrum kalan çocuklar, akranlarından daha küçük büyürler. Bu sevgiyi zamanında telafi etmek, onların fiziksel olarak diğerlerinden daha hızlı yetişmelerine yardımcı olabilir, ancak psikolojik gelişim sorunlarının tamamen giderilip giderilemeyeceği belirsizliğini korumaktadır.
Tüm anneler aynı değildir ve dolayısıyla hiçbir anne-çocuk ilişkisi birbirinin aynısı değildir. Daha fazla ilgi gösteren ve çocuklarının ihtiyaçlarını uygun şekilde karşılayan anneler, daha güçlü bir güvenlik duygusu sağlar. Bu tür çocuklar, annelerini her zaman dünyayı keşfetmek için güvenilir bir liman olarak görürler. Her karşılaştıklarında annelerini özel bir sevinçle karşılarlar. Oyuncaklarını oyun arkadaşlarıyla paylaşmaya hazır olmanın yanı sıra, anneleri onları yemek için eve çağırdığında nadiren üzülürler.
Bazı anneler çocuklarının ihtiyaçlarına her zaman hızlı bir şekilde cevap veremezler. Bu tür çocuklar, annelerini gördüklerinde bir yabancıya tepki verdikleri gibi tepki verirler. Hatta bazıları annelerini gördüklerinde üzülür veya endişelenirler, çünkü anneleri onları tamamen ihmal etmiş veya bir anneye yakışmayacak şekilde davranmıştır.
Anne, çocuğun bu dünyada tanıdığı ilk kişidir, bu nedenle anne-çocuk ilişkisi, çocuğun gelecekteki diğer insanlarla, özellikle de romantik partnerleriyle olan ilişkilerini derinden şekillendirir.Bizim gözümüzde bu ne tür bir dünyadır? Güvenli mi, kontrol edilemez mi? Yıl boyunca ebeveynleri yok olan, memleketlerinde geride bırakılan çocuklar için hayat, güvenilir bir liman sunmaz.
Dışarıda oynarken, onları yemeğe çağıran bir anne yoktur; haksızlığa uğradıklarında, güvenilir bir dinleyici yoktur; sınıfın birincisi olduklarında, annelerinin övgüsünü duymazlar. Bu tür çocukların hızlı büyüdüğünü söyleyebilirsiniz, ancak mutlu değillerdir.Dünyayı kucaklayamazlar, çünkü başkalarıyla sevgiyi paylaşmakta zorlanırlar ya da bunu yapmaya cesaret edemezler, dünyanın ellerinden kayıp gideceğinden korkarlar. Dünyaya güven aşılayacak bir anne olmadan, kişilerarası ilişkiler onlara çok az güvenlik sağlar. Bir anne genellikle çocuğun ilk bağlanma figürüdür, ancak sevgiye sahip olan herkes bu rolü etkili bir şekilde yerine getirebilir.Genel olarak, tek ebeveynli ailelerde büyüyen çocuklar, her iki ebeveyn tarafından yetiştirilen çocuklardan önemli ölçüde farklı değildir. Yaşlandıkça bağlanma figürleri değişir ve arkadaşlar ve partnerler giderek anne rolünü üstlenir. Kimse bu pozisyona girmezse, yalnızlık kaçınılmaz olarak ortaya çıkar. Yalnızlık artık belirli bir grubun tekelinde değildir; herhangi bir virüsten daha hızlı yayılır.Kendini "evcimen" olarak tanımlayanlardan, yalnızlığını açıkça ilan edenlere kadar, bu aslında diğerlerine onları dışarı davet etmeleri için ince bir ipucudur. Bu taktik işe yaramadığında, bazıları anne figürünü örtülü bir ifade olarak kullanmaya başvurur. Diğerleri ise yalnızlıklarını oyuncak bebeklere yöneltir; yaşlı bekarlar, çeşitli çizgi film temalı yastıkları romantik arkadaşlar olarak satın alır ve onları, tıpkı gerçek insan arkadaşları gibi, alışveriş ve sinema gezileri için ayrılmaz partnerler olarak görürler.
Bu sahne biraz hüzünlü görünebilir, ancak bir gerçeği ortaya koymaktadır. Ara sıra hayal dünyasına dalmak, kişinin hayatın baskılarıdan geçici olarak kaçmasına, çocukluğuna ve annesinin kucağına dönmesine, belki de tüm sorunlarını unutmasına olanak tanır. Yalnız oturup soğuk ekranlara yalnızlığımızı yazarken, genellikle bizi sessizce izleyen birinin olduğunu unuturuz. O kişi annemizdir.
 PRE       NEXT 

rvvrgroup.com©2017-2026 All Rights Reserved