Fobia
Studium przypadku nr 1
„Czy moglibyśmy porozmawiać w ogrodzie szpitalnym? Bardzo nie chcę wchodzić do pańskiego gabinetu”. Xiao Lu, świeżo upieczony absolwent, przez ostatni rok wynajmował pokój o powierzchni 6 metrów kwadratowych ze względu na ograniczenia finansowe. Nawet kabiny w biurze sprawiały, że czuł się zamknięty i miał trudności z obróceniem się.Stopniowo Xiao Lu zaczął unikać zamkniętych przestrzeni. Od małych biur i szybów windowych po zatłoczone centra handlowe – każde otoczenie z ścianami lub przegrodami nad głową wywoływało u niego głęboki niepokój, prowadzący do duszności.
Przypadek drugi
Praca pana Huanga stawała się coraz bardziej wymagająca i wymagała częstych podróży służbowych. Zeszłej zimy miał wypadek samochodowy i przez ponad dwie godziny był uwięziony w rowie przydrożnym, zanim udało się go uratować. Od tego czasu często budził się ze snu, nawiedzany przez koszmary, w których był uwięziony w tym zimnym, suchym rowie – walczył i krzyczał, ale nie był w stanie uciec.Przez ostatnie sześć miesięcy, ilekroć pan Huang znajdował się w stosunkowo zamkniętej przestrzeni, mimowolnie odczuwał napięcie, niepokój, strach i duszności. Analiza Strach wynika z braku poczucia bezpieczeństwa Obaj mężczyźni byli głęboko zaniepokojeni tą pozornie absurdalną dolegliwością. Z medycznego punktu widzenia stan ten nazywa się klaustrofobią.
Z ewolucyjnego punktu widzenia strach jest zasadniczo korzystny: umożliwił naszemu gatunkowi przetrwanie podczas długiej ewolucji. Jednak gdy tracimy kontrolę nad naszymi lękami lub przeceniamy powagę sytuacji, strach staje się problemem.
Łagodna klaustrofobia wynika zazwyczaj z braku poczucia bezpieczeństwa u danej osoby. Uciążliwe warunki życia i pracy mogą powodować znaczny stres psychiczny. Ograniczone pole widzenia i poczucie zamknięcia w przestrzeni stopniowo osłabiają radość życia, niepostrzeżenie wzmacniając uczucie gniewu.
Badania z zakresu psychologii kulturowej wskazują, że serdeczna gościnność mieszkańców terenów wiejskich lub górskich koreluje z rozległymi, słabo zaludnionymi krajobrazami.Z drugiej strony urbanizacja powoduje zatłoczone warunki życia i pracy, jednolite i ciasne środowiska korporacyjne oraz stopniowe obniżanie wysokości sufitów w budynkach (z 4-5 metrów na obszarach wiejskich do poniżej 3 metrów w obecnych tanich mieszkaniach) ze względu na względy ekonomiczne deweloperów. Czynniki te łącznie wywołują u mieszkańców miast niewytłumaczalną drażliwość, nieuzasadnioną złość i unikanie zamkniętych przestrzeni.Te negatywne emocje, wywołane przez określone wydarzenia, mogą wywoływać intensywne reakcje u poszczególnych osób. Zalecenia Pięć sugestii dotyczących pokonania klaustrofobii Osobom doświadczającym klaustrofobii proponuje się następujące zalecenia: 1. Szukaj wytchnienia od miejskiej dżungli. Wykorzystaj czas wolny, aby zanurzyć się w naturze.Wiele osób ma zwyczaj spędzania wolnego czasu w domu, oglądając telewizję, surfując po Internecie lub grając w gry. Wycieczki często ograniczają się do zakupów w centrach handlowych lub supermarketach. Wyjście z tej betonowej dżungli i spędzenie kilku dni w pobliskim miasteczku może skutecznie rozluźnić nerwy napięte codzienną pracą. Zapewnij sobie wizualną i przestrzenną odskocznię. 2. Zwiększ aktywność fizyczną. Ćwiczenia regulują rytm dobowy, przyspieszają krążenie krwi i dodają świeżej energii do monotonnej rutyny.Osoby cierpiące na klaustrofobię często coraz bardziej zamykają się w zamkniętych przestrzeniach, unikając interakcji z otoczeniem. Świadoma, systematyczna aktywność fizyczna może skutecznie przeciwdziałać tej tendencji. 3. Trening progresywnej relaksacji mięśni. Synchronizując oddech z stopniowym napinaniem i rozluźnianiem określonych grup mięśni – skupiając się szczególnie na odczuciu rozluźnienia w późniejszych etapach – można nauczyć się regulować napięcie mięśniowe, aby przeciwdziałać potencjalnemu lękowi przestrzennemu.
4. Specyficzne techniki behawioralne, takie jak systematyczna desensytyzacja lub terapia ekspozycyjna. Podejścia te powinny być wdrażane pod kierunkiem terapeuty psychologicznego w celu złagodzenia objawów klaustrofobii.
5. Niezbędne leczenie farmakologiczne. Jeśli interwencje psychologiczne okażą się niewystarczające, obecnie dostępnych jest wiele leków przeciwdepresyjnych i przeciwlękowych, które skutecznie pomagają w leczeniu klaustrofobii.