Jak powszechnie wiadomo, AIDS jest niezwykle groźną chorobą zakaźną. Ponieważ nie ma dostępnej szczepionki zapobiegającej tej chorobie, budzi ona prawdziwy strach w sercach ludzi. Jednak AIDS przenosi się wyłącznie poprzez krew i nasienie, a także poprzez wydzieliny pochwowe, mleko matki i wszelkie płyny ustrojowe, które mogą zawierać krew.Dlatego codzienne kontakty z osobami zakażonymi wirusem HIV lub chorymi na AIDS (takie jak podawanie rąk, przytulanie, wspólne posiłki lub korzystanie ze wspólnych narzędzi i sprzętu biurowego) nie powodują przeniesienia wirusa HIV. Choroba nie może być przenoszona poprzez urządzenia publiczne, takie jak deski sedesowe, telefony, sztućce, pościel, baseny lub łaźnie, ani poprzez kaszel lub kichanie.Czy więc ukąszenia komarów mogą przenosić wirusa HIV?
Odpowiedź brzmi: nie. Do tej pory nie odnotowano na całym świecie żadnych przypadków przeniesienia wirusa HIV poprzez ukąszenia komarów lub owadów.
Niektórzy obawiają się, że jeśli komar ugryzie osobę zakażoną wirusem HIV, wirus może zostać przeniesiony na inne osoby poprzez ukąszenie komara.Jest to nieuzasadniona obawa. Nie ma dowodów na to, że wirus HIV może być przenoszony przez ukąszenia owadów wysysających krew. Chociaż komary mogą rzeczywiście przenosić niektóre choroby (takie jak malaria) poprzez swoje ukąszenia, choroby te są przenoszone przez ślinę komara. Wirus HIV nie ma takiej zdolności. Badania laboratoryjne wykazały, że owady wysysające krew, w tym komary, nigdy nie zwracają wcześniej spożytej krwi podczas żerowania.
Ponadto nie ma powodu do obaw dotyczących pozostałości krwi w trąbce komara. Ilość zatrzymanej krwi jest znikoma – wynosi zaledwie 0,00004 mililitra. Aby hipotetycznie przenosić wirusa HIV, komar musiałby wielokrotnie ugryźć osobę zakażoną wirusem HIV i osobę zdrową około 2800 razy. Wynika to z faktu, że do zakażenia organizmu człowieka niezbędna jest znaczna ilość wirusa HIV.Po pierwsze, poziom wirusa we krwi osoby zakażonej HIV nie pozostaje niezmiennie wysoki przez dłuższy czas.Po drugie, aparaty gębowe komarów nie mogą pomieścić dużej ilości krwi. Po trzecie, wirus HIV nie może się namnażać w organizmie komara. Dlatego ilość wirusa HIV na aparacie gębowym komara, który ugryzł osobę zakażoną wirusem HIV, jest zbyt mała, aby mogła spowodować zakażenie kolejnej osoby, którą ugryzie. Ilość wirusa HIV dostająca się do organizmu człowieka przez ranę po ugryzieniu jest niewystarczająca, aby spowodować zakażenie.Ta niewielka ilość wirusa jest znacznie poniżej progu zakaźności. Po nakarmieniu się krwią ludzkiego żywiciela komar musi strawić spożyty pokarm, zanim zacznie szukać kolejnej ofiary. W tym czasie wirus HIV nie może przetrwać w organizmie komara; wszelkie obecne wirusy zostaną metabolizowane w procesie trawienia komara.Podsumowując, nie ma powodu, aby obawiać się zarażenia wirusem HIV poprzez ukąszenie komara. Podstawowe środki zapobiegania przenoszeniu wirusa HIV poprzez kontakty seksualne obejmują zachowanie integralności osobistej, powstrzymywanie się od zażywania narkotyków, przestrzeganie zasad etyki seksualnej oraz unikanie bezpośredniego kontaktu z płynami ustrojowymi, takimi jak krew, nasienie lub mleko matki osób zakażonych wirusem HIV.