Yaşlanma genellikle beklenmedik bir şekilde gelir. Farkına varmadan, habersizce üzerimize çöker. Kim yaşlanmak ister ki? Kim genç bir ruhu özlemez ki? Gençlik gerçekten muhteşemdir. Ancak gençlik, bir kez gittiğinde geri dönmez — bu, kabul etmemiz gereken bir gerçektir.Hem kronolojik hem de psikolojik yaşımız vardır. Fiziksel yaşımız kaçınılmaz olarak azalırken, psikolojik yaşımız da azalır. Peki, psikolojik yaşımızın yaşlandığını nasıl anlarız? Aşağıda psikolojik yaşlanmanın on belirgin işareti bulunmaktadır.
Birincisi: verimlilikte azalma:
Belirgin hafıza bozukluğu, unutkanlık, kararsızlık ve enerji eksikliği. Görevlere erteleme ve tekrar tekrar gecikmelerle yaklaşılır.
İkincisi: Azalan rekabet güdüsü:
Kariyerinde yenilikçi düşünce eksikliği, sık sık boşluk ve ilhamsızlık hissi. Bu, kendilerini giderek yetersiz hisseden entelektüel çalışanlar arasında özellikle belirgindir.
Üçüncüsü: Aşağılık kompleksi:
Yalnız kaldığında, sık sık iç çeker ve sızlanır, dünyevi çekişmelerden uzaklaşır. Dışarıdaki entelektüel dünyayla karşı karşıya kaldığında, sürekli olarak geride kaldığı hissi vardır.
Dördüncüsü, anormal tepkiler:
Bir yandan, kişilerarası ilişkilerde aşırı duyarlı hale gelebilir, aile ve tanıdıklarının kendilerine karşı kötü niyetli olduğunu sürekli olarak şüphelenebilir, şüpheyle tüketilebilirler. Öte yandan, kendilerini başkalarından uzaklaştırmak isteyebilir, etraflarında olup bitenlere göz yumabilir ve kayıtsızlıkla tepki verebilirler.
Beşincisi, inatçılık:
Her konuda ilgi odağı olmak isterler ve yalnızca kendi isteklerine göre hareket ederler.
Altıncısı, sefahat, tembellik ve ilgisizlik:
Sık sık enerjilerinin tükendiğini hissederler, heyecandan çok sükuneti tercih ederler, sık sık uyku haliyle boğuşurlar ve ruhlarını canlandırmak için sık sık alkole başvururlar.
Yedinci olarak, yalnızlık eğilimi:
Yalnızlık içinde yaşamayı tercih eder ve bağımsız hareket eder. Yabancılarla etkileşime girmeyi özellikle sevmez, sık sık bahaneler uydurarak temastan kaçınır.
Dokuzuncu, duygusal kopukluk:
Geçmiş anıları üzerinde durmaya eğilimlidir, duygusal olarak kırılgandır ve çocukça ruh hali değişimleri yaşar. Önemsiz konulara yoğun ilgi gösterir, başkalarının ilgisizliğine bakmaksızın durmadan konuşur.
Onuncu: Fevri mizaç:
Günlük yaşamda giderek daha fazla dürtüsel davranmaya eğilimlidir, sözlerinde ve davranışlarında rasyonellik azalır. Başkalarının iyi niyetini yanlış yorumlama eğilimi daha yüksektir, tavsiyelere dirençlidir, sakinliğini yitirir ve çabuk öfkelenir.