Stojąc na jednej nodze, ćwiczymy równowagę. Jak to wpływa na zdolność skakania? Aby skakać wyżej, oprócz siły, szybkości i koordynacji, kluczowa jest równowaga. Bez wystarczającej równowagi ruchy stają się luźne i nieuporządkowane, co uniemożliwia nie tylko osiągnięcie większej wysokości, ale także uzyskanie przewagi w powietrzu.Stojąc na jednej nodze, poprawiasz równowagę ciała. Opanowanie tej umiejętności pomaga w skokach z rozbiegu i znacznie poprawia możliwości walki w powietrzu. TOP 4: Sięganie po ciężką piłkę Nadal zastanawiasz się, dlaczego nie możesz skakać z piłką?Nadal zastanawiasz się, dlaczego problem ten utrzymuje się nawet po ćwiczeniu wysokich podrzutów i wyciskania sztangi z przodu? W takim razie musisz zastanowić się, czy trenowałeś z ciężkimi piłkami! Chociaż wysokie podrzuty i wyciskanie z wykorzystaniem dźwigni mogą przypominać mechanikę skoku, nie mogą one zastąpić bezpośredniego, ukierunkowanego treningu z ciężkimi piłkami. Zaniedbywanie takich zaawansowanych technik oznacza, że Twoja koordynacja i siła eksplozywna pozostają niewykorzystane i niedostatecznie wykorzystane.Podobnie, nie skupiaj się tak bardzo na tych zaawansowanych technikach, że zaniedbujesz podstawowy trening – wysokie podrzuty, podrzuty z wyskokiem i tak dalej.
Wiele osób potrafi skakać dość wysoko z pustymi rękami, ale ma trudności z wyskokiem z piłką w rękach.Niektórzy mogą podejrzewać, że ich technika wysokiego chwytu lub podnoszenia sztangi z przodu szyi jest wadliwa, ale tak nie jest. Nawet jeśli ruchy i odbicia przypominają podnoszenie ciężkiej piłki, nie mogą one w pełni zastąpić tego najbardziej bezpośredniego, ukierunkowanego treningu. Jeśli zaniedbasz takie zaawansowane metody treningowe, Twoja koordynacja i siła eksplozywna będą miały trudności z ujawieniem się. I odwrotnie, nie należy ślepo dążyć do opanowania zaawansowanych technik, pomijając podstawowy trening.
TOP 3: Elastyczność bioder
Zawodnicy potrafiący wykonywać skomplikowane manewry w powietrzu, takie jak „składanie” lub „rozciąganie”, posiadają wyjątkowe umiejętności uników w powietrzu. Przyczyną tego jest elastyczność bioder. Sztywne biodra poważnie ograniczają potencjał niezwykłego skoku pionowego i utrudniają ogólną wydajność sportową.
TOP 2: Przysiad z sztangą
Przysiad z sztangą stanowi podstawowe ćwiczenie dla wielu ruchów związanych z wyskokiem pionowym. Pogląd, że trening ten ma niewielką wartość, jest błędny i niestety niektórzy trenerzy porzucili go na rzecz alternatywnych metod. Jednak po bliższym przyjrzeniu się, te substytuty niezmiennie naśladują przysiad lub wykonują podobne czynności w celu wzmocnienia siły dolnej części ciała.
TOP 1: Odwrócone podnoszenie łydek
Odwrócone podnoszenie łydek jest najczęściej pomijanym ćwiczeniem zwiększającym wysokość skoku pionowego. Wielu trenujących zaniedbuje ten ruch, pomimo jego znaczącej wartości w zwiększaniu wysokości skoku. Odwrócone podnoszenie łydek wzmacnia zginacze łydek – mięśnie zaangażowane podczas nagłych zatrzymań i hamowania w sporcie. Natomiast prostowniki są przygotowywane podczas szybkiego przyspieszania.Niektórzy sportowcy często ćwiczą unoszenie pięt, ale nie widzą znaczącej poprawy skoku właśnie dlatego, że skupiają się wyłącznie na treningu mięśni prostowników, zaniedbując mięśnie zginaczy. Niektórzy uważają, że skakanie polega wyłącznie na końcowej fazie wyprostu – że wystarczy wystarczająca siła eksplozywna podczas odbicia.Jeśli jednak mięśnie zginaczy łydki nie mają wystarczającej siły podczas fazy rozbiegu, ostatni krok nie generuje odpowiedniej siły do odbicia. Powoduje to, że skok jest niewiele wyższy od skoku z miejsca, nie wykorzystując pędu uzyskanego podczas rozbiegu. W rezultacie wysokość skoku pionowego pozostaje niezmieniona.
Właśnie dlatego badania wskazują, że odwrócone unoszenie łydek jest najbardziej niedocenianym ćwiczeniem poprawiającym skok pionowy. Jest to naprawdę pomijana, ale bardzo skuteczna metoda treningowa zwiększająca zdolność skakania.