Amnezja dysocjacyjna objawia się z jednej strony poważną utratą pamięci, z drugiej zaś pacjent zachowuje zdolność do wykonywania złożonych czynności i samodzielnej opieki nad sobą. Stanowi to wyraźną sprzeczność i dysocjację między zgłaszaną przez pacjenta utratą pamięci a wykazywanymi przez niego zdolnościami poznawczymi, stąd termin „amnezja dysocjacyjna”. Jak diagnozuje się amnezję dysocjacyjną?
Objawia się ona wyraźną sprzecznością i dysocjacją między zgłaszaną przez pacjenta utratą pamięci a wykazywanymi przez niego zdolnościami poznawczymi.Kiedy amnezja dysocjacyjna występuje jednocześnie z innymi zaburzeniami psychicznymi, nie jest diagnozowana oddzielnie.
Przed postawieniem diagnozy należy przeprowadzić badania fizyczne i psychiatryczne, a także badania krwi i moczu, aby wykluczyć amnezję spowodowaną zatruciem, np. w wyniku zażywania nielegalnych narkotyków.
Badanie elektroencefalogramem (EEG) pozwala wykluczyć amnezję spowodowaną napadami padaczkowymi, natomiast badania psychologiczne pomagają zrozumieć charakterystykę doświadczeń dysocjacyjnych.