Od początkowego zaprzeczania i pobożnych życzeń po dowiedzeniu się o zakażeniu, którym towarzyszyły powtarzające się testy, wątpliwości i fantazje, po skargi, gniew i wynikające z nich bezsenne noce, palenie papierosów, nadużywanie alkoholu, a nawet zażywanie narkotyków, myśli o zemście na społeczeństwie lub innych osobach, aż po akceptację, żal, strach przed izolacją lub porzuceniem przez rodzinę i społeczeństwo oraz depresję i rozpacz wynikające z utraty wiary w przyszłość.Aż w końcu do spokojnej refleksji, reintegracji ze społeczeństwem i proaktywnego leczenia – osoby żyjące z HIV lub AIDS znoszą ogromne cierpienie i ból psychiczny, którego większość ludzi nie jest w stanie pojąć.
Życie może zostać zniszczone przez nieszczęście, ale może też zostać przez nie uszlachetnione. Jak zatem powinniśmy zmienić nasze nastawienie w obliczu HIV?
Po pierwsze, należy zaufać społeczeństwu i sobie samemu; bez tego izolujemy się, tracąc poczucie przynależności i podstawowego bezpieczeństwa.Priorytetowe traktowanie przez rząd i szeroko zakrojone kampanie informacyjne na różnych platformach przyczyniły się do coraz bardziej otwartego podejścia społeczeństwa, zwłaszcza pracowników służby zdrowia, do osób żyjących z HIV/AIDS. Thomas, znany w Internecie jako „Big Brother T”, popadł w rozpacz po zarażeniu się HIV. Stanowcza determinacja jego ojca skłoniła go do trzymania się resztek nadziei i podjęcia leczenia szpitalnego.Troskliwa opieka i skrupulatna troska personelu medycznego przywróciły mu wiarę w życie. Po leczeniu jego stan znacznie się poprawił. Wykorzystując dochody z pracy i pisania, aby kupić leki, udało mu się nawet poprawić standard życia swojego i ojca. Obecnie rząd chiński zainwestował znaczne środki, traktując walkę z AIDS jako priorytetowe zadanie w sferze medycznej. Coraz więcej pacjentów ma teraz dostęp do odpowiedniego leczenia po coraz niższych kosztach, a nawet bezpłatnie.Poświęcanie interesów mniejszości ostatecznie szkodzi dobru ogółu. Cywilizowane społeczeństwo musi dążyć do ochrony każdego ze swoich członków. Uraza i zemsta nie są w stanie wyeliminować społecznych uprzedzeń. Kiedy przestajemy szanować innych, nie możemy oczekiwać szacunku w zamian. Obraz, jaki prezentujemy światu, ma ogromny wpływ na to, jak postrzegają nas ludzie wokół nas.Amerykański film „Filadelfia” przedstawia pacjenta chorego na AIDS, który zmaga się z uprzedzeniami społecznymi i walczy o swoje prawa. Niewielu widzów dyskryminowałoby bohatera z powodu jego choroby; raczej podziwialiby jego odwagę.
Po drugie, zmierzenie się z rzeczywistością. Zaprzeczanie służy jako mechanizm obronny, zapewniający tymczasową ochronę osobom zdrowym bezpośrednio po katastrofie. Jednak przedłużające się zaprzeczanie pogłębia konflikt psychologiczny i opóźnia cenny czas na wczesne leczenie. HIV obecny w organizmie nie znika poprzez zaprzeczanie, dlatego należy wykorzystać czas na szybką interwencję. Aktualne dowody potwierdzają, że wcześniejsze leczenie daje lepsze wyniki.
Po trzecie, należy podjąć proaktywne działania. Tylko poprzez działanie można ostatecznie zmienić swoje życie. Thomas zauważył: „HIV stanowi szansę; AIDS może służyć jako katalizator osobistej transformacji”. „Zmusza do natychmiastowej, głębokiej introspekcji moralnej”.... AIDS poszerza perspektywę, pozwalając spojrzeć dalej” oraz „sprawia, że bardziej docenia się życie. Rzeczywiście, wiele osób żyje, nie zastanawiając się nad dniem swojej śmierci, marnując w ten sposób znaczną część swojego życia. AIDS uświadamia, że życie jest skończone, zmuszając do jego doceniania”.Niektórzy pacjenci lub osoby żyjące z HIV znoszą swoje dni w niepokoju i depresji, niektórzy oddają się autodestrukcyjnemu porzuceniu, niektórzy przeżywają w cichej rezygnacji, podczas gdy coraz więcej osób przeżywa poprzez aktywny opór. Wybór sposobu życia teraz oznacza wybór przyszłości – dotyczy to każdego.
Ćwiczenia fizyczne są prostą i dostępną metodą samoregulacji. Dzięki treningowi wzmacnia się swoją kondycję, jednocześnie relaksując się i dostosowując napięte lub melancholijne stany umysłu.
Angażuj się w odpowiedzialne i konstruktywne działania na rzecz społeczeństwa i siebie samego. Przede wszystkim wybieraj i promuj bezpieczne praktyki seksualne, stanowczo odmawiając stania się źródłem zakażenia i oszczędzając innym cierpienia spowodowanego twoimi działaniami. Zachęcaj osoby, z którymi miałeś kontakty seksualne, do poddania się odpowiednim badaniom. Tylko w ten sposób nasze społeczeństwo stanie się zdrowsze, strach przed osobami zakażonymi wirusem HIV i chorymi na AIDS stopniowo zmniejszy się, a nasza psychika zostanie oszczędzona dalszych traum.Po drugie, należy wnosić znaczący wkład w życie społeczne, podnosząc w ten sposób jakość swojego życia i doświadczając osobistej satysfakcji. Song Pengfei, pierwszy w Chinach otwarcie przyznający się do zakażenia wirusem HIV, obecnie nadzoruje warsztaty artystyczne „Śmiejąc się w przyszłość”, gdzie ponad sto zakażonych osób regularnie spotyka się, aby malować i dyskutować o życiu i przyszłości. Dzięki funduszom społecznym Zhu Jinzhong, nosiciel wirusa HIV, założył „Dom Opieki”, schronisko przeznaczone specjalnie dla sierot z powodu AIDS.Li Jiaming jest autorem książki „Ostateczna deklaracja wojny”, w której opisuje swoje prawdziwe nastawienie i życie po zarażeniu się AIDS. Stwierdza on: „Zapłaciłem już cenę swoim życiem. Jeśli ujawnienie smutku związanego z moją śmiercią może uratować choćby jedno młode, pełne życia życie, to moja ofiara jest tego warta. Niech moje słowa pomogą większej liczbie osób uniknąć tej katastrofy”.
Coraz więcej psychologów na całym świecie stosuje różnorodne terapie psychologiczne, aby wspierać pacjentów z AIDS i nosicieli wirusa HIV. W razie potrzeby skorzystanie z pomocy psychologicznej lub psychoterapii jest właściwym wyborem.
(Powyższa treść jest przeznaczona wyłącznie do użytku przez Family Doctor Online. Nieuprawnione kopiowanie jest zabronione).