Wiele kobiet odczuwa swędzenie i chęć zdzierania strupów podczas procesu gojenia. Ale czy jest to wskazane?Powiem wprost: nigdy nie należy skubać strupów po tatuażu brwi!
Strupy pełnią podwójną funkcję: chronią gojącą się ranę i pomagają utrwalić pigment. Przedwczesne skubanie strupów: 1. Utrudnia gojenie się rany powierzchniowej; 2. Utrudnia prawidłowe wchłanianie pigmentu lub powoduje nierównomierne zabarwienie, co negatywnie wpływa na efekt końcowy.Dlatego jeśli uważacie, że strupki są nieestetyczne, powstrzymajcie się od ich zrywania. Pozwólcie im odpadnąć w naturalny sposób!
Zrywanie strupów może zagrozić Waszej przyszłej urodzie. Chociaż blaknięcie koloru można naprawić poprzez poprawki, uszkodzenie brwi poprzez zrywanie strupów jest znacznie większą stratą!
Jeśli kolor wydaje się zbyt ciemny bezpośrednio po zabiegu, nie należy pochopnie kwestionować umiejętności technika. Strupki i blaknięcie koloru są zjawiskami naturalnymi. Po blaknięciu kolor rozjaśnia się – czasami nadmiernie – z powodu fazy odwrócenia koloru tatuażu. Następnie pigment ponownie się pogłębia i możliwe jest wykonanie drugiej sesji poprawkowej.
Oto kluczowa kwestia: pierwsza sesja służy sprawdzeniu absorpcji pigmentu przez skórę i ustaleniu podstawowego kształtu, natomiast druga sesja służy dopracowaniu koloru. Początkowy efekt będzie nieco ciemniejszy. Strupki tworzą się w ciągu 3–7 dni, a po 28 dniach metabolizm skóry determinuje poziom absorpcji pigmentu. Po wygojeniu się pierwszej sesji blaknięcie koloru, nierówności, a nawet brak koloru są zjawiskami normalnymi i wymagają kolejnych poprawek w celu dostosowania.
Podsumowując, na strupienie i złuszczanie potrzebny jest krótki cykl trwający około 5-7 dni. Następnie brwi i usta mogą wykazywać odwrócenie koloru. Jeśli technik wykonujący zabieg posiada odpowiednie umiejętności, wystarczy uzbroić się w cierpliwość w tym okresie. Oczywiście kluczowe znaczenie ma wcześniejszy wybór wykwalifikowanego technika.