Cordyceps sinensis, znany również jako grzyb gąsienicowy, zimowy robak letnia trawa lub chiński grzyb gąsienicowy, jest kompozytem utworzonym przez owocnik grzyba Cordyceps i sklerotium (zwłoki larwy) owada żywicielskiego. Jego główne działanie obejmuje regulację funkcji układu odpornościowego, właściwości przeciwnowotworowe, zwalczanie zmęczenia, odżywianie płuc i nerek, zatrzymywanie krwawienia, rozrzedzanie flegmy, zachowanie esencji i zwiększenie witalności oraz rozjaśnienie cery przy jednoczesnym zmniejszeniu przebarwień. Poniżej szczegółowo opisujemy legendy dotyczące pochodzenia Cordyceps sinensis.
Cordyceps sinensis to suszony kompozyt owocnika i zwłok larwy grzyba Cordyceps sinensis (rodzina Clavicipitaceae), pasożytującego na larwach ćmy (rodzina Hepialidae). Jest produkowany głównie w Qinghai, Tybecie, Syczuanie i innych regionach. Najlepsze okazy są nienaruszone, z pulchnymi, krępymi larwami, jasnożółtym zewnętrzem, białym wnętrzem i krótkim owocnikiem.Znany również jako Cordyceps sinensis. W 690 roku n.e. cesarzowa Wu Zetian (624–705), w podeszłym wieku, cierpiała na przewlekłą chorobę i uporczywy kaszel. Nawet niewielka ekspozycja na zimno pogarszała jej stan, szczególnie zimą, kiedy nie odważyła się wyjść poza swoje pałacowe komnaty. Dworscy lekarze wyczerpali wszystkie cenne środki lecznicze, aby wyleczyć jej dolegliwości, ale nie zauważyli żadnej poprawy.
Mistrz Kang, cesarski kucharz, który przez wiele lat służył cesarzowej Wu, obserwował to z rosnącym niepokojem. Przypominając sobie, jak starsi ludzie w jego rodzinnym mieście używali Cordyceps sinensis duszony z kurczakiem jako pożywienie, postanowił przygotować takie danie dla cesarzowej. Jednak kurczak był „pokarmem wyzwalającym”, który mógł sprowokować nawrót jej dolegliwości, więc mistrz Kang zastąpił go kaczką.Gdy gulasz z kaczki był gotowy, mistrz Kang podał go cesarzowej Wu do spróbowania. Ku jej zaskoczeniu, w bulionie dostrzegła ciemne, przypominające robaki substancje. Podejrzliwa, oskarżyła mistrza Kanga o próbę otrucia jej i zażądała jego egzekucji za usiłowanie zabójstwa. Jednak biorąc pod uwagę jego dotychczasową lojalność i brak winy, skazała go na więzienie, a nie natychmiastową egzekucję.Mistrz Li z cesarskiej kuchni, kolega z wioski i bliski przyjaciel mistrza Kanga, głęboko współczuł jego sytuacji. Doszedł do wniosku, że tylko wyleczenie cesarzowej Wu za pomocą Cordyceps sinensis może przywrócić mistrzowi Kangowi niewinność. Pewnego dnia, podczas skubania piór z kaczki, mistrz Li zastanawiał się, jak ugotować ją z Cordycepsem, aby cesarzowa Wu nie zauważyła ciemnej, lepkiej substancji.Po długich rozważaniach wymyślił sprytne rozwiązanie — otworzył dziób kaczki, włożył do jej brzucha dwadzieścia grzybów Cordyceps, a następnie umieścił ją w garnku do duszenia. Kiedy cesarzowa Wu spróbowała bulionu, uznała, że jest niezwykle aromatyczny. Od tego czasu piła dwie miski tej zupy z duszoną kaczką dziennie, dwa razy dziennie.Po ponad miesiącu cera cesarzowej Wu poprawiła się, a kaszel ustąpił, co wywołało radość w całym pałacu. Pewnego dnia, będąc w doskonałym nastroju, zaprosiła cesarskiego cenzora na kolację. Kiedy szef kuchni Li podał bulion z kaczki z cordycepsem, cesarzowa Wu powiedziała: „Moje wyzdrowienie w dużej mierze zawdzięczam tej zupie”.Cenzor cesarski spróbował łyżkę i uznał, że jest naprawdę wyśmienita. Podczas posiłku cesarzowa Wu zapytała o postępy w sprawie morderstwa mistrza Kanga. W tym momencie mistrz Li zebrał się na odwagę i wtrącił: „Ciemna substancja w zupie z kaczki, którą ugotował mistrz Kang, to Cordyceps sinensis. Jego działania były całkowicie motywowane chęcią wzmocnienia zdrowia Waszej Wysokości...”.
Mistrz Li zademonstrował następnie cały proces przygotowania zupy z kaczki z Cordyceps sinensis, opowiadając o nim szczegółowo cesarzowej Wu i cenzorowi cesarskiemu. Następnie wyjął ciemny, lepki Cordyceps sinensis z brzucha kaczki. Widząc to, cesarzowa Wu natychmiast nakazała uwolnienie mistrza Kanga i wyznaczyła go do przygotowywania zupy z kaczki z Cordyceps sinensis wyłącznie dla niej.Od tego dnia wartość tego słynnego dania – będącego zarówno dodatkiem kulinarnym, jak i lekarstwem – wzrosła stukrotnie, stając się charakterystycznym dziełem cesarskiej kuchni. Później przekazane zwykłym ludziom, cieszy się niezmienną popularnością od ponad tysiąca lat.
W ten sposób kończy się nasza opowieść o legendzie dotyczącej pochodzenia Cordyceps sinensis. Mamy nadzieję, że teraz rozumiecie ją lepiej. Na koniec życzymy Wam zdrowia i radości w codziennym życiu.