Jakie są metody leczenia zaburzeń osobowości wielorakiej? Już w XIX wieku lekarze tacy jak D. Perret (1840), Plummer (1859) i Azam (1887) udokumentowali, że u większości pacjentów z osobowością wieloraką poprawa następuje dopiero po wielu latach, a stan ten okazał się wyjątkowo trudny do wyleczenia. Jednak w ostatnich latach, w wyniku badań nad zaburzeniami osobowości, pojawiło się kilka zasad terapeutycznych dotyczących leczenia zaburzeń osobowości wielorakiej.
1. Hipnoterapia okazuje się skuteczniejsza niż klasyczna psychoanaliza.
2. Leczenie przynosi najlepsze efekty, gdy terapeuta nawiązuje z pacjentem solidną relację przeniesienia, unikając niechęci lub wrogości wobec którejkolwiek z osobowości.
3. Należy zachęcać do wewnętrznej komunikacji między rozdzielonymi osobowościami, ponieważ ułatwia to zniesienie barier między osobowością pierwotną a kolejnymi osobowościami.
4. Pojawienie się oddzielonych tożsamości może wynikać z niezaspokojonych podstawowych potrzeb; należy rozważyć funkcjonalny cel tych potrzeb i nie należy ich lekceważyć.
5. Obowiązkiem terapeuty jest pomóc pacjentowi w przekierowaniu kolejnych tożsamości w kierunku ich pierwotnego celu, łagodząc w ten sposób antagonistyczne nastawienie między tymi tożsamościami a tożsamością pierwotną.
6. Należy zdecydowanie unikać manipulacji lub siania niezgody między osobowością pierwotną a kolejnymi osobowościami, ponieważ takie taktyki zazwyczaj prowadzą do niepowodzenia terapii.
7. Po ukształtowaniu się kolejne osobowości zaciekle opierają się wszelkim próbom ich wyeliminowania. Terapeuci powinni zatem skupić się nie na ich eliminowaniu, ale na identyfikowaniu wspólnych punktów z osobowością pierwotną, dążąc do integracji, aby funkcjonowały one jak normalne wahania emocjonalne.
8. Poprzez katharsis należy poprowadzić osobowość pierwotną z powrotem do przyjęcia odpowiedzialności za wcześniej nieuznane gniew, niezadowolenie, impulsy i podobne emocje, przetwarzając je w bardziej konstruktywny sposób. Ponieważ proces wywoływania osobowości pierwotnej służy również uwolnieniu osobowości następczej, bariera między nimi naturalnie się rozpuści, ułatwiając komunikację.
Warto zwrócić szczególną uwagę na fakt, że pomimo rosnącego zainteresowania badaniami nad osobowością wieloraką, pozostaje to jedną z najtrudniejszych do zrozumienia i opanowania dziedzin w ramach zaburzeń osobowości.