Ortodontik tedaviden sonra uzun vadeli riskler var mıdır?
Encyclopedic
PRE
NEXT
Ortodontik tedavi, birçok modern gencin dişleri yanlış hizalanmış olduğu için çocuklar için yaygın bir uygulamadır. Daha yaşlı hastalar genellikle daha uzun süreli diş teli takma gerektirdiğinden, süt dişleri döneminde düzeltme yapılması tercih edilir. Bu nedenle, müdahale ideal olarak erken ergenlik çağındaki çocuklar için zamanlanır. Görünür ortodontik cihazların olası dezavantajları nelerdir? Tedaviye başlamadan önce, önceden bilgi sahibi olmak çok önemlidir.Bu dezavantajları kabul edilemez buluyorsanız ve çocuğunuzun dişleri ciddi şekilde yanlış hizalanmış değilse, ortodontik tedavi gerekli olmayabilir.
Tipik olarak, ortodontik tedavi iki yıl boyunca diş teli takmayı gerektirir ve bu süre rahatsızlık verebilir. Dişler zayıf hissedilebilir ve bu da kişinin yumuşak gıdalarla sınırlı kalmasına neden olabilir. Yanlış hizalama özellikle çirkin değilse, tedavi genellikle önerilmez. Tedaviye devam ediyorsanız, üç buçuk yıldan fazla sürecek rahatsızlığa hazırlıklı olun.Diş teli çıkarıldıktan sonra, bir buçuk ila iki yıl daha sabitleyici takılmalıdır. Bazı nüksetmeler kaçınılmazdır. Yüz profili iyileşebilir. En uygun tedavi dönemi, kalıcı dişlerin tamamlanmasından sonra, genellikle ergenlik dönemidir. Tedavi süresi ve sabitleyici takma süresi yaşla birlikte artar.
Şimdi potansiyel risklerini inceleyelim
1. Diş kökleri üzerindeki etki. Diş kökü yüzeyi işlem sırasında rezorpsiyon ve hiperplaziye maruz kaldığından, bu ortodontik tedavinin nispeten yaygın bir riskidir – kök sağlığını tehlikeye atabilecek rekonstrüktif faaliyetler.
2. Diş hareketliliği.Bu da tipik bir risktir, çünkü dişler çiğneme kuvvetlerini emmek ve travmayı önlemek için doğal olarak fizyolojik hareket kabiliyetine sahiptir. Kötü hizalama bu korumayı tehlikeye atarak gevşemeye yol açabilir.
Tedavi sırasında diş hareketliliğinin artması normal bir fizyolojik tepkidir.Dişlerin bu bağ ile alveolar kemiğe sabitlendiği için, diş hareketleri alveolar kemiğin ve periodontal ligamanın yeniden yapılandırılmasını gerektirir. Sonuç olarak, dişler gevşeyebilir. Ancak, dişler doğru pozisyonlarına ulaştığında ve hareket durduğunda, periodontal ligamanın kendi rejeneratif kapasitesi sayesinde yeniden bağlanarak stabiliteyi geri kazanabilir ve kalıcı hasarı önleyebilir.Bu nedenle, klinik olarak aşırı diş hareketliliği tespit edilirse, tedaviye devam etmeden önce iyileşmeyi sağlamak için kuvvet uygulaması askıya alınmalıdır. 3. Alveolar kemik yüksekliği üzerindeki etkisi. Bu, ortodontik tedavinin potansiyel bir riskidir. Ortodontik düzeltme geçiren kişilerde genellikle alveolar kemik yüksekliğinde hafif bir azalma görülür. Bu, apareylerin takılması ağız hijyeninin korunmasını zorlaştırdığı ve diş eti iltihabı olasılığını artırdığı için meydana gelir.
4. Diş pulpasının etkilenmesi. Ortodontik tedavinin ilk aşamalarında, pulpa içinde hafif, geçici iltihaplanma reaksiyonları meydana gelebilir ve bu durum, kuvvet uygulandıktan sonraki ilk birkaç gün içinde hastada ağrı veya rahatsızlık olarak kendini gösterir. Ancak, araştırmalar bu riskin klinik olarak önemsiz olduğunu göstermektedir.
Ortodontik tedavi, rahatsızlık verebilen ve yemeyi önemli ölçüde etkileyebilen sabitleyicilerin takılmasını gerektirir.Ortodontik tedavi diş köklerini etkiler ve zamanla artabilecek diş hareketliliğine neden olabilir. Ayrıca alveolar kemik yüksekliğini de etkileyerek diş eti iltihabı riskini artırır. Sonuç olarak, diş pulpa etkilenebilir ve iltihaplanmaya neden olabilir. Bu faktörler topluca ortodontik tedavi ile ilişkili rahatsızlığı artırır ve dikkatli bir değerlendirme gerektirir. Diş sorunları ortaya çıkarsa, profesyonel danışma şarttır.
PRE
NEXT