Opadanie piersi nie tylko psuje naturalne kształty kobiecej sylwetki, ale, co ważniejsze, może wywoływać poczucie niższości i negatywnie wpływać na samopoczucie psychiczne. W niektórych przypadkach wyraźne opadanie jednej lub obu piersi może powodować dyskomfort fizyczny, taki jak ograniczenie ruchomości, napięcie szyi i ramion lub podrażnienie skóry i egzema w fałdach piersi. Dlatego konieczna jest korekta.
Opadanie piersi klasyfikuje się na trzy stopnie w zależności od nasilenia:
Stopień I: opadanie, w którym brodawka sutkowa znajduje się w linii naturalnej fałdy piersi.
Stopień II: opadanie, w którym brodawka sutkowa znajduje się poniżej linii fałdy, ale powyżej najniższego punktu piersi.
Stopień III: brodawka sutkowa znajduje się w najniższym punkcie piersi. Jednak w niektórych przypadkach opadania piersi, szczególnie gdy dystalna tkanka piersi jest powiększona, brodawka sutkowa może nie znajdować się w najniższym punkcie pomimo znacznego opadania. Takie przypadki również należy klasyfikować jako stopień III.
Kto wymaga korekcji opadania piersi?
(1) Osoby poszukujące korekcji chirurgicznej z powodu problemów estetycznych wynikających z dowolnego rodzaju opadania piersi.
(2) Osoby doświadczające objawów fizycznych spowodowanych ptosis, takich jak ból barku, pleców lub klatki piersiowej lub erozja fałdu podpiersiowego.
(3) Osoby, których zawód wymaga określonego wyglądu, takie jak modelki lub sportowcy, a ptosis wpływa na ich wizerunek zawodowy.
Jak przebiega operacja korekcji ptosis piersi?
W przypadku ptosis o nasileniu łagodnym do umiarkowanego tradycyjne podejście polega na wykonaniu nacięcia wokół brodawki sutkowej. Powyżej tego nacięcia wycina się półksiężycowaty fragment skóry i tkanki podskórnej, co pozwala na uniesienie i zszycie kompleksu brodawki sutkowej i otoczki. Alternatywnie można zastosować protokół postępowania w przypadku ciężkiego ptosis. Ciężkie ptosis zazwyczaj wymaga zabiegu redukcji piersi, składającego się z trzech podstawowych etapów:
① Uniesienie kompleksu brodawki sutkowej i otoczki;
② Zmiana kształtu gruczołu;③ zmniejszenie powłoki skórnej. Metody te są dobrze udokumentowane w literaturze i nie będą dalej omawiane w tej sekcji.
Zakopana igła do szycia, oferująca dwie możliwości zszycia, umożliwia podwieszenie zszytej tkanki do głębszych struktur poprzez małe nacięcia w obszarach nieodpowiednich lub niedostępnych dla nacięć skórnych. Dlatego też jest ona szczególnie dobrze dostosowana do leczenia łagodnego do umiarkowanego opadania piersi. Metodę tę opisano poniżej:
1. Projekt nacięcia do korekcji ptosis piersi: Zaprojektuj nacięcie otaczające otoczkę sutkową, mierzące od 1/2 do 2/3 obwodu otoczki.
2. Nacięcie i rozcięcie: Należy naciąć skórę i tkankę podskórną wzdłuż zaplanowanego nacięcia. Należy wykonać ostre rozcięcie płata skóry i tkanki podskórnej nad powierzchnią gruczołu sutkowego, sięgające do połączenia podstawy gruczołu sutkowego i mięśnia piersiowego większego, odpowiadającego drugiej przestrzeni międzyżebrowej.Szycie podtrzymujące w celu korekcji ptosis piersi: Za pomocą ukrytej igły prowadzącej wprowadź przez nacięcie wchłanialny szew 3-0. Przełóż szew przez głęboki mięsień piersiowy większy w pozycji godziny 12 w drugiej przestrzeni międzyżebrowej, wychodząc przez skórę. Zmień kierunek końcówki igły, aby wyjść przez wypreparowaną przestrzeń płata, tym samym bezpiecznie zszywając wchłanialny szew 3-0 do mięśnia piersiowego większego.
Następnie zlokalizuj jeden lub kilka odpowiednich punktów wzdłuż osi pionowej w pozycji godziny 12 w obrębie gruczołu sutkowego i zszyj za pomocą nici wchłanialnej 3-0. Zawiąż odpowiednie węzły, aby uzyskać uniesienie gruczołu sutkowego i brodawki sutkowej. Zastosuj tę samą technikę w pozycjach godziny 11, 1, 10 i 2, używając ukrytej igły do szycia, aby zawiesić gruczoł sutkowy, aż do uzyskania zadowalającej korekty ptosis piersi.
4. Zszywanie nacięcia w celu korekcji ptosis piersi: Tkankę podskórną zamyka się za pomocą przerywanych szwów wchłanialnych 6-0, natomiast skórę zamyka się za pomocą przerywanych szwów jedwabnych 3-0.
5. Umieścić paski drenażowe i założyć rutynowy opatrunek.