Liczba kobiet w ciąży decydujących się na cesarskie cięcie znacznie wzrosła. Powody tej decyzji to często strach przed bólem, obawy o wygląd ciała, obawy o brak siły do naturalnego porodu, a coraz częściej także obawy o niekorzystny znak zodiaku lub godzinę urodzenia dziecka. Wiele przyszłych matek na długo przed terminem porodu stara się zaplanować cesarskie cięcie w „pomyślnym dniu”.Czy przyszłe matki rozważyły potencjalne długoterminowe skutki cesarskiego cięcia dla swoich dzieci?
Dzieci urodzone przez cesarskie cięcie wykazują niższą odporność
Badania wskazują, że nie ma dużej różnicy w odporności między chłopcami i dziewczynkami urodzonymi drogą pochwową. Jednak w porównaniu z porodem drogą pochwową noworodki urodzone przez cesarskie cięcie wykazują stosunkowo słabszą odporność i zmniejszoną odporność na infekcje.
Porównanie poziomu komplementu w krwi pępowinowej noworodków urodzonych drogami natury i przez cesarskie cięcie wykazuje znacznie wyższe stężenie immunoglobulin w pierwszej grupie. Dzieje się tak, ponieważ immunoglobuliny są przekazywane od matki do dziecka podczas porodu, szczególnie podczas przechodzenia przez kanał rodny, w wyniku ucisku spowodowanego skurczami macicy.
W konsekwencji cesarskie cięcie może osłabiać odporność noworodków i ich odporność na infekcje, zwiększając ryzyko infekcji noworodkowych. Dlatego też przyszłe matki powinny w miarę możliwości decydować się na poród naturalny, ponieważ jest on bardziej korzystny dla zdrowia noworodków.
Ponadto wśród dzieci urodzonych przez cesarskie cięcie większą podatnością na obniżoną odporność charakteryzują się chłopcy niż dziewczynki. Eksperci medyczni wyjaśniają, że geny regulujące syntezę immunoglobulin (odpowiedzialnych przede wszystkim za wzmacnianie odporności człowieka) znajdują się na chromosomie X. Ponieważ kobiety mają dodatkowy chromosom X w porównaniu z mężczyznami, dziewczynki urodzone przez cesarskie cięcie wykazują silniejszą odporność niż chłopcy.
Cesarskie cięcie związane ze wzrostem liczby dzieci z „zespołem mokrych płuc”
W ostatnich latach obserwuje się stały wzrost liczby noworodków hospitalizowanych z powodu „zespołu mokrych płuc”. Większość tych dzieci urodziła się przez cesarskie cięcie. Rzeczywiście, dzieci urodzone bez bólu porodowego przez cesarskie cięcie lub przedwcześnie urodzone są narażone na zwiększone ryzyko wystąpienia ciężkiego zespołu mokrych płuc.Ponadto płód potrzebuje czasu przed porodem, aby płuca miały wystarczającą możliwość wchłonięcia płynu owodniowego. Skurcze macicy i poród drogami natury pomagają w usunięciu tego płynu z płuc niemowlęcia. Nasz zespół redakcyjny zaleca, aby w przypadku konieczności wykonania cesarskiego cięcia, zabieg ten zaplanować po dziewiątym miesiącu ciąży.Chociaż płuca większości płodów po 35 tygodniu ciąży są wystarczająco rozwinięte, cesarskie cięcie w 37 tygodniu ciąży nadal jest przedwczesne. Gdy przedwczesny poród (poniżej 37 tygodnia) wymaga cesarskiego cięcia, można rozważyć podanie matce sterydów. Takie podejście nie stanowi zagrożenia dla płodu, a jednocześnie zmniejsza prawdopodobieństwo wystąpienia nadciśnienia płucnego, chociaż należy dokładnie rozważyć potencjalne ryzyko związane z lekami dla matki.
W rzeczywistości przyszłym matkom zaleca się, aby zgodnie z osobistymi preferencjami lub wygodą przedkładały poród naturalny nad cesarskie cięcie, ponieważ to ostatnie może niekorzystnie wpływać na zdrowie niemowlęcia.
