Een grootmoeder, die geloofde dat haar kleinzoon het element metaal in zijn lot miste, deed prompt haar gouden ring af en stopte die in de mond van het kind. De drie maanden oude baby slikte de ring in zijn geheel door en verloor bijna zijn leven.volgens de "traditie" het kind in bad deed met water waarin munten waren gedrenkt. Het kind kreeg een ernstige allergische reactie, zat onder de felrode striemen en huilde onophoudelijk. Zelfs toen zag de grootmoeder nog niets verkeerds.Ouderen hopen voortdurend dat kinderen hartelijk eten en voeren hen gewoonlijk onophoudelijk of jagen hen zelfs achterna om hen te voeden.
Wanneer kinderen voedsel weigeren, nemen ouderen hun toevlucht tot dwang en omkoping: ze bieden snacks aan, dreigen met "Als je niet eet, laat ik de politie je meenemen" of lokken hen met tekenfilms... Maar dergelijke druk versterkt alleen maar de afkeer van kinderen voor maaltijden en bevordert schadelijke gewoonten zoals snacken of televisie kijken tijdens de maaltijd.
3. Kinderen achterna zitten om ze te voeren
Op de crèche of op speelplaatsen, wanneer kinderen verdiept zijn in hun spel, grijpen ouderen het moment aan om fruit in hun mond te stoppen. Vanuit het perspectief van de ouderen: alleen dan zal het kind zich niet gemakkelijk verzetten en accepteren wat er wordt aangeboden. Eén stukje dat wordt gegeten, telt als één.
Is deze aanpak correct? In werkelijkheid verstoort deze ogenschijnlijk onbeduidende handeling de zich ontwikkelende aandachtsspanne van een kind ernstig.Waarom hebben sommige kinderen moeite met concentreren op school? Dit komt vaak door deze cumulatieve 'onderbrekingen' tijdens de vroege kinderjaren. 4. Kinderen te warm aankleden Ouderen zijn bang voor de kou, dus kleden ze kinderen altijd warm aan. Kinderen hebben een pure yang-energie en zijn van nature bestand tegen kou, tenzij ze geboren zijn met een zwakke constitutie.Het resultaat? Als kinderen bewegen, gaan ze snel zweten. Als het zweet afkoelt, ervaart het kind plotselinge wisselingen tussen warmte en kou, waardoor het vatbaarder wordt voor ziektes. 5. Kinderen aanmoedigen om te liegen Toen de dochter een zoete smaak op haar lippen had, vroeg haar moeder: "Heb je snoep gegeten?" Na even nadenken antwoordde ze: "Ja." Grootvader onderbrak haar onmiddellijk: "Jij kleine verrader! Ik had je gezegd dat je het niet aan je moeder mocht vertellen, maar toch heb je het haar verteld."
De moeder, die zich bewust was van de noodzaak om conflicten met de ouderen te vermijden, onderdrukte haar emoties en herinnerde haar kind vriendelijk: "Je moet altijd eerlijk zijn tegen mama. Als je het hebt gegeten, zeg dat dan gewoon. Mama heeft je toch niet verboden snoep te eten?"
De volgende dag at het kind weer snoep. Toen haar moeder haar ernaar vroeg, aarzelde het meisje lang voordat ze uiteindelijk vroeg: "Heb ik het gegeten of niet?" Ze wist niet hoe ze moest antwoorden.
Aan de ene kant was het kind bang dat opa haar een verraadster zou noemen, aan de andere kant was ze bang dat mama zich zorgen zou maken. Zie je, kinderen zijn geboren diplomaten. Daarom merken veel ouders hoe bedreven hun kleintjes zijn in het aanvoelen van de sfeer. Ze observeren wat opa en oma toestaan, en als mama en papa het verbieden, gaan ze niet naar hen toe, maar rechtstreeks naar opa en oma.
6. Het verkennen van de wereld door kinderen beperken
Het meest voorkomende wat grootouders tegen kinderen zeggen is: "Rustig aan, val niet." Na de leeftijd van anderhalf jaar gebeurt het vaak dat grootouders even niet opletten en het kind in een oogwenk verdwenen is. Dus worden de grootouders bang: "Ik kan hem maar beter dragen." Wat gebeurt er als je een kind vaak draagt? Zodra een kind leert lopen, wil het helemaal niet meer lopen en wil het constant door volwassenen worden gedragen.Kinderen ontwikkelen ook een angst om risico's te nemen, omdat ze denken dat er gevaar dreigt en het veiliger is om dicht bij oma te blijven. Dit leidt gemakkelijk tot timide kinderen.
7. Gehoorverlies bij ouderen
Sommige ouderen hebben last van gehoorverlies, spreken vaak met een te luide stem tegen kinderen en zetten de televisie altijd hard. Op den duur kan dit het gehoor van een kind beschadigen.
8. Toegeven aan snackbehoeften
Als kinderen huilen of zeuren, krijgen ze zonder beperking snoep, frisdrank en snacks. Grootouders zijn zich misschien niet bewust van voedingsadditieven, de gezondheidsrisico's van snacks of hoe additieven de hersenen van kinderen kunnen schaden.
9. Dingen 'voor' het kind doen
Mama vraagt: "Schat, waar ben je vandaag gaan spelen?"
Oma onderbreekt haar: "We zijn vandaag naar het parkje geweest."
De moeder blijft stil en vraagt dan: "Welke vriendjes heb je vandaag ontmoet?"
Oma antwoordt: "We hebben die en die gezien."
Nog een voorbeeld: voor het eten helpt het kind graag met het dragen van de rijstkom voor mama. De oudere familieleden zijn bang dat de kom valt en nemen hem daarom meestal al weg voordat het kind hem kan optillen.
Dergelijk gedrag vermindert in feite de kansen van het kind om zelfstandig te leren, wat zowel de taalontwikkeling als de motorische coördinatievaardigheden beïnvloedt.
10. Het kind aankleden
Veel kinderen van drie of vier jaar kunnen nog steeds niet zelf hun veters strikken of zich aankleden.Ouderen vinden dat kinderen te jong zijn en dat volwassenen hen moeten helpen, of dat kinderen die niet goed gekleed zijn, uitgelachen worden, wat een slechte indruk geeft van de verantwoordelijkheid van de volwassenen. Het leren om zichzelf aan te kleden en schoenen aan te trekken is echter een proces. Door herhaaldelijk fouten te maken, corrigeren kinderen zichzelf geleidelijk. Door hen voortdurend aan te kleden, kunnen kinderen geen fouten maken of daarvan leren, wat hun ontwikkeling natuurlijk belemmert.
11. Oudere verzorgers die vitaliteit missen
In grote steden hebben veel gezinnen tegenwoordig oudere verzorgers die al behoorlijk op leeftijd zijn. Dit komt doordat jonge mensen in stedelijke centra steeds later trouwen en kinderen krijgen, en minder tijd met hun kinderen doorbrengen nadat ze zijn gaan werken. Deze minder energieke verzorgers hebben vaak minder lichamelijk contact met de kinderen, wat gemakkelijk kan leiden tot een gebrek aan veiligheid bij het kind. Huid-op-huidcontact tussen moeder en baby is van fundamenteel belang voor het creëren van een gevoel van veiligheid bij zuigelingen.
Dergelijke kinderen groeien vaak op