Chociaż utrata zębów może wydawać się przede wszystkim niedogodnością związaną z jedzeniem i wyglądem, musimy przyjąć perspektywę długoterminową. Trudności z jedzeniem znacznie ograniczają funkcjonowanie zębów – w szczególności żucie pokarmu wspomagające trawienie. W konsekwencji upośledzone trawienie i wchłanianie pokarmów nieuchronnie wpływa negatywnie na ogólny stan zdrowia. Ponadto strona z brakującymi zębami jest często zaniedbywana podczas jedzenia, co sprawia, że zęby te są podatne na choroby przyzębia i inne problemy.Co więcej, sąsiednie zęby mogą przesuwać się w kierunku luki, tworząc szersze przestrzenie, w których gromadzą się cząsteczki pokarmu, sprzyjając rozwojowi chorób zębów.
Nie jest to jednak główny powód do niepokoju. Długotrwałe obciążanie jednej strony powoduje nadmierne zużycie tych zębów i asymetrię twarzy.Zęby stanowią istotne wsparcie dla skóry wokół ust. W przypadku utraty zębów rozciągnięta skóra nie może się cofnąć, co prowadzi do powstawania zmarszczek. Jest to szczególnie niepokojące dla osób, które przywiązują wagę do swojego wyglądu. Niezależnie od kosztów odbudowy zębów, po ich utracie należy niezwłocznie skonsultować się ze stomatologiem. Wybór odpowiedniego rodzaju odbudowy i wczesne zajęcie się problemem może zapobiec poważniejszym konsekwencjom.
Rekonstrukcja zębów obejmuje przede wszystkim trzy scenariusze:
Po pierwsze, w przypadku pacjentów z kilkoma brakującymi zębami ocenia się stan pozostałych zębów. Po badaniu utracone zęby można odtworzyć w trzech etapach: po pierwsze, pobierając wyciski na podstawie rozmiaru i kształtu zębów; po drugie, przeprowadzając próbne dopasowanie w celu zapewnienia prawidłowego ustawienia; i po trzecie, mocując uzupełnienie, gdy jest ono wygodne. Każdy etap jest rozłożony w czasie w odstępach około 7-9 dni.
Drugi rodzaj to protezy ruchome, przeznaczone głównie dla pacjentów z wieloma brakami w uzębieniu lub pozostałymi zębami o słabej jakości. Pierwsze dwa etapy są identyczne jak w przypadku uzupełnień stałych, ale ostatni etap nie wymaga cementowania; proteza jest po prostu dopasowywana w celu zapewnienia prawidłowego osadzenia.
Trzeci rodzaj obejmuje odbudowę całego uzębienia. Wymaga to oszlifowania wszystkich zębów, pobrania wycisków łuków zębowych, a następnie dopasowania protezy. Ten proces odbudowy całego uzębienia jest najbardziej czasochłonny, a każdy etap wymaga zazwyczaj kilku miesięcy między wizytami.
Typowe materiały stosowane w protezach dentystycznych oraz ich zalety/wady
Stopy niklowo-chromowe mają wiele zalet: wysoką wytrzymałość, doskonałe dopasowanie do naturalnych zębów, wysoką odporność na zużycie, minimalną konieczność usuwania struktury zębów oraz ogólnie niskie koszty. Mają jednak również pewne wady: słabą estetykę, nieodpowiedniość do zębów przednich, potencjalne przebarwienia dziąseł, ryzyko reakcji alergicznych oraz zakłócenia w badaniach MRI.
Porcelana zapewnia doskonałą estetykę, doskonałą odporność na zużycie, stabilne zabarwienie, wyjątkową biokompatybilność, brak reakcji alergicznych i minimalny wpływ na badania MRI. Jej wady to stosunkowo niższa wytrzymałość, ryzyko odprysków, często wymagające znacznego zeszlifowania zębów, potencjalnie słabe dopasowanie brzeżne oraz tendencja do powodowania znacznego zużycia zębów przeciwstawnych.
Żywica zapewnia doskonałe wyniki estetyczne i łatwość naprawy, powoduje minimalne zużycie naturalnych zębów, zapewnia dobrą amortyzację sił zgryzowych, ma znikomy wpływ na badania MRI, jest prosta w produkcji i ekonomiczna.Wady obejmują: mniejszą wytrzymałość, podatność na starzenie, ryzyko odprysków i słabą stabilność koloru. Zrozumienie tych materiałów do odbudowy zębów pozwala na podjęcie bardziej świadomej decyzji. Przy wyborze najbardziej odpowiedniej opcji dla indywidualnych potrzeb należy wziąć pod uwagę koszt odbudowy zębów.