Leczenie ortodontyczne jest powszechne u dzieci, ponieważ wiele młodych osób ma obecnie nieprawidłowe ustawienie zębów. Korekta w fazie uzębienia mlecznego jest preferowana, ponieważ starsi pacjenci zazwyczaj wymagają dłuższego noszenia aparatu retencyjnego. Dlatego idealnym momentem na interwencję jest wczesna młodość. Jakie są potencjalne wady widocznych aparatów ortodontycznych? Przed podjęciem decyzji o leczeniu konieczne jest wstępne zrozumienie tej kwestii.Jeśli uznasz te wady za nie do przyjęcia, a zęby Twojego dziecka nie są poważnie nierówne, leczenie ortodontyczne może nie być konieczne. Zazwyczaj leczenie ortodontyczne wymaga noszenia aparatu przez dwa lata, co może być niekomfortowe. Zęby mogą wydawać się słabe, co ogranicza dietę do miękkich pokarmów. Jeśli nierówności nie są szczególnie nieestetyczne, leczenie zazwyczaj nie jest zalecane. Jeśli zdecydujesz się na leczenie, przygotuj się na ponad trzy i pół roku dyskomfortu.Po zdjęciu aparatu ortodontycznego należy nosić retainery przez kolejne półtora do dwóch lat. Pewien nawrót jest nieunikniony. Profil twarzy może ulec poprawie. Optymalny okres leczenia to czas po zakończeniu uzębienia stałego, zazwyczaj w okresie dojrzewania. Czas trwania leczenia i noszenia retainerów wydłuża się wraz z wiekiem.
Przyjrzyjmy się teraz potencjalnym zagrożeniom
1. Wpływ na korzenie zębów. Jest to stosunkowo częste zagrożenie związane z leczeniem ortodontycznym, ponieważ powierzchnia korzenia zęba ulega resorpcji i hiperplazji podczas tego procesu – zasadniczo jest to proces odbudowy – co może niekorzystnie wpływać na korzenie.
2. Rozluźnienie zębów.Jest to kolejne typowe ryzyko, ponieważ zęby posiadają naturalną ruchomość fizjologiczną, która amortyzuje nacisk podczas żucia i zapobiega urazom. Nieprawidłowe ustawienie zębów może zakłócić ten mechanizm, prowadząc do ich rozchwiania. Ogólnie rzecz biorąc, zwiększona ruchomość zębów podczas leczenia jest normalną reakcją fizjologiczną.Ruch zębów wymaga rekonstrukcji kości wyrostka zębodołowego i więzadła ozębnego, ponieważ zęby są zakotwiczone w kości wyrostka zębodołowego za pomocą tego więzadła. W rezultacie zęby mogą się poluzować. Jednak gdy zęby osiągną prawidłowe położenie i ruch ustanie, mogą odzyskać stabilność dzięki ponownemu przytwierdzeniu więzadła ozębnego poprzez naturalną zdolność regeneracyjną zębów, co zapobiega trwałym uszkodzeniom.Dlatego też, jeśli zostanie wykryta nadmierna ruchomość zębów, należy zawiesić stosowanie siły, aby umożliwić powrót do stanu normalnego przed wznowieniem leczenia. 3. Wpływ na wysokość kości wyrostka zębodołowego. Stanowi to potencjalne ryzyko związane z leczeniem ortodontycznym. Osoby poddane korekcji ortodontycznej zazwyczaj doświadczają niewielkiego zmniejszenia wysokości kości wyrostka zębodołowego. Dzieje się tak, ponieważ noszenie aparatów utrudnia utrzymanie higieny jamy ustnej, zwiększając prawdopodobieństwo wystąpienia zapalenia dziąseł.
4. Wpływ na miazgę zębową. W początkowej fazie leczenia ortodontycznego w miazdze mogą wystąpić łagodne, przejściowe reakcje zapalne, objawiające się bólem lub dyskomfortem u pacjenta w ciągu pierwszych kilku dni po zastosowaniu siły. Jednak badania wykazują, że ryzyko to jest klinicznie nieistotne.
Leczenie ortodontyczne wymaga noszenia aparatów retencyjnych, które mogą być niewygodne i znacząco wpływać na jedzenie.Leczenie ortodontyczne wpływa na korzenie zębów, potencjalnie powodując ruchomość zębów, która może się z czasem nasilać. Wpływa również na wysokość kości wyrostka zębodołowego, zwiększając ryzyko zapalenia dziąseł. W konsekwencji może to wpływać na miazgę zębową, potencjalnie wywołując stan zapalny. Czynniki te łącznie zwiększają dyskomfort związany z leczeniem ortodontycznym, co wymaga dokładnego rozważenia. W przypadku wystąpienia problemów stomatologicznych niezbędna jest profesjonalna konsultacja.