Wpływ znieczulenia podczas cesarskiego cięcia na płód
Matki poddawane cesarskiemu cięciu prawie zawsze wymagają znieczulenia podczas operacji. Prawie wszystkie środki znieczulające i przeciwbólowe wywołują depresję ośrodkowego układu nerwowego i łatwo przenikają przez barierę łożyskową do płodu.
Środki znieczulające wpływają na płód na dwa sposoby: albo bezpośrednio hamując ośrodki oddechowe i krążeniowe płodu, albo pośrednio, upośledzając oddychanie i krążenie matki. Nadmierna dawka środka znieczulającego lub hipoksemia matki spowodowana zahamowaniem oddychania podczas operacji może zakłócić dostarczanie tlenu do dziecka i usuwanie produktów przemiany materii, bezpośrednio zagrażając życiu płodu.
W normalnych okolicznościach cesarskie cięcie pozostaje zabiegiem chirurgicznym, który powoduje znacznie większe szkody fizyczne u matki niż poród naturalny, a jednocześnie opóźnia karmienie piersią i powrót do zdrowia po porodzie. Poród, podobnie jak sama ciąża, jest dla kobiet całkowicie naturalnym i normalnym doświadczeniem.
Uważamy, że przyszłe matki powinny zaufać sile natury i własnemu potencjałowi, zachowując pewność siebie w dążeniu do porodu naturalnego.
Dzieci urodzone przez cesarskie cięcie są bardziej podatne na zaburzenia integracji sensorycznej
Zaburzenia integracji sensorycznej występują, gdy myśli i działania dziecka są niezgodne, a jego myślenie często nie kontroluje zachowania. Poród przez cesarskie cięcie jest rzeczywiście czynnikiem przyczyniającym się do tego stanu.
Każdy ruch płodu w macicy jest ściśle powiązany z jego przyszłym rozwojem. Naturalne przejście przez kanał rodny stanowi pierwszą kluczową okazję do skoordynowanej interakcji między rozwijającym się mózgiem a ciałem. Cesarskie cięcie pozbawia jednak dziecko tego fundamentalnego doświadczenia integracji sensorycznej.
Jeśli u dziecka rozwinie się zaburzenie integracji sensorycznej, spotęgowane przez nienaukowe podejście do wczesnej edukacji, może ono napotkać poważne trudności w nauce i zachowaniu w późniejszym życiu. Słabe wyniki w nauce mogą nawet prowadzić do błędnej diagnozy zaburzeń rozwoju intelektualnego.
Ponadto zaburzenia integracji sensorycznej są często trudne do wykrycia podczas rutynowych badań, co utrudnia podjęcie odpowiedniej interwencji terapeutycznej w odpowiednim czasie. Może to skutkować poważnymi reakcjami fizycznymi, zaburzeniami funkcji percepcyjnych i deficytami uwagi, co dodatkowo osłabia samoświadomość i samoocenę dziecka.
Niemowlęta urodzone przez cesarskie cięcie są bardziej podatne na zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD)
Większość dzieci, u których zdiagnozowano ADHD, urodziła się przez cesarskie cięcie.Zmiana kanału rodnego podczas cesarskiego cięcia zmienia „środowisko”, w którym dziecko spotyka się po przyjściu na świat. Zakłóca to kontakt neuronowy i doznania sensoryczne zapewniane przez naturalny proces porodu, co sprawia, że dziecko jest bardziej podatne na rozwój zaburzeń neurologicznych i psychiatrycznych, takich jak nadpobudliwość podczas wzrostu. Dzieci z tym schorzeniem często wykazują liczne „złe nawyki” w życiu codziennym, takie jak częste mruganie i wzruszanie ramionami.Ponadto mają trudności z koncentracją podczas czytania lub lekcji, często wypowiadają się nie na temat. Pomimo odpowiedniej inteligencji, ich wyniki w nauce często pozostają słabe. Może to być bardzo stresujące dla rodziców, a nawet może wpływać na relacje małżeńskie. Dlatego przyszłe matki powinny dokładnie rozważyć metodę porodu, unikając niepotrzebnych cesarskich cięć. Jednocześnie bardzo ważne jest odpowiednie podejście do dzieci z ADHD: należy jak najszybciej podjąć leczenie, zrozumieć ich „wzorce nawyków” i zdać sobie sprawę, że objawy nadpobudliwości można generalnie modyfikować.