Szybki postęp w diagnostyce i leczeniu chorób serca oznacza, że większość kobiet w ciąży z chorobami serca może obecnie pomyślnie przejść ciążę i poród. Jednak choroby serca pozostają jedną z głównych przyczyn śmiertelności matek, stanowiąc poważne wyzwanie zarówno dla przyszłych matek, jak i położników.
Około 1% przyszłych matek cierpi na choroby serca, głównie reumatyczne i wrodzone, występujące w mniej więcej równych proporcjach. Reumatyczne choroby serca najczęściej dotykają zastawkę mitralną, co może wymagać operacji wszczepienia sztucznej zastawki serca; wrodzone wady serca najczęściej wiążą się z wadami przegrody międzyprzedsionkowej.
Po poczęciu zmiany fizjologiczne w układzie sercowo-naczyniowym często powodują dodatkowe obciążenie serca. Ponadto bóle porodowe, wysiłek i obciążenie fizyczne podczas porodu dodatkowo zwiększają obciążenie serca. Jeśli serce jest już osłabione, często może to prowadzić do przeciążenia serca, potencjalnie zagrażającego zarówno przyszłej matce, jak i płodowi.
Możliwość zajścia w ciążę zależy od stanu zdrowia serca. W przypadku kobiet w ciąży z chorobami serca wynik ciąży jest ściśle powiązany z klasyfikacją funkcji serca.
Po pierwsze, nie występują żadne objawy sercowe, aktywność fizyczna nie jest ograniczona, a rutynowy wysiłek nie powoduje dyskomfortu.
Po drugie: aktywność fizyczna jest nieco ograniczona. W spoczynku nie odczuwa się dyskomfortu, ale wykonywanie rutynowych czynności powoduje zmęczenie, kołatanie serca, dusznicę bolesną i duszności.
Po czwarte, dyskomfort występuje podczas każdej aktywności, objawy sercowe występują nawet w spoczynku, a każdy wysiłek fizyczny nasila te objawy.
Jeśli czynność serca przyszłej matki mieści się w pierwszym lub drugim stopniu, nie ma to wpływu na żywotność płodu. W przypadku matek z czynnością serca trzeciego stopnia śmiertelność płodów sięga 12%, a w przypadku matek z czynnością czwartego stopnia wzrasta nawet do 30%.Chociaż śmiertelność płodów nie wzrasta w przypadku łagodnych chorób serca, częstość występowania przedwczesnych porodów i wewnątrzmacicznego zahamowania wzrostu pozostaje wyższa niż w przypadku normalnych ciąż. Ponadto wzrasta ryzyko dziedziczenia wrodzonych wad serca przez następne pokolenie. Badania wskazują, że jeśli jedno z rodziców ma wrodzoną wadę serca, prawdopodobieństwo wystąpienia wrodzonej wady serca u potomstwa może sięgać 1,8%.
Klasyfikacja funkcji serca jest kluczowym czynnikiem decydującym o tym, czy przyszła matka może bezpiecznie urodzić dziecko. Zazwyczaj kobiety z klasą I funkcji serca i większość kobiet z klasą II mogą rodzić bez komplikacji. W przypadku kobiet z chorobą serca klasy III około jedna trzecia doświadcza dekompensacji i niewydolności serca w czasie ciąży, co sprawia, że wskazane jest długotrwałe leżenie w łóżku szpitalnym. Kobiety z chorobą serca klasy IV powinny unikać ciąży. Jeśli doszło do poczęcia, należy rozważyć wczesne przerwanie ciąży.