Zazwyczaj dorosła nerka waży około 100–150 gramów. Jednak pacjent z Hangzhou, pan Zhang, miał prawą nerkę wielkości piłki do koszykówki – dziesięć razy większą niż lewa nerka.
Zastępca ordynatora oddziału urologii wyjaśnił, że u zdrowych osób nerki zazwyczaj ulegają stopniowej atrofii wraz z wiekiem po osiągnięciu dorosłości. W przypadku Zhanga połączenie między prawą nerką a moczowodem było poważnie zwężone. Mocz wytwarzany w nerce nie mógł przejść przez to wąskie ujście, co prowadziło do postępującego pogorszenia wodonercza. Ostre wodonercze często objawia się silnym bólem lędźwiowym i uczuciem pełności w dolnej części pleców, natomiast przypadki przewlekłe mogą objawiać się jedynie tępym bólem lub nawet pozostawać bezobjawowe.
Klinicznie przyczyny wodonercza obejmują:
1. Skręty moczowodu, zrosty, pasma lub struktury podobne do zastawek. Mogą one być wrodzone lub nabyte, często występują w połączeniu moczowodu z miedniczką nerkową lub w moczowodzie lędźwiowym. Dzieci i niemowlęta stanowią prawie dwie trzecie przypadków.
2. Dysfunkcja segmentowa: z powodu braku mięśni segmentowych, hipoplazji lub zaburzeń anatomicznych w miejscu połączenia moczowodu z miedniczką nerkową lub w górnej części moczowodu, normalna perystaltyka jest upośledzona, co powoduje dynamiczną niedrożność.Kiedy ta wada występuje w połączeniu moczowodu z pęcherzem moczowym, powoduje to wrodzone powiększenie moczowodu, prowadzące do rozszerzenia nerek i moczowodu oraz wodonercza.
3. Ucisk naczyń stanowi około jednej trzeciej przypadków, zazwyczaj dotyczy to ektopowych naczyń bramy nerkowej położonych przed połączeniem miedniczkowo-moczowodowym. Inne przyczyny to nerka podkowiasta i upośledzona rotacja nerek podczas rozwoju embrionalnego.
Nawyki związane z wodonerczem
1. Przewlekłe zatrzymanie moczu
Tłumienie oddawania moczu utrudnia drenaż z miedniczki nerkowej, co predysponuje do wodonercza.
2. Częste nadgodziny i późne noce
Nadmierne zmęczenie osłabia odporność, a długie godziny pracy ograniczają aktywność fizyczną, zwiększając obciążenie nerek.
3. Pomijanie śniadań
Ciągłe pomijanie śniadań może nie tylko wywołać wodonercze, ale także przyspieszyć wystąpienie innych schorzeń.
Objawy kliniczne wodonercza
Pacjenci często pozostają bezobjawowi przez długi czas, a uwagę zwykle zwracają guzy brzucha lub wzdęcie lędźwiowe. Guzy takie są często przypadkowymi znaleziskami, często dającymi wrażenie torbielowatości. Ból jest zazwyczaj łagodny lub całkowicie nieobecny.
Jednak w przypadkach przerywanego wodonercza (spowodowanego uciskiem naczyń ektopowych lub opadaniem nerki) może wystąpić kolka nerkowa. Objawia się ona silnym bólem promieniującym wzdłuż brzegu żebrowego i przebiegu moczowodu, któremu często towarzyszą nudności, wymioty, wzdęcie brzucha i skąpomocz. Objawy zazwyczaj ustępują w krótkim czasie lub w ciągu kilku godzin, po czym następuje oddanie dużej ilości moczu.Badanie może wykazać powiększenie nerki. W przypadkach masywnego wodonercza napięcie może nie być znacznie podwyższone. Jeśli wodonercze komplikuje infekcja, mogą wystąpić ropomocz i ogólnoustrojowe objawy toksyczne, takie jak dreszcze, gorączka, ból głowy i zaburzenia czynności przewodu pokarmowego. U niektórych pacjentów początkowym objawem jest infekcja dróg moczowych. W przypadkach, gdy leczenie infekcji dróg moczowych okazuje się nieskuteczne, należy rozważyć obecność czynnika obturacyjnego.W przypadku ciężkiej niedrożności wysięk zapalny nie może zostać wydalony z moczem, co powoduje brak białych krwinek w moczu. Jednak w takich przypadkach miejscowy ból i wrażliwość stają się znacznie bardziej wyraźne. Powiększona nerka z wodonerczem jest bardziej podatna na urazy; nawet niewielkie obrażenia mogą spowodować pęknięcie i krwotok. Mocz dostający się do przestrzeni zaotrzewnowej lub jamy otrzewnowej wywołuje poważne reakcje, w tym ból, wrażliwość i objawy ogólnoustrojowe.
Jak pacjenci z wodonerczem powinni postępować w codziennej pielęgnacji?
1. Dieta
Należy stosować zbilansowaną dietę, unikając nadmiernego spożycia białka, aby nie obciążać nerek i nie utrudniać powrotu do zdrowia. Pacjenci z jednostronnym wodonerczem nie muszą ograniczać spożycia płynów, natomiast pacjenci z zaburzeniami czynności nerek powinni ograniczyć dzienne spożycie wody.
2. Leczenie farmakologiczne
Regularne przyjmowanie leków jest niezbędne, szczególnie przed ustąpieniem niedrożności dróg moczowych. Aby zapobiec infekcji i chronić czynność nerek, pod nadzorem lekarza można przepisać leki przeciwbakteryjne, takie jak erytromycyna. Można również zastosować tradycyjną medycynę chińską ze względu na jej właściwości oczyszczające organizm z ciepła i toksyn.