I: Zapisz swoje wymagania dotyczące poczucia własnej wartości
Empatia jest najskuteczniejszym podejściem. W miejscu pracy warto zapisać swoje osobiste wymagania dotyczące poczucia własnej wartości, starając się być jak najbardziej konkretnym. Przykłady: „Pozwól mi wyrażać opinie w pracy, niezależnie od ich zasadności”, „Zapewnij prywatną przestrzeń do udzielania reprymend przez kierownictwo” lub „Skup dyskusje na przyczynach źródłowych, a nie na osobistych zarzutach”.
Wyrażając takie potrzeby, można wziąć pod uwagę emocje i wymagania podwładnych i współpracowników, unikając w ten sposób zranienia ich delikatnych uczuć.

Po drugie: Naucz się postrzegać szacunek do samego siebie jako kwestię „twarzy”
W gruncie rzeczy szacunek do samego siebie dotyczy przede wszystkim „twarzy”. Nikt nie chce być arbitralnie wytykany przez szefa jako kozioł ofiarny, narażany na częste żarty kolegów ani stać się przedmiotem plotek w biurze. Wszystkie te scenariusze zagrażają pozycji i reputacji danej osoby w miejscu pracy, potencjalnie prowadząc do całkowitej utraty twarzy.
Prawidłowym podejściem jest zatem traktowanie szacunku dla innych jako aktu przyznawania im wystarczającej „twarzy”. Dzięki temu nikt nie czuje się „upokorzony”.
>

III: Wykorzystanie „szacunku do samego siebie” do zwiększenia motywacji
Nie należy zakładać, że ochrona szacunku do samego siebie służy wyłącznie utrzymaniu harmonijnych relacji. Najczęściej zajmowanie się kwestiami szacunku do samego siebie może przynieść nieoczekiwaną motywację.Był on kolegą o najniższych kwalifikacjach akademickich w biurze i miał głęboki kompleks niższości. W rezultacie jego współpracownicy nie tylko wspierali go w jego najsłabszych obszarach, ale także prywatnie zachęcali go do dalszej nauki. Głęboko poruszony ich szacunkiem i zrozumieniem oraz zmotywowany do lepszego wkładu w pracę zespołu, uczył się pilnie, pracując ciężej niż kiedykolwiek, stopniowo budując swoją pewność siebie.
>

Po czwarte: aktywnie naprawiaj „urazy poczucia własnej wartości”
Niezależnie od tego, czy celowo, czy niecelowo ranimy poczucie własnej wartości innej osoby, naszą pierwszą myślą powinno być opracowanie skutecznych środków zaradczych. Podejmowanie proaktywnych kroków w celu naprawienia sytuacji świadczy o naszym zaangażowaniu w naprawienie błędu; pozostawienie sprawy bez zmian jest całkowicie nieodpowiedzialne.
>

V: Budowanie schronienia dla szacunku do samego siebie
Uświadomiwszy sobie potrzebę ochrony własnego szacunku do samego siebie, możemy świadomie budować schronienia dla godności innych w naszych relacjach. Schronienia te tworzą prawdziwe warstwy ochronne, skutecznie chroniące ich przed krzywdą.
To sanktuarium opiera się na niezliczonych „zakazach”: nie depcz godności, nie naruszaj prywatności, nie angażuj się w otwarte konfrontacje, nie ograniczaj wolności, nie ujawniaj celowo wad, nie lekceważ istnienia. Powstrzymując się od takich działań, w naturalny sposób chronimy szacunek do samego siebie w kręgach społecznych, co poprawia relacje w miejscu pracy.