Kardiomiopatia i zawał mięśnia sercowego mogą prowadzić do nagłej śmierci sercowej. Gdy temperatura spada poniżej zera, choroby sercowo-naczyniowe stają się częstsze. Dzisiaj eksperci ze szpitala Fuwai Chińskiej Akademii Nauk Medycznych pomogą nam uporządkować kwestie i popularne nieporozumienia dotyczące zawału mięśnia sercowego, które ludzie często pomijają, wyposażając nas w wiedzę, która może uratować życie w krytycznych momentach. Utrzymujący się ból w klatce piersiowej i obfite pocenie się to częste objawy.>Zawał mięśnia sercowego, dosłownie oznaczający „zawał mięśnia sercowego”, występuje, gdy tętnice wieńcowe zaopatrujące serce zostają nagle zablokowane. Powoduje to uporczywe niedokrwienie mięśnia sercowego, prowadzące do martwicy mięśnia sercowego. Wynika to przede wszystkim z miażdżycowego zwężenia tętnic wieńcowych, a pewne czynniki wyzwalające mogą spowodować pęknięcie blaszek miażdżycowych. Powoduje to agregację płytek krwi, tworząc skrzep, który nagle blokuje tętnicę wieńcową.Niedokrwienie i martwica mięśnia sercowego mogą wywołać zagrażające życiu zaburzenia rytmu serca, niewydolność serca, wstrząs krążeniowy, a nawet nagłą śmierć sercową. W związku z tym wczesne i dokładne rozpoznanie zawału mięśnia sercowego ma ogromne znaczenie. Jak rozpoznać zawał mięśnia sercowego? Charakterystyczne objawy to silny, miażdżący ból za mostkiem lub w okolicy przedsercowej, utrzymujący się przez ponad pół godziny i nieustępujący po odpoczynku lub podaniu nitrogliceryny podjęzykowej.Pacjenci często doświadczają obfitego pocenia się, niepokoju, lęku, ucisku w klatce piersiowej lub poczucia zbliżającej się śmierci. Utrzymujący się ból w klatce piersiowej i obfite pocenie się są najczęstszymi objawami klinicznymi u pacjentów z zawałem mięśnia sercowego w Chinach. Około 10% pacjentów zgłasza wyłącznie omdlenie lub wstrząs.
Błędy te najłatwiej przeoczyć
Objawy zawału mięśnia sercowego są często przeoczane. Poza oczywistymi objawami, takimi jak dławica piersiowa i arytmia, zawał mięśnia sercowego może objawiać się w nieznanych, nieoczekiwanych sposobach. Przykłady obejmują ból barku, ból dziąseł, niepokój, obfite pocenie się, ból brzucha, wzdęcia, nudności i wymioty.
Konieczne jest bezwzględne leżenie w łóżku. W przypadku wystąpienia objawów sugerujących zawał mięśnia sercowego należy bezwzględnie pozostać w łóżku — nie wolno siadać ani poruszać się. Należy natychmiast zadzwonić pod numer 120. Nie należy robić sobie fałszywych nadziei; poruszanie się może w ciągu kilku minut pogorszyć zawał, prowadząc do nagłego zapaści i nieodwracalnych konsekwencji.
W gospodarstwach domowych, w których mieszkają osoby w średnim wieku lub starsze, należy mieć pod ręką aspirynę i nitroglicerynę, dbając o to, aby leki te były wymieniane po upływie terminu ważności.
Podczas zawału mięśnia sercowego właściwym lekiem przedhospitalizacyjnym jest natychmiastowe rozkruszenie i połknięcie 300 mg aspiryny, a następnie pomiar ciśnienia krwi.Jeśli ciśnienie krwi pacjenta jest niższe niż zwykle, nie należy podawać nitrogliceryny; jeśli jest zbliżone do normalnego poziomu, można ją podać podjęzykowo. Pierwsze 120 minut po zawale mięśnia sercowego stanowi złoty okres ratunkowy. W tym krytycznym czasie liczy się każda minuta. Nie wolno ignorować podejrzanych objawów zawału mięśnia sercowego. Nawet jeśli objawy są subtelne, pacjent może nadal odczuwać, że coś jest nie tak.Na tym etapie nie należy żywić fałszywych nadziei; konieczne jest profesjonalne badanie lekarskie i diagnoza w szpitalu. Należy pamiętać, że ostry zawał mięśnia sercowego jest stanem zagrażającym życiu, wykraczającym poza możliwości samodzielnego leczenia, charakteryzującym się wysoką śmiertelnością. Optymalnym rozwiązaniem jest jak najszybsze zgłoszenie się do szpitala – lepiej się pomylić, niż przegapić ten moment! Pierwszym krokiem po wystąpieniu ostrego zawału mięśnia sercowego powinno być natychmiastowe wezwanie pogotowia ratunkowego.
Nie należy mylić zawału serca z dusznicą bolesną
Chociaż zawał mięśnia sercowego i dusznica bolesna mają podobne objawy – w obu przypadkach występuje ból i ucisk w klatce piersiowej – różnią się one również pod względem kluczowych aspektów.
Miejsce występowania bólu jest zasadniczo podobne. Dławica piersiowa występuje zazwyczaj za środkową lub górną częścią mostka i może promieniować do lewego ramienia, wewnętrznej części lewego przedramienia lub pleców. Miejsce występowania bólu w przypadku zawału mięśnia sercowego jest w dużej mierze takie samo jak w przypadku dławicy piersiowej, choć może ono znajdować się niżej lub w górnej części brzucha. U niektórych osób może objawiać się bólem zębów, barku lub pleców.
Charakter bólu jest zasadniczo podobny. Dławica piersiowa zazwyczaj objawia się uczuciem ucisku lub ściśnięcia, któremu może towarzyszyć pieczenie, ale nigdy nie jest to ból ostry, podobny do ukłucia igłą lub pchnięcia nożem. Czasami może wywoływać strach przed zbliżającą się śmiercią. Zawał mięśnia sercowego ma podobny profil bólu jak dławica piersiowa, ale jest znacznie bardziej intensywny i nieodmiennie towarzyszy mu głęboki strach przed śmiercią.
Czynniki wywołujące ból są różne: dławica piersiowa często występuje po intensywnym wysiłku fizycznym, wzburzeniu emocjonalnym, wystawieniu na działanie zimna lub przejedzeniu; zawał mięśnia sercowego natomiast występuje bez takich czynników poprzedzających, a ból pojawia się nagle.
Częstotliwość epizodów jest różna: dławica piersiowa powraca często, a epizody trwają zazwyczaj nie dłużej niż 15 minut; epizody zawału mięśnia sercowego mogą utrzymywać się przez kilka godzin lub dłużej.
Objawy są różne: dławica piersiowa zazwyczaj nie towarzyszy gorączka, nudności ani wymioty; zawał mięśnia sercowego może wiązać się z gorączką, nudnościami, wymiotami, a także uciskiem w klatce piersiowej, dusznością, poceniem się, bladością i kołataniem serca.
Różnice w metodach łagodzenia objawów Dławica piersiowa wywołana wysiłkiem fizycznym zazwyczaj ustępuje po zaprzestaniu aktywności. Ogólnie rzecz biorąc, nitrogliceryna podjęzykowa zapewnia znaczną ulgę osobom cierpiącym na dławicę piersiową. Natomiast nitrogliceryna okazuje się nieskuteczna w łagodzeniu bólu związanego z zawałem mięśnia sercowego.