Çoklu kişilik bozukluğunun tedavi yaklaşımları nelerdir? 19. yüzyılın başlarında, D. Perret (1840), Plummer (1859) ve Azam (1887) gibi doktorlar, çoklu kişilik bozukluğu olan çoğu hastanın iyileşmesinin yıllar alacağını ve bu durumun tedavisi son derece zor olduğunu belgelemiştir. Ancak, son yıllarda, kişilik bozukluğu araştırmalarının bir sonucu olarak, çoklu kişilik bozukluğunu tedavi etmek için birkaç terapötik ilke ortaya çıkmıştır.
1. Hipnoterapi, klasik psikanalizden daha etkili olduğu kanıtlanmıştır.
2. Terapist, hastayla sağlam bir transferans ilişkisi kurarak, kişiliklerin hiçbirine karşı nefret veya düşmanlık duymadan tedaviye devam ettiğinde, tedavi en büyük ivmeyi kazanır.
3. Ayrışmış kişilikler arasındaki iç iletişim teşvik edilmelidir, çünkü bu, birincil ve sonraki kişilikler arasında kurulan engellerin yıkılmasını kolaylaştırır.
4. Ayrışmış kişiliklerin ortaya çıkması, karşılanmamış temel ihtiyaçlardan kaynaklanabilir; bu ihtiyaçların işlevsel amacı dikkate alınmalı ve hafife alınmamalıdır.
5. Terapistin sorumluluğu, hastanın sonraki kişilikleri orijinal amaçlarına yönlendirmesine yardımcı olmak ve böylece sonraki kişilikler ile birincil kişilikler arasındaki düşmanca tutumu hafifletmektir.
6. Birincil ve sonraki kişilikler arasında manipülasyon veya uyumsuzluk yaratma kesinlikle kaçınılmalıdır, çünkü bu tür taktikler genellikle terapötik başarısızlığa yol açar.
7. Bir kez oluştuktan sonra, sonraki kişilikler ortadan kaldırılma girişimlerine şiddetle direnir. Bu nedenle terapistler, onları ortadan kaldırmaya değil, birincil kişilikle ortak noktalar bulmaya ve normal duygusal dalgalanmalar gibi işlev görmeleri için entegrasyon sağlamaya odaklanmalıdır.
8. Katarsis yoluyla, birincil kişilik, daha önce kabul edilmeyen öfke, memnuniyetsizlik, dürtüler ve benzeri duyguların sorumluluğunu üstlenmeye yönlendirilmeli ve bunları daha yapıcı yollarla işlemelidir. Birincil kişiliği ortaya çıkarma süreci, sonraki kişiliği de serbest bırakmaya yaradığından, aralarındaki engel doğal olarak ortadan kalkacak ve iletişim kolaylaşacaktır.
Özellikle dikkat çekici olan, çoklu kişilik araştırmalarına olan ilginin artmasına rağmen, bunun kişilik bozuklukları içinde anlaşılması ve yönetilmesi en zor alanlardan biri olmaya devam etmesidir.