Żeń-szeń amerykański jest substancją tonizującą yin, powszechnie stosowanym ziołem tonizującym w codziennym życiu. Pochodzi z Kanady i Stanów Zjednoczonych, a ostatnio jest uprawiany w północno-wschodnich Chinach oraz w prowincjach takich jak Hebei, Jiangxi i Hunan. Nazwa „żeń-szeń amerykański” wywodzi się od historycznego określenia Stanów Zjednoczonych jako „kraju kwiatowej flagi”, pochodzącego z regionu rozciągającego się od północnej Ameryki po południową Kanadę.Chociaż żeń-szeń amerykański i kanadyjski należą do tego samego gatunku, różnice klimatyczne powodują, że żeń-szeń amerykański ma bardziej wyraźne poziome prążki na powierzchni i wyższe stężenie związków aktywnych. Jednak, podobnie jak w przypadku każdego zioła leczniczego, w obu regionach produkuje się zarówno autentyczne, wysokiej jakości okazy, jak i produkty gorszej jakości, co wymaga starannej oceny.
Autentyczność amerykańskiego żeń-szenia ocenia się przede wszystkim na podstawie jego wyglądu. Korzeń ma długi stożkowaty, wrzecionowaty lub cylindryczny kształt, mierzy 3–12 centymetrów długości i 0,8–2 centymetry średnicy. Korona jest zazwyczaj usuwana lub częściowo zachowywana. Powierzchnia ma jasnożółtobrązowy lub żółtawobiały odcień, ujawniając poprzeczne pierścieniowe słoje i liniowe przetchlinki, a także drobne, płytkie podłużne zmarszczki.Przekrój jest płaski, bladożółto-biały i lekko pudrowy. Kora ujawnia żółtawo-brązowe, przypominające kropki kanały żywiczne, tworzące brązowo-żółte koncentryczne pierścienie, natomiast ksylem wykazuje promieniowe wzory.
Żeń-szeń amerykański ma twardą konsystencję i jest trudny do złamania. Podczas obróbki wydziela charakterystyczny aromat. Po spróbowaniu pokrojonych kawałków wyczuwalny jest nieco gorzki, lekko słodki smak z długotrwałą słodyczą.Przy zakupie zaleca się najpierw ocenić aromat, a następnie spróbować pokrojonych kawałków. Wszelkie okazy pozbawione zapachu, o mdłym smaku z lekką goryczką lub wykazujące kwaśność i cierpkość należy traktować z podejrzliwością. Najczęściej spotykane są podróbki z żeń-szeniem chińskim. Praktyka zastępowania żeń-szenia amerykańskiego żeń-szeniem chińskim jest powszechna na rynku.Wiele restauracji i lokali gastronomicznych sprzedających zupy z żeń-szeniem często używa suszonego na słońcu żeń-szenia produkowanego w kraju lub namoczonego dzikiego żeń-szenia, pokrojonego w plasterki i sprzedawanego jako żeń-szeń amerykański.
Zewnętrznie żeń-szeń chiński nie ma charakterystycznego zapachu żeń-szenia amerykańskiego. Jego powierzchnia jest szorstka i żółtawo-biała, z wyraźnymi, grubymi podłużnymi zmarszczkami i poziomymi przetchlinkami. Jest stosunkowo lekki i gąbczasty, ma płaski przekrój, niewyraźne wzory promieniowe i pęknięcia.
Ponadto dziki żeń-szeń górski wykazuje liczne poziome wzory pierścieniowe, znane jako „linie z drutu żelaznego”, które są charakterystyczną cechą odróżniającą go od żeń-szenia amerykańskiego.
Inne popularne podróbki to żeń-szeń piaskowy i arcydzięgiel dahurski. Żeń-szeń piaskowy ma kształt stożka lub wrzeciona, jest stosunkowo lekki, gąbczasty i kruchy, ma nierówny, spękany przekrój poprzeczny i lekko słodki smak.Angelica dahurica ma na powierzchni wgłębienia przypominające guzki, a na szczycie blaszki liściowe i blizny po łodygach. Jest krucha i lekka, ma biały, promienisty przekrój poprzeczny z szerokim łykiem i wąskim drewnem. Wydziela charakterystyczny aromatyczny zapach, ma ostry i lekko gorzki smak, pozbawiony charakterystycznej dla żeń-szenia amerykańskiego długotrwałej słodyczy.
Zapobieganie niepożądanym reakcjom poprzez odpowiednie stosowanie
Podczas spożywania żeń-szenia należy unikać rzodkwi, herbaty, kawy i jednoczesnego stosowania z Euphorbia. Nie zaleca się długotrwałego nadmiernego spożywania. Niektóre osoby powinny powstrzymać się od stosowania: osoby z niedoborem yang qi lub zimnym i wilgotnym żołądkiem.Osoby z bladością, obrzękiem twarzy i kończyn, niechęcią do zimna, słabym apetytem, nudnościami, wymiotami, wzdęciami brzucha lub białym, tłustym nalotem na języku powinny powstrzymać się od jego spożywania. Ponadto mężczyźni cierpiący na impotencję, przedwczesny wytrysk lub nocne polucje oraz kobiety z obniżonym libido, bolesnymi miesiączkami, brakiem miesiączki lub nadmierną wodnistą wydzieliną z pochwy powinny go unikać. Dzieci z opóźnieniami rozwojowymi, niestrawnością lub przeziębieniami i kaszlem również nie powinny przyjmować amerykańskiego żeń-szenia.