Wiele znanych osób urodziło się z rozszczepem wargi, ale ich obecny wygląd wskazuje, że rozszczep ten został skutecznie skorygowany. Naturalnie rodzi to pytania o to, w jaki sposób te osoby przeszły operację rekonstrukcyjną. 1. Termin operacji Zasadniczo operację jednostronnego rozszczepu wargi zaleca się przeprowadzić w wieku od trzech do sześciu miesięcy, natomiast operację obustronnego rozszczepu wargi zazwyczaj nieco opóźnia się.Podstawowymi warunkami kwalifikującymi dziecko do operacji są: ogólnie dobry stan zdrowia, brak infekcji górnych dróg oddechowych oraz brak infekcji w tkankach lokalnych lub otaczających. 2. Metody chirurgiczne naprawy rozszczepu wargi Podstawowe etapy operacji naprawy rozszczepu wargi to: zaprojektowanie punktów kotwiczenia, nacięcie, repozycjonowanie i przywrócenie ciągłości rozszczepionej wargi i mięśni nosa oraz zszycie skóry. Istnieje wiele metod projektowania punktów kotwiczenia; różne ośrodki medyczne i chirurdzy mogą stosować różne podejścia chirurgiczne w zależności od konkretnych cech rozszczepu.
3. Postępowanie pooperacyjne
(1) Górną wargę zabezpiecza się stalowym drutem i taśmą klejącą na dwa tygodnie, aby zapobiec rozejściu się rany i zminimalizować blizny.
(2) Po wybudzeniu się pacjenta pediatrycznego ze znieczulenia ogólnego oba łokcie unieruchamia się bandażami szynowymi, aby zapobiec drapaniu rany i napięciu łuku wargowego.
(3) Ranę wargi delikatnie oczyszcza się 3% nadtlenkiem wodoru i powidonem jodowym, aby zapobiec tworzeniu się strupów krwi, które mogą utrudniać gojenie.
(4) Szwy usuwa się po 5–7 dniach.
4. Leczenie pooperacyjne
Pomimo operacji korekcji rozszczepu wargi w okresie niemowlęcym lub wczesnym dzieciństwie, w trakcie wzrostu i rozwoju mogą pojawić się różne stopnie deformacji w okolicy nosowo-wargowej. Nazywa się to wtórną deformacją po operacji rozszczepu wargi i wymaga dalszych zabiegów korekcyjnych przed osiągnięciem wieku szkolnego.Pacjenci z ubytkami kości wyrostka zębodołowego wymagają przeszczepu kości w wieku około 12 lat. Pacjenci z wtórnymi deformacjami szczęki wymagają w wieku dorosłym zabiegu ortognatycznego w celu dalszej poprawy profilu twarzy i funkcji zgryzu.