Okres poporodowy to czas zwiększonej wrażliwości kobiet, wymagający skrupulatnej opieki, aby zapobiec dolegliwościom poporodowym. Chociaż schorzenia te łatwo się nabywa, powrót do zdrowia okazuje się znacznie trudniejszy. W związku z tym członkowie rodziny muszą wykazać się zwiększoną uwagą i zapewnić nowej matce staranne wsparcie w okresie połogu. I. Typowe schorzenia poporodowe(1) Gorączka poporodowa
Zapalenie rany porodowej, zapalenie sutka lub infekcje dróg moczowych mogą powodować gorączkę, która często występuje w ciągu 1–10 dni po porodzie. Zazwyczaj temperatura matki może być nieznacznie podwyższona przez 1–2 dni po porodzie. Jeśli jednak gorączka przekraczająca 38°C (98,6°F) utrzymuje się w tym okresie, może to wskazywać na gorączkę poporodową.
Środki zapobiegawcze i zaradcze
1. Należy zapewnić sobie odpoczynek, nawadniać organizm i pozwolić ranom wyschnąć i pokryć się strupami. Aby wspomóc powrót do zdrowia, należy zapewnić sobie odpowiednią ilość snu. Należy unikać nadmiernego ruchu i przedwczesnych kąpieli, aby zminimalizować ryzyko zakażenia ran.
2. Należy dbać o higienę poporodową. Do pochłaniania lochii, które utrzymują się przez pewien czas, stosuje się zazwyczaj podpaski higieniczne. Należy często zmieniać bieliznę i dokładnie płukać ją ciepłą wodą, aby zapobiec rozwojowi bakterii i infekcji.
3. Jeśli gorączka wynika z zapalenia rany, zazwyczaj ustępuje ona samoistnie w ciągu kilku dni przy odpowiednim leczeniu i pielęgnacji rany. W przypadku utrzymującego się bólu lub zaczerwienienia należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza, aby wykluczyć niewielkie pęknięcie naczynia krwionośnego. Pacjentki po cesarskim cięciu powinny unikać zamoczenia nacięcia i utrzymywać je w stanie suchym przez co najmniej dziesięć dni przed kontaktem z wodą.(II) Wypadanie macicy
Wypadanie macicy występuje, gdy więzadła i mięśnie podtrzymujące macicę ulegają rozluźnieniu z powodu nadmiernego wysiłku podczas porodu lub przedłużającego się porodu. Powoduje to opadanie macicy przez kanał pochwy, wywołując objawy takie jak uczucie ciężkości w dolnej części brzucha, ciągnący ból lub ból pleców.
Środki zapobiegawcze i lecznicze
1. W okresie połogu należy unikać długotrwałego stania, nie należy spieszyć się z odchudzaniem lub powrotem do sylwetki sprzed ciąży, nie należy podnosić ciężkich przedmiotów ani wykonywać ruchów w przysiadzie. Należy zapewnić odpowiedni odpoczynek w łóżku i często zmieniać pozycję.
2. Należy zmniejszyć ciśnienie w jamie brzusznej, aby zapobiec przemieszczeniu macicy. Należy uważać, aby uniknąć zaparć, ponieważ wysiłek zwiększa ciśnienie w jamie brzusznej. Należy spożywać duże ilości pokarmów bogatych w błonnik, aby utrzymać regularne wypróżnienia.
3. W przypadku ciężkiego wypadnięcia macicy należy rozważyć opcje leczenia, takie jak terapia pessary, aby przywrócić funkcję więzadeł macicy i wzmocnić wsparcie mięśni dna miednicy.(iii) Zapalenie sutka
Pierwszy miesiąc po porodzie jest okresem wysokiego ryzyka zapalenia sutka. Młode matki często doświadczają obrzęku i bólu piersi, któremu czasami towarzyszy gorączka. Dochodzi do tego, gdy mleko nie jest prawidłowo odprowadzane, co prowadzi do zastoju i namnażania się bakterii w tkance piersi, powodując infekcję.
Środki zapobiegawcze i lecznicze
1. W późnym okresie ciąży należy regularnie przecierać brodawki sutkowe i otoczki ciepłą wodą. Wzmacnia to brodawki sutkowe, zmniejszając prawdopodobieństwo ich pękania po karmieniu piersią.
2. Po porodzie należy niezwłocznie rozpocząć odciąganie mleka i zachęcać do częstego karmienia piersią, aby zapewnić swobodny przepływ mleka.W przypadku nadmiernego wydzielania mleka należy unikać zatrzymywania nadmiaru mleka w organizmie. Nadmiar mleka należy odciągać za pomocą laktatora, stosując jednocześnie ciepłe okłady, aby utrzymać przepływ mleka.
3. W przypadku wystąpienia łagodnych objawów zapalenia sutka, takich jak twardy, ruchomy guzek w piersi, któremu towarzyszy wrażliwość lub kłujący ból, należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza. Umożliwi to zdiagnozowanie przyczyny i podjęcie leczenia w odpowiednim czasie.
4. Zapalenie sutka jest zazwyczaj leczone tradycyjną medycyną chińską. Pod nadzorem lekarza można stosować okłady rozgrzewające i fizjoterapię z wykorzystaniem ziół rozgrzewających i eliminujących toksyny.
5. Aby zapobiec pogorszeniu się stanu, należy tymczasowo odstawić dziecko od piersi. Zamiast tego należy odciągać mleko za pomocą laktatora.
(IV) Zatrzymanie moczu
Niektóre matki obawiają się infekcji bakteryjnej podczas oddawania moczu lub martwią się bólem rany, co prowadzi do przymusowego wstrzymywania moczu. Powoduje to znaczny nacisk na pęcherz, co może prowadzić do poporodowej dysfunkcji pęcherza. Objawy obejmują trudności w oddawaniu moczu, słaby strumień moczu i niecałkowite opróżnienie pęcherza – stan znany jako zatrzymanie moczu.
Środki zapobiegawcze i zaradcze
1. Kobiety, które podczas porodu otrzymały znieczulenie, powinny idealnie mieć założony cewnik moczowy po porodzie, który można usunąć dopiero po całkowitym przywróceniu funkcji pęcherza.
2. Kobiety, które rodziły drogami natury i są w dobrej kondycji fizycznej, mogą zdecydować się na wstanie z łóżka i poruszanie się, ponieważ ułatwia to oddawanie moczu.
3. Należy uważnie obserwować wzorce oddawania moczu. W przypadku wystąpienia trudności w oddawaniu moczu należy niezwłocznie zająć się tym problemem i ustalić jego przyczynę.
(V) Ból w dolnej części pleców
Rozluźnienie więzadeł macicy po porodzie, osłabienie mięśni dna miednicy i zmniejszenie siły mięśni brzucha mogą utrudniać kontrolę nad ciałem, powodując niepełne opadnięcie macicy. Długotrwałe siedzenie lub kucanie może wtedy powodować ból i osłabienie okolicy lędźwiowej.
Środki zapobiegawcze i zaradcze
1. Podczas karmienia piersią należy unikać nadmiernego obciążania dolnej części pleców. Należy przyjąć prawidłową pozycję podczas karmienia i zapewnić odpowiednie podparcie lędźwiowe za pomocą poduszek lub podgłówków.
2. Należy powstrzymać się od częstego kucania lub schylania się. Często używane przedmioty należy przechowywać w łatwo dostępnym miejscu. Należy unikać czynności wymagających schylania się, takich jak zamiatanie.
3. Należy zapewnić odpowiednie spożycie wapnia w diecie, ponieważ jego niedobór może powodować bóle pleców. Należy spożywać produkty bogate w wapń i witaminy.(VI) Urazy spowodowane powtarzającym się obciążeniem (RSI) Wyczerpanie fizyczne po porodzie wymaga ostrożnej rekonwalescencji. Czynności, które wydają się nieistotne lub wymagają minimalnego wysiłku, mogą stać się problematyczne, powodując drętwienie, osłabienie lub ból palców. Wynika to przede wszystkim ze zmniejszonego tempa metabolizmu i spowolnionego krążenia krwi po porodzie. Należy zachować szczególną ostrożność podczas używania palców lub nadgarstków, aby zapobiec zapaleniu ścięgien.
Środki zapobiegawcze
1. Umiarkowana aktywność poporodowa wspomaga regenerację, ale należy uważnie kontrolować jej czas trwania. Należy unikać długotrwałego wysiłku fizycznego lub prac domowych, aby zapobiec nadwyrężeniu mięśni. Należy rozluźniać mięśnie i natychmiast odpoczywać, jeśli palce są obolałe lub opuchnięte.
2. W przypadku bólu rąk należy nauczyć się relaksować. Aby złagodzić dolegliwości, można poprosić inne osoby o masaż lub rozciąganie lub samodzielnie wykonywać ćwiczenia polegające na potrząsaniu rękami.
II. Jak leczyć dolegliwości poporodowe?
1. Wczesne wykrywanie i leczenie
Dolegliwości poporodowe najlepiej leczyć w okresie połogu, ponieważ wiele z nich można wyleczyć w tym czasie. Zaniedbywanie objawów lub opóźnianie leczenia przedłuża stan chorobowy, zwiększając szkody dla organizmu i utrudniając leczenie.Ogólnie rzecz biorąc, schorzenia takie jak wychłodzenie organizmu należy leczyć niezwłocznie w okresie połogu. Kąpiele ziołowe mogą pomóc w usunięciu wewnętrznego zimna. Po takim leczeniu należy unikać dalszego wychłodzenia organizmu, aby nie pogorszyć stanu zdrowia. Inne dolegliwości, takie jak ból pleców lub dyskomfort w stawach, wymagają odpoczynku w okresie połogu; należy unikać nadmiernego wysiłku.
2. Ukierunkowane leczenie
Dolegliwości poporodowe nie powinny być leczone przypadkowo za pomocą środków ludowych lub niesprawdzonych metod. Niezbędna jest szybka konsultacja szpitalna w celu zdiagnozowania stanu i jego przyczyny, co zapewni odpowiednie leczenie. Zapobiega to błędom w leczeniu, które mogą pogorszyć objawy lub opóźnić optymalną interwencję terapeutyczną.
3. Odżywianie
W okresie połogu odżywcze posiłki odgrywają kluczową rolę w przyspieszeniu powrotu do zdrowia. Odpowiednie odżywianie przyspiesza gojenie, uzupełnia straty poniesione podczas porodu i wzmacnia organizm. Priorytetowe traktowanie spożycia wapnia w celu zapobiegania bólom pleców związanym z osteoporozą jest nieodzownym aspektem unikania dolegliwości poporodowych.
Macierzyństwo jest niezwykle szlachetne. Chociaż kobieta wie, że bólu porodowego nie da się opisać słowami, chociaż rozumie, że intensywność porodu pozostaje poza zasięgiem zrozumienia jej męża, chociaż zdaje sobie sprawę z nieodłącznego ryzyka porodu – zdecydowanie stawia czoła tym wyzwaniom. Wszystko dla tego pierwszego płaczu po urodzeniu, dla tego jednego słowa „mama”, dla obietnicy kompletnej rodziny.