Kısa bir süre önce, bir adamın 60 yaşındaki annesini arabasının bagajına koyduğu, böylece dört yaşındaki oğlunun arka koltukta uyuyabileceği haberleri çıktı. Polis durumu fark ettiğinde, yaşlı kadın oğluna yalvardı: "Bagajda gerçekten çok rahatım. Lütfen oğluma zorluk çıkarma." Bu olay, dinleyenleri her zaman duygulandıran, sıkça anlatılan bir hikayeyi akla getirdi: Yaşlanan annesine bakamayan bir oğul, onu bir dağa taşıyıp terk etmeye karar verir.Akşam olunca, oğul annesini sadece dağa yürüyüşe çıkacaklarına inandırır. Annesi büyük bir çaba sarf ederek oğlunun sırtına tırmanır. Daha yükseğe tırmanmak isteyen oğul, arkasına dönüp annesinin yol boyunca fasulye saçtığını görür. Öfkelenen oğul, annesinin yolu işaretlediğini düşünür. Ancak titreyerek annesi şöyle açıklar: "Seni aptal çocuk, tek başına inerken yolunu kaybedersin diye korktum!" Bu acı-tatlı anne sevgisi ifadesi, yüzyıllardır varlığını sürdürmüş gibi görünüyor.Geleneksel olarak, anne rolü fedakarlık, özverilik ve karşılıksız beklentilerle tanımlanmıştır. Ancak bu tür bir sevgi gerçekten çocuğun mutluluğunu sağlar mı? Haberlerde yer alan, yaşlı ebeveynleri ve küçük çocukları arasında sıkışıp kalan, çocuklarının rahatı için annesini bagaja koyan orta yaşlı adamı düşünün. Ne kadar güçlü bir ebeveynlik dersi vermiştir!Başka bir hikayeye bakalım: Annelerinin zayıf ve titrek ellerini küçümseyen bir oğul ve gelin, ona küçük bir tahta kase yaptılar. En küçük çocukları masumca şöyle dedi: "Bu tahta kaseyi yaşlandığında kullanman için saklayacağım!" Ebeveynlerin çocukları üzerinde sahip olduğu güç budur; eylemleri şaşırtıcı bir netlikle gözlemlenir ve kolayca taklit edilir.Bu nedenle, yaşlılara nezaketle davranmadığımızda, yaşlandığımızda kendimizi desteksiz bulduğumuzda şaşırmamalıyız.
Çocuklarınızın size saygılı olmasını istiyorsanız kaçınmanız gereken dört davranış (Halk Sağlığı Ağı)
Ebeveynler sürekli olarak "Evdeki en iyi yemekler senin!" "Canım, senin için her şeyi feda ederiz!" gibi sözler söylerseSadece derslerine odaklan, annem her şeyi halleder!" ve benzeri sözler onların sloganları haline geldiğinde, çocuklar saygılı olmaktan giderek uzaklaşırlar!
1. Şımartmak saygılı çocuklar yetiştirmez
Çocuklarını bebeklikten itibaren şımartan ebeveynler, saygılı çocuklar yetiştiremezler.Şımartıcı bir ortamda, her şey körü körüne ve amaçsızca çocuk etrafında döner. Bu sadece bencilliği ve aşırılığı besler. Her şey istediği gibi gittiğinde çocuk nispeten istikrarlı kalabilir, ancak en ufak bir hayal kırıklığı bir dizi semptomu tetikler (ağlama, öfke nöbetleri, kendine zarar verme tehditleri - şımartıcı ebeveynleri manipüle etmek için özel olarak tasarlanmış taktikler)...Bu tür ebeveyn-çocuk dinamikleri temelde sağlıksızdır. Bu şekilde yetiştirilen çocuklar, bir zamanlar onları aşırı derecede şımartan ebeveynlerine karşı evlatlık sevgisi göstermeyebilirler. II. Yaşlılara Uygun Saygı Olmadan, Evlatlık Çocuklar Olamaz Yaşlılara uygun saygı, ebeveynlerin emir verdiği ve çocukların sorgusuz sualsiz itaat ettiği geleneksel otoriterlik anlamına gelmez. Aksine, tüm üyelerinin eşit statüye sahip olduğu demokratik bir aile atmosferi içinde var olur. Çocukların kendi görüş, fikir ve davranışlarına sahip olmalarına izin verilmelidir.Ancak, yaşları nedeniyle çocukların bakış açıları sınırlı olabilir ve zihinleri henüz tam olarak olgunlaşmamış olabilir, bu da ebeveynlerin uygun rehberliğine ihtiyaç duyulmasına neden olur. Çocukların ebeveynlerine gerçekten saygı duymaları, ebeveynlerin zorlama yoluyla değil, kişisel çekicilikleri ve yetiştirilme tarzlarıyla çocuklarını kendilerine çekme becerilerine de bağlıdır: "Ben senin ebeveyninim, bu yüzden bana itaat etmelisin." "Senin geçimini sağlıyorum, bu yüzden beni dinlemelisin."...Bu tür ebeveyn-çocuk dinamikleri temelde sağlıksızdır ve aynı şekilde saygılı çocuklar yetiştirmek için de yetersizdir. III. Ebeveynlerin Örneği Olmadan Saygılı Çocuklar Olamaz Her ebeveyn, kendi ebeveynlerinin önünde bir çocuk olarak kalır. Ebeveynlerin kendi ebeveynlerine ve eşlerinin ebeveynlerine nasıl davrandıkları, çocuklara en doğrudan ve etkili dersi verir. Ebeveynler kendi ebeveynlerine sürekli olarak karşı çıkar, itaatsizlik eder veya saygısızlık ederse, çocukların hissetmeleri gereken saygıyı geliştirmeleri son derece zor hale gelir.Her ailenin kendine özgü zorlukları vardır, özellikle de en hassas ilişkilerden biri olan, asırlık kayınvalide-gelin dinamiği. Ancak, annelerin çocukları üzerinde bu kadar derin bir etkiye sahip olması nedeniyle, bir annenin kendi kayınvalidesine saygı göstermemesi, çocukları için çok büyük sonuçlar doğurur.Elbette, kötü kayınvalideler ve sert annelerle ilgili efsanevi hikayeler birkaç kelimeyle özetlenemez. Ancak her şeyin bir nedeni ve sonucu vardır. Bu tür sorunlar gerçekten ortaya çıkarsa, evlatlık görevlerini yerine getirmenin ötesinde, ne köle gibi davranmak ne de kibirli olmak en iyisidir. Çocuk anlamaya yetecek yaşa geldiğinde, hikayeyi onunla paylaşabilir, anlatımda tarafsızlık ve sakinlik göstermeye çalışabilirsiniz. Çocuklar kendi keskin yargı güçlerine sahiptir ve doğruyu yanlıştan ayırt edebilirler.
IV. "Küçük şeylerle başlayıp yavaş yavaş evlatlık görevini yerine getirme" alışkanlığı olmadan, saygı alışkanlığı kök salmaz.
Günlük önemsiz şeylerden başlayarak, çocukları kendi yetenekleri dahilindeki görevlere isteyerek dahil etmek, onların karakterini gerçekten geliştirir. Bu yaklaşım aynı zamanda başkalarına karşı saygı ve şefkatli davranışları da teşvik eder. Çocuk yetiştirme sürecinde ebeveynler, kendilerini ne çok yüce ne de çok alçakgönüllü konumlandırmaktan kaçınmalıdır.Ebeveynler, akademik başarıların ötesinde, çocuklarını genellikle aşırı derecede şımartırlar. Ebeveynler ev işlerini halletmek için baş döndürücü bir hızla koştururken, çocuklar bu çabaların farkında olmadan rahatça yiyip içerler. İkramlar ortaya çıktığında, çocuklar aslan payını, hatta hepsini alırlar, ebeveynler ise sadece sembolik bir ısırık alırlar... Bu tür çocuklar, bu alışkanlıkları yetişkinlik dönemine taşır ve ebeveynlerine güvenmenin tamamen haklı olduğunu düşünürler.Bundan sonra çocuğunuza şunu söyleyin: Ebeveynlerinize, onların size baktığı gibi bakın; ev işlerini yetenekleriniz ölçüsünde paylaşın; ebeveynleriniz meşgul olduğunda onlara yardım edin; aile hayatına adil bir şekilde katkıda bulunun!