Jakie są rodzaje dusznicy bolesnej? Jakie są zachodnie metody leczenia dusznicy bolesnej? Poniżej przedstawiamy szczegółowe informacje na ten temat.Dławica piersiowa wynika przede wszystkim z miażdżycowego zwężenia tętnic wieńcowych, powodującego niewystarczające ukrwienie mięśnia sercowego, co prowadzi do przejściowego niedokrwienia i niedotlenienia mięśnia sercowego. Pacjenci mogą odczuwać epizodyczny ból w klatce piersiowej, szczególnie po wysiłku fizycznym, występujący raz na kilka dni lub tygodni lub wielokrotnie w ciągu jednego dnia. Nitrogliceryna podjęzykowa może przynieść ulgę w ciągu kilku minut.
Na podstawie występowania dusznicy bolesnej związanej z wysiłkiem fizycznym, nasilenie objawów dzieli się na cztery stopnie. Przeprowadź samoocenę, aby określić poziom dusznicy bolesnej:
Dławica piersiowa stopnia I: Zazwyczaj nie odczuwasz żadnych znaczących objawów podczas wykonywania rutynowych czynności. Objawy dławicy piersiowej mogą jednak pojawić się podczas wysiłku fizycznego przekraczającego poziom codziennej aktywności, takiego jak bieganie po płaskim terenie, szybkie wchodzenie po trzech piętrach schodów lub przenoszenie ciężkich ładunków, a także pokonywanie stromych wzniesień.
Dławica piersiowa II stopnia: Twoje codzienne czynności są już nieco ograniczone, a dławica piersiowa może wystąpić podczas zwykłego wysiłku, takiego jak spacer w normalnym tempie na odległość 1,5–2 kilometrów, wchodzenie po trzech piętrach schodów lub pokonywanie wzniesienia.
Rodzaje dławicy piersiowej Zachodnie metody leczenia dławicy piersiowej
Dławica piersiowa III stopnia:Nie jesteś w stanie tolerować wysiłku fizycznego mniejszego niż codzienne czynności, takie jak spacer w normalnym tempie na odległość 0,5–1 kilometra, pokonanie dwóch pięter schodów lub pokonanie niewielkiego wzniesienia. Codzienne czynności fizyczne są znacznie ograniczone.
Dławica piersiowa stopnia IV: Dławica piersiowa występuje często, nawet przy minimalnym codziennym wysiłku fizycznym. Możesz nie być w stanie chodzić powoli w pomieszczeniach i odczuwać dławicę piersiową nawet podczas odpoczynku.
Należy unikać wszystkich znanych czynników wywołujących ataki. Należy dostosować dietę, w szczególności unikając przejadania się podczas posiłków; całkowicie zrezygnować z palenia tytoniu i spożywania alkoholu. Należy zmodyfikować codzienne czynności i obciążenie pracą; zmniejszyć stres psychiczny; utrzymać odpowiednią aktywność fizyczną, ale tylko w takim zakresie, aby nie wywoływała ona objawów bólowych; odpoczynek w łóżku jest zazwyczaj zbędny.Pacjenci doświadczający początkowych epizodów (pierwotny początek), zwiększonej lub pogarszającej się częstotliwości (typ postępujący) lub wariantów, takich jak dławica ortostatyczna, wariantowa, zespół pośredni lub dławica po zawale — szczególnie ci, u których podejrzewa się, że są to prekursory zawału mięśnia sercowego — powinni przez pewien czas odpoczywać. W celu zapobiegania atakom należy stosować długo działające leki przeciwdławicowe, wybierając spośród następujących środków o przedłużonym uwalnianiu, stosując je naprzemiennie lub łącząc:
1. Preparaty azotanowe
⑴ Dinitrat izosorbidu: Podawanie doustne dinitratu izosorbidu 3 razy dziennie, 5–10 mg na dawkę; początek działania w ciągu pół godziny, czas działania 3–5 godzin. Mononitrat izosorbidu 20 mg, dwa razy dziennie.
(2) Tetranitrat pentaerytrytolu: 10–30 mg doustnie 3–4 razy dziennie. Początek działania w ciągu 1–1,5 godziny, czas trwania 4–5 godzin.
⑶ Preparaty nitrogliceryny o przedłużonym działaniu: Podawać tabletki o przedłużonym uwalnianiu w celu ciągłego, stopniowego uwalniania nitrogliceryny. Początek działania w ciągu 30 minut po spożyciu, działanie utrzymuje się przez 8–12 godzin. Dawkowanie: 2,5 mg co 8 godzin.Zastosowanie 2% maści lub preparatów w postaci filmu (zawierających 5–10 mg) z nitrogliceryną na skórę klatki piersiowej lub górnej części ściany może zapewnić przedłużone działanie przez 12–24 godziny.
2. Beta-adrenolityki (antagoniści receptorów beta-adrenergicznych) blokują stymulację receptorów częstości akcji serca i kurczliwości mięśnia sercowego przez aminy sympatykomimetyczne. Spowalniają one częstość akcji serca, obniżają ciśnienie krwi, zmniejszają kurczliwość mięśnia sercowego i zużycie tlenu, łagodząc w ten sposób ataki dławicy piersiowej.Dodatkowo zmniejszają one reakcje hemodynamiczne podczas wysiłku fizycznego, zmniejszając zużycie tlenu przez mięsień sercowy przy równoważnym poziomie wysiłku. Zwężają one małe tętnice (naczynia oporowe) w obszarach mięśnia sercowego nieobjętych niedokrwieniem, kierując w ten sposób zwiększony przepływ krwi przez silnie rozszerzone krążenie oboczne (naczynia zasilające) do obszarów objętych niedokrwieniem.Dawkowanie musi być znaczne. Działania niepożądane obejmują wydłużony czas wyrzutu komorowego i zwiększoną objętość serca, co może zaostrzyć niedokrwienie mięśnia sercowego lub wywołać niewydolność serca. Jednak jego skuteczność w zmniejszaniu zużycia tlenu przez mięsień sercowy znacznie przewyższa te działania niepożądane.