Sama nazwa „haftowane brwi” trafnie opisuje tę technikę, która przypomina haftowanie. Polega ona na wytatuowaniu kształtu brwi, a następnie wstrzyknięciu pigmentu na głębokość około 0,2-0,3 cm do tkanki podskórnej. Powoduje to przyleganie pigmentu do skóry, zapewniając długotrwałe utrzymanie koloru w celu poprawy wyglądu. W porównaniu z tradycyjnym tatuażem brwi różni się ona znacznie pod względem metody, narzędzi i rezultatów.
Po pierwsze, jeśli chodzi o narzędzia, tradycyjne tatuażowanie brwi wykorzystuje „pojedynczą igłę” lub „potrójną igłę” w połączeniu z narzędziami elektrycznymi, aby wprowadzać pigment do skóry jednym pociągnięciem igły, co przypomina proces tatuażowania. Haftowanie brwi wykorzystuje jednak 12 lub 16 cienkich igieł ułożonych pod kątem 45 stopni. Pozwala to na podniesienie większej ilości pigmentu i wszycie go w skórę za jednym razem, podobnie jak w przypadku haftu. Cały proces jest kontrolowany ręcznie, bez pomocy elektrycznej.
Ponadto, jeśli chodzi o stosowane pigmenty, w mikrobladingu stosuje się głównie pigmenty w płynie o słabszej lepkości. Natomiast w haftowaniu stosuje się pigmenty w postaci pasty o większej lepkości, co pozwala pigmentowi łatwiej wnikać pod skórę przy każdym pociągnięciu igły, ułatwiając w ten sposób nakładanie koloru.
Ponadto tradycyjne tatuażowanie brwi polega na wprowadzaniu igieł pionowo pod kątem 90 stopni do skóry, co powoduje zauważalny dyskomfort. Ograniczona ilość pigmentów wprowadzanych podczas jednego wkłucia również wydłuża proces barwienia. Mikroblading wymaga jednak mniej czasu, ponieważ igły wchodzą w skórę pod kątem 45 stopni, co znacznie zmniejsza dyskomfort.
Głębokość igły do mikrobladingu wprowadzanej pod kątem 45 stopni jest ograniczona i wynosi tylko około 0,2-0,3 cm pod powierzchnią skóry. Powoduje to minimalny uraz i zapobiega mieszaniu się pigmentu z żółtymi genami pigmentowymi w warstwie podskórnej, co pozwala uniknąć przebarwień.Natomiast tradycyjne igły do tatuażu brwi wnikają pionowo, zwiększając ryzyko nieumyślnego dotarcia do głębszych warstw skóry. Jeśli pigment dostanie się do tych głębszych warstw i zmiesza się z podskórną melaniną, może to spowodować niebieskie lub zielone przebarwienia, które trudno jest usunąć.Ponadto, ponieważ tradycyjne tatuażowanie brwi wymaga wielu pojedynczych nakłuć w celu utworzenia całej linii brwi, efekt końcowy wydaje się sztywny i nienaturalny. Mikroblading, dzięki większej liczbie pojedynczych pociągnięć podczas jednej sesji, zapewnia bardziej miękki i naturalny efekt. Jeśli chodzi o trwałość, tradycyjne tatuażowanie oferuje trwałe rozwiązanie, podczas gdy mikroblading utrzymuje się zazwyczaj przez dwa do trzech lat. Osoby poszukujące długotrwałego efektu powinny zdecydować się na tradycyjne tatuażowanie, natomiast osoby pragnące dostosować swój wygląd do zmieniających się trendów mogą preferować mikroblading.
Pielęgnacja po zabiegu haftowania brwi polega przede wszystkim na utrzymaniu czystości i stosowaniu maści przeciwzapalnej. Na naskórku naturalnie tworzą się strupki, które odpadają w ciągu kilku dni; nie należy ich zrywać, ponieważ może to spowodować powstawanie blizn. Ponadto przez 1-3 dni należy unikać owoców morza i alkoholu, aby zapobiec reakcjom alergicznym lub obrzękom.Ponadto haftowanie brwi nie jest odpowiednie dla osób z cukrzycą, chorobami serca, alergiami skórnymi, wolno gojącymi się ranami, podwyższoną liczbą białych krwinek, niskim poziomem płytek krwi, przedłużonym czasem krwawienia lub krzepnięcia lub wrażliwością skóry na pigmenty. Podsumowując, przed przystąpieniem do zabiegu należy dokładnie skonsultować się z profesjonalnym kosmetyczką, aby zapewnić całkowite bezpieczeństwo.