Niektóre osoby, pomimo wielokrotnych zranień lub oszustw, nadal głupio ufają innym. Jak takie osoby o wyjątkowo niskim instynkcie samozachowawczym udaje się przetrwać? Najpierw zastanów się, czy Ty również jesteś głupcem, jeśli chodzi o samozachowawczość. Pytanie: Co najbardziej zniechęca Cię podczas pierwszego spotkania z nieznajomym? A. Jest on zdystansowany i nieprzystępny. B. Aktywnie się zbliża, klepie Cię po ramieniu i zachowuje się jak stary kumpel.
C. Ktoś, kto monopolizuje rozmowę, traktując Cię jak zwykłego słuchacza.
D. Ktoś, kto zasypuje Cię osobistymi pytaniami, jakby przeprowadzał przesłuchanie.
A. Ktoś, kto zachowuje dystans i wydaje się niedostępny.
Masz introwertyczną naturę, ale w głębi duszy skrywasz silne ambicje. Pragniesz satysfakcjonujących relacji i chcesz nawiązywać pozytywne kontakty z nieznajomymi,Jednak inicjowanie rozmowy postrzegasz jako cios dla swojej godności. Szczerze mówiąc, wierzysz w swoją ogromną charyzmę społeczną – choć pozostaje to osobistym oczekiwaniem. Inni mogą postrzegać rzeczy inaczej. W rezultacie nieświadomie przenosisz swoje pragnienia na innych. Jeśli nie spełniają oni twoich oczekiwań, zaczynasz żywić do nich urazę.W rezultacie te subiektywne oczekiwania łatwo obrażają innych i tworzą wrogów. Kiedy więc pojawiają się przeciwnicy, warto zastanowić się, czy ponownie kogoś nie uraziłeś.
B. Podchodzi do ciebie aktywnie, klepie cię po ramieniu i nazywa „kolegą”.
Twoje instynkty samoobrony są dość silne. W stosunku do nieznajomych instynktownie zachowujesz dystans, nie mając zaufania do własnej zdolności radzenia sobie w różnych sytuacjach i nie ufając intencjom innych. W rezultacie podświadomie odrzucasz każdego, kto narusza Twoją przestrzeń osobistą, zwłaszcza tych, którzy dotykają Cię bez pozwolenia.W rezultacie rozwijasz do nich niechęć, podświadomie postrzegając ich podejście jako brak szacunku dla twoich myśli i wartości. To naturalnie prowadzi cię do sklasyfikowania ich jako zasadniczo różnych od ciebie – skutecznie umieszczając ich wśród swoich przeciwników. Wynika z tego, że twoimi wrogami są zazwyczaj osoby o aroganckich skłonnościach, które okazują ci niewielki szacunek.Aby zminimalizować liczbę przeciwników, warto nie reagować czasami zbyt emocjonalnie. Być może dana osoba nie ma złych intencji, a jedynie dość ekspansywny lub nieokrzesany charakter. C. Monopolizowanie rozmowy płynną mową, traktowanie Cię jako zwykłego słuchacza. Bardzo nie lubisz być słuchaczem – szczerze mówiąc, nie znosisz ciągłego zajmowania biernej roli w interakcjach międzyludzkich.W psychologii interpersonalnej inicjatywa i długość wypowiedzi świadczą o asertywności danej osoby. Jeśli ktoś natychmiast po spotkaniu z Tobą zaczyna mówić bez przerwy, traktując Cię jak milczącego słuchacza, sugeruje to, że albo postrzega Cię jako emocjonalny wentyl, albo od samego początku chce Cię zdominować, demonstrując swoją wyższość.Twoja niechęć do takich osób wynika z niechęci do bycia zdominowanym lub lekceważenia twojego prawa do zabrania głosu. W związku z tym twoimi przeciwnikami są prawdopodobnie osoby, które nieustannie mówią lub tłumią twój głos. Szczególnie osoby o gładkiej mowie i nieszczerym zachowaniu wydają ci się niewiarygodne. Jeśli spotkasz je ponownie, możesz potraktować je oschle, dodając w ten sposób kolejną osobę do listy swoich przeciwników.
D. Osoby, które nieustannie wypytywałyby Cię o Twoje życie prywatne, jak podczas przesłuchania.
Jesteś osobą raczej zamkniętą w sobie, pragnącą zachować swoją prywatność. Dlatego czujesz presję ze strony osób, które chcą kontrolować innych. Takie osoby chcą po prostu lepiej Cię poznać, uzyskując w krótkim czasie głębszy wgląd w Twoją osobę. Jeśli jednak uparcie zadają pytania, nie ujawniając własnego pochodzenia lub nie pozwalając na zadawanie pytań zwrotnych, sugeruje to, że mają skłonność do kontrolowania innych.