Egzema dziecięca występuje zazwyczaj u dzieci z wrodzoną predyspozycją do alergii, często dziedzicznej. Zwykle objawia się przed ukończeniem piątego roku życia, a jej początek występuje najczęściej w wieku od jednego do dwóch lat. Nawroty egzemy rzadko są wywoływane przez jedną substancję, ale głównie przez wiele czynników.
Podczas zaostrzeń zmiany chorobowe stają się zaczerwienione i swędzące, pojawiając się w postaci plam. Skóra może zgrubiać, szorstkać lub łuszczyć się. Zmiany chorobowe występują zazwyczaj w określonych miejscach, najczęściej na twarzy, w fałdach stawów i na piętach. Dzieci z egzemą często mają wrażliwą skórę i są bardziej podatne na alergie pyłkowe, katar sienny i astmę.W większości przypadków egzema dziecięca ustępuje wraz z wiekiem, znacznie zmniejszając się między 5 a 10 rokiem życia. Mniej niż 10% dzieci dotkniętych tą chorobą nadal doświadcza objawów w wieku dorosłym. Co powoduje egzemę dziecięcą? Czy testy alergiczne są przydatne? Przeprowadzanie testów alergicznych w celu zidentyfikowania potencjalnych czynników wywołujących chorobę zazwyczaj nie jest opłacalne. Pozytywna reakcja na daną substancję niekoniecznie oznacza, że jest ona odpowiedzialna za egzemę.Jeśli wiele substancji wywołuje reakcje alergiczne, wynikające z tego ograniczenia dietetyczne mogą prowadzić do niedoborów żywieniowych. Ponadto protokoły leczenia rzadko opierają się na wynikach tych testów. Nawracający charakter egzemy Egzema nawraca wielokrotnie, ponieważ swędzenie zmusza dzieci do drapania się, co powoduje powstawanie strupów i pogorszenie stanu skóry. Tworzy to błędne koło, w którym drapanie pogarsza stan.
Nakładaj maści obficie
Większość maści zawiera różne stężenia steroidów, bez których nie można skutecznie leczyć egzemy. Lekarze początkowo przepisują maści o najłagodniejszym działaniu. Tylko jeśli okażą się one nieskuteczne, wprowadza się silniejsze preparaty.
Podczas nakładania maści wystarczy cienka warstwa pokrywająca zmienioną chorobowo powierzchnię. Jednak niektórzy rodzice, obawiając się skutków ubocznych steroidów, nakładają zbyt małą ilość maści na skórę dziecka, co skutkuje słabą skutecznością. Prowadzi to do wniosku lekarzy, że leczenie jest niewystarczające i zwiększają oni moc maści,
co w efekcie pogarsza sytuację. Ponadto przedłuża to stan chorobowy. W rzeczywistości maści steroidowe nowej generacji mają mniej skutków ubocznych niż ich poprzedniczki.
Doustne leki przeciwhistaminowe
W przypadku silnych zaostrzeń egzemy, gdy obszary dotknięte chorobą są rozległe lub swędzenie w nocy zakłóca sen, w celu złagodzenia dolegliwości można przepisać doustne leki przeciwhistaminowe. Służą one jednak jedynie jako terapia uzupełniająca i nie są w stanie wyleczyć egzemy.
Eliminacja bakterii
Bakterie, zwłaszcza Staphylococcus aureus, mogą namnażać się na nieuszkodzonej skórze. Ciężka egzema może wymagać jednoczesnego usunięcia bakterii w celu wyleczenia. Aby zmniejszyć liczbę bakterii, podczas kąpieli należy używać mydła antybakteryjnego lub żelu pod prysznic przeznaczonego specjalnie do egzemy.
Wskazówki dotyczące odzieży
Osoby cierpiące na egzemę powinny nosić ubrania z czystej bawełny, unikając materiałów takich jak nylon lub tkaniny syntetyczne. Należy używać proszku do prania bez dodatków biologicznych, co powinno być wyraźnie zaznaczone na opakowaniu.
Ponadto niewielka liczba pacjentów może wykazywać wrażliwość na sierść zwierząt domowych. Roztocza żyjące w pościeli i prześcieradłach mają jedynie minimalny wpływ na egzemę; wystarczy regularne pranie pościeli. Palenie tytoniu może również powodować podrażnienia, dlatego dorośli powinni powstrzymać się od palenia w obecności dzieci z egzemą.
Nawilżanie skóry w celu złagodzenia swędzenia
Nałożenie niepowodującego podrażnień kremu nawilżającego na dotknięte obszary pomaga zatrzymać wilgoć, zmniejszając w ten sposób swędzenie. W naturalny sposób zmniejsza to drapanie, zapobiegając pogorszeniu się stanu. Połączenie kremu nawilżającego z lekami może przyspieszyć leczenie.
Istnieje kilka rodzajów środków nawilżających, przy czym zazwyczaj bardziej skuteczne są preparaty o bardziej tłustej konsystencji. Jednak stosowanie gęstych, tłustych kremów na całym ciele może powodować dyskomfort. Zaleca się stosowanie bogatszych maści na bardziej dotkniętych chorobą obszarach, a lżejszych balsamów na pozostałych częściach ciała.Szczególnie latem, kiedy występuje pocenie się, stosowanie lżejszych balsamów zapobiega dyskomfortowi skóry. Natomiast zimą, kiedy skóra staje się sucha i swędząca, bardziej odpowiednie są maści na bazie oleju. Jak właściwie dbać o egzemę u dzieci 1. Należy pielęgnować wiarę w pokonanie choroby i zachować pozytywne nastawienie. Nie można wybrać, na jaką chorobę się zachoruje, ale można wybrać sposób, w jaki się do niej podejdzie. Po wystąpieniu choroby należy odważnie stawić czoła rzeczywistości i odpowiednio dostosować swoje nastawienie.
2. Nieustannie ucz się i zdobywaj wiedzę na temat egzemy, aby zrozumieć swój stan i jego nasilenie.
3. Aktywnie współpracuj z personelem medycznym, ściśle przestrzegaj zalecanych metod leczenia i nigdy nie zmniejszaj ani nie przerywaj przyjmowania leków. Powstrzymaj się od samoleczenia i niezwłocznie zgłaszaj lekarzowi wszelkie zmiany w swoim stanie zdrowia.
4. Odpowiedni odpoczynek jest integralną częścią leczenia egzemy. Pacjenci w fazie ostrej powinni odpoczywać w łóżku, natomiast osoby ze stabilnym stanem mogą stopniowo wracać do pracy lub innych czynności. Wybierz odpowiednie ćwiczenia fizyczne, aby czerpać korzyści z aktywności fizycznej.
5. Należy zachować równowagę między pracą a odpoczynkiem, unikając nadmiernego zmęczenia. Należy regulować emocje, stosować techniki relaksacyjne, zachować pozytywne nastawienie i zapewnić sobie osiem godzin odpowiedniego snu dziennie.
7. Opieka psychologiczna polega na regularnym dodawaniu pacjentom otuchy, aby wzbudzić w nich optymizm, ponieważ depresja może nasilać objawy. Należy udzielać dokładnych wskazówek dotyczących leczenia i codziennego postępowania, jasno wyjaśniając stan pacjenta i odpowiadając na pytania. Należy pomóc pacjentom zrozumieć rokowania, dodając im otuchy w przypadku pojawienia się oznak poprawy. Podczas rozmów z rodziną należy unikać budzenia wątpliwości lub beznadziejności.