Üç veya dört yaş civarında çocuklar genellikle kökenleri hakkında meraklanmaya başlar ve sık sık "Ben nereden geldim?" gibi sorular sorarlar. Bu tür sorulara nasıl cevap verirdiniz? Sanırım çoğu ebeveyn "Büyüdüğünde anlarsın", "Bir cadıdan" veya "Bir kayadan" gibi belirsiz cevaplardan kaçınır.
Eğlenceli bir anekdot paylaşmama izin verin: Oğlu "Ben nereden geldim?" diye sorduğunda, bir anne özenle hazırladığı açıklamayı heyecanla paylaştı. Onun sürprizine, oğlu hemen "Komşumuz Küçük Hua, Yibin'den geldiğini söyledi. Ben nereden geldim?" diye karşılık verdi.
Bu hikaye ebeveynlere bir hatırlatma niteliğindedir: "Nereden geldim?" gibi soruları yanıtlarken, önce çocuğun gerçekten ne bilmek istediğini anlayın. Ardından, çocuk büyüdükçe anlayışını yavaş yavaş geliştirin, aceleci davranıp çocuğun anlayamayacağı teorilerle onu bunaltmayın.
Yanıtları formüle ederken, çocukların anlayabileceği bir dil kullanın. Örneğin: "Annenin vücudunda doğum kanalı adı verilen bir geçit vardır. Her bebek annesinin doğum kanalından geçer. Burası, küçük bebeği koruyan sıvıyla dolu, çok gizemli bir yerdir."
Ebeveynlerin nasıl birleşerek bebek yarattığına dair soruları yanıtlarken, "bitki tozlaşması" benzetmesiyle başlanabilir.
İlkokulun 5. veya 6. sınıfına gelindiğinde, hikaye anlatımı yaklaşımı yetersiz kalır. Bu yaş grubu için en uygun cinsel eğitim şekli "gerçekleri açıklamaktır".
Genellikle, on iki ile on dört yaş arasındaki kızlar ve on üç ile on beş yaş arasındaki erkekler fizyolojik değişiklikler yaşarlar. Ebeveynler, kızlara adet döngüsü ve bunun yönetimi hakkında bilgi vermelidir, erkekler ise ereksiyon ve ejakülasyonun gerçek mekanizmalarını anlamalıdır. Bu, çocukların bu değişiklikler meydana geldiğinde hazırlıksız yakalanmalarını veya korkuya kapılmalarını önler.