Tłuszcz autologiczny od dawna jest popularnym materiałem w branży chirurgii plastycznej. Nie tylko ma doskonałe właściwości wypełniające i poprawia strukturę skóry, ale jako tkanka autologiczna jest naturalna i nie powoduje reakcji odrzucenia.Podczas Międzynarodowego Szczytu Transferu Tkanki Tłuszczowej w Shenzhen w 2017 r. zastępca ordynatora szpitala Xijing Hospital of Air Force Medical University, dr Yi Chenggang, podkreślił wyraźne zalety przeszczepu autologicznego tłuszczu. Zwrócił uwagę na jego szybki rozwój wśród nowych technologii, podkreślając, że obecnie kluczowymi priorytetami rozwoju są zwiększenie wskaźników przeżywalności i zapobieganie powikłaniom.
Zastępca ordynatora Yi Chenggang, Szpital Xijing, Uniwersytet Medyczny Sił Powietrznych
Yi Chenggang podkreślił, że autologiczny przeszczep tłuszczu ma niezrównane zalety w chirurgii plastycznej, szczególnie w rekonstrukcji twarzy. Dzięki połączeniu zasad autologicznego tłuszczu indukowanego ćwiczeniami fizycznymi z technikami kosmetycznymi pacjenci mogą osiągnąć pożądane rezultaty przy minimalnej interwencji.
Odnosząc się do kwestii wchłaniania tłuszczu po wstrzyknięciu, dr Yi twierdzi, że podstawowym rozwiązaniem jest poszukiwanie metod przyspieszających rewaskularyzację przeszczepionego tłuszczu, a tym samym promujących i chroniących regenerację naczyń krwionośnych. Ma to kluczowe znaczenie, biorąc pod uwagę słabą tolerancję tkanki tłuszczowej na niedotlenienie oraz czas potrzebny na pooperacyjną rekonstrukcję naczyń krwionośnych.
Aby przyspieszyć unaczynienie, Yi Chenggang sugeruje, że oprócz szybkiego odwirowywania w celu wybrania tłuszczu z niższych warstw, włączenie substancji takich jak autologiczne czynniki wzrostu, osocze bogatopłytkowe (PRP) i fibryna bogatopłytkowa (PRF) może poprawić wyniki wstrzyknięcia. Spośród nich PRF jest obecnie uważane za bardziej idealny materiał ze względu na prostotę działania, opłacalność i doskonałą skuteczność.
Oprócz wskaźników przeżywalności, na uwagę zasługują powikłania związane z autologicznym przeszczepem tłuszczu. Yi Chenggang podkreśla, że najpoważniejszym powikłaniem jest zator naczyniowy, który może wynikać z pęknięcia naczynia krwionośnego, ciśnienia przekraczającego poziom tętniczy lub nadmiernej objętości wstrzyknięcia. Po wystąpieniu może potencjalnie prowadzić do nieodwracalnej ślepoty.
Aby zapobiec zatorowości naczyniowej tłuszczu, Yi Chenggang kładzie nacisk na profilaktykę, a nie leczenie: „Po pierwsze, chirurdzy muszą posiadać gruntowną wiedzę anatomiczną i używać tępe igły podczas wstrzyknięcia, aby zminimalizować nakłucie naczyń. Techniki wstrzyknięcia powinny być delikatne i przemyślane, z zastosowaniem metody „wycofania-wstrzyknięcia”, aby uniknąć nadmiernego wypełnienia. Pojedyncza objętość wstrzyknięcia wynosząca 0,05 ml stanowi bezpieczny próg”.