Zaparcia są częstym schorzeniem wśród dzieci, powodującym znaczne zatkanie jelit i znaczny dyskomfort. Bardzo ważne jest rozpoznawanie objawów zaparć w codziennym życiu. Poniżej przedstawiamy typowe objawy zaparć u dzieci.
Zaparcia u niemowląt i małych dzieci są częstym schorzeniem, które można ogólnie podzielić na dwa rodzaje. Pierwszy to zaparcia czynnościowe, wynikające z takich czynników, jak niewystarczająca ilość błonnika w diecie, niedostateczne spożycie płynów, brak aktywności fizycznej prowadzący do osłabienia motoryki jelit oraz niektóre złe nawyki związane ze stylem życia. Ten rodzaj zaparć można wyleczyć poprzez odpowiednie postępowanie.Druga kategoria obejmuje zaparcia spowodowane wrodzonymi wadami rozwojowymi jelit. Tego typu zaparć nie można wyleczyć poprzez ogólne zmiany w diecie i wymagają one korekty chirurgicznej.Zdecydowana większość zaparć u niemowląt ma charakter funkcjonalny. Jeśli niemowlę spożywa zbyt mało pokarmu, pozostałości po trawieniu są minimalne, co naturalnie skutkuje rzadszymi wypróżnieniami. Niewystarczająca zawartość cukru w mleku może powodować suchość stolca. Długotrwałe niedożywienie może prowadzić do niedoborów żywieniowych, osłabiających mięśnie brzucha i jelit do tego stopnia, że nie są one w stanie wydalać kału, co może powodować uporczywe zaparcia.
Konsystencja stolca jest powiązana ze składem diety. Dieta bogata w białko, ale uboga w węglowodany (cukry i skrobię) powoduje suchy, rzadki stolec. Natomiast dieta bogata w węglowodany zwiększa częstotliwość wypróżnień i powoduje miękki, luźny stolec. Dieta bogata zarówno w tłuszcze, jak i węglowodany powoduje dobrze nawilżony stolec.Niektóre rafinowane produkty spożywcze pozbawione błonnika mogą łatwo powodować zaparcia po spożyciu. Niektóre dzieci nie mają regularnych nawyków i nie rozwijają nawyku wypróżniania się o określonych porach, co utrudnia powstanie uwarunkowanego odruchu wypróżniania. Prowadzi to do osłabienia mięśni jelit i zaparć. Ponadto niektóre schorzenia, takie jak niedożywienie lub krzywica, mogą zaburzać funkcjonowanie jelit, powodując osłabienie lub paraliż mięśni brzucha, co również może objawiać się zaparciami.
Niemowlęta i małe dzieci zazwyczaj oddają stolec 1–2 razy dziennie, a jego konsystencja jest miękka. Jeśli wypróżnienia ustają na dwa do trzech dni, a pozostałe aspekty pozostają w normie, może to wskazywać na łagodne zaparcia. Jednakże, jeśli wystąpią takie objawy, jak wzdęcie brzucha, ból brzucha lub wymioty, nie należy tego lekceważyć jako zwykłych zaparć; konieczne jest natychmiastowe badanie lekarskie.W przypadku małych dzieci codzienne wypróżnienia są normą. Niektóre dzieci mogą wypróżniać się co dwa do trzech dni, a miękkie, obfite stolce są również uważane za normę. W przypadku zaparć stolce stają się suche i twarde. Te suche, twarde odchody podrażniają odbyt, powodując ból i dyskomfort. Z czasem prowadzi to do tego, że dziecko zaczyna bać się wypróżniania i unika wysiłku podczas wypróżniania.Powoduje to dalsze wysychanie kału w jelitach, co pogarsza zaparcia. Głównym objawem zaparć u niemowląt są uporczywe zaparcia, w których wypróżnienia ustają na kilka dni, a nawet do tygodnia lub miesiąca. Brzuch staje się wzdęty jak bęben i mogą wystąpić wymioty. Chociaż dziecko może być w stanie jeść, większość z nich cierpi na złe odżywianie i często rozwija się u nich obrzęk i anemia.Kiedy dziecko w końcu wypróżnia się, objętość stolca jest często znaczna, a wzdęcie brzucha ustępuje, ale stan ten powraca. W ciężkich przypadkach zaparcia mogą wystąpić w okresie noworodkowym, kiedy smółka nie jest wydalana w ciągu 2-3 dni po urodzeniu. Występują wymioty i wzdęcie brzucha, a chociaż lewatywa może ułatwić wydalenie smółki, zaparcia i wzdęcie powracają w ciągu 1-2 dni. W tym stanie często konieczna jest interwencja chirurgiczna.
Podejścia do leczenia zaparć u niemowląt
Zaparcia często występują u małych dzieci, powodując znaczny dyskomfort. Poniżej omówiono metody leczenia tego schorzenia.
1. Pokarmy przeczyszczające: Niemowlętom karmionym piersią cierpiącym na zaparcia należy podawać pokarmy przeczyszczające, takie jak sok pomarańczowy, sok z czerwonych daktyli lub sok z kapusty.W przypadku niemowląt odstawianych od mleka matki zaparcia można złagodzić poprzez zwiększenie ilości pokarmów uzupełniających. Oprócz produktów bogatych w składniki odżywcze, takich jak jaja, chude mięso, wątroba i ryby, należy włączyć do diety warzywa bogate w błonnik, owoce i kaszki, takie jak szpinak, kapusta pekińska, seler, banany i gruszki.
2: Miód. W ludowych środkach leczniczych miód stosuje się również ze względu na jego działanie przeczyszczające. Aby miód był skuteczny, należy go rozpuścić w zimnej wodzie; ciepła woda jest nieskuteczna. Eksperci ostrzegają jednak przed zbyt wczesnym wprowadzaniem miodu do diety niemowląt i małych dzieci. Wynika to z faktu, że rodzice często nie są w stanie określić, czy ich dziecko ma skłonność do alergii lub nadwrażliwość na niektóre substancje (takie jak owoce morza lub pyłki) w młodym wieku.Miód zawiera pyłki. Jeśli dziecko ma skłonność do alergii, spożywanie miodu może wywołać reakcje alergiczne, potencjalnie prowadząc do takich schorzeń, jak alergiczne zapalenie skóry lub astma alergiczna. Dlatego przed wprowadzeniem miodu do diety dziecka zaleca się poczekać, aż dziecko będzie starsze i zostanie potwierdzone, że nie ma alergii na pyłki.
Po trzecie: produkty pełnoziarniste i rośliny strączkowe. W przypadku starszych dzieci cierpiących na zaparcia należy włączyć do diety produkty pełnoziarniste i rośliny strączkowe, takie jak mąka pełnoziarnista, bulwy, kukurydza i jęczmień. Tłuste potrawy i letnia woda również pomagają w zapobieganiu i leczeniu zaparć.W przypadku niemowląt w wieku 4–5 miesięcy i starszych można stopniowo wprowadzać pokarmy uzupełniające. Drobno posiekaj szpinak, kapustę, zielone warzywa liściaste lub torebkę pasterza, a następnie gotuj je na wolnym ogniu z kaszą ryżową, aby uzyskać aromatyczną zupę warzywną. Pokarmy te są bogate w witaminy z grupy B, które pomagają przywrócić napięcie mięśni jelit i znacznie ułatwiają wypróżnianie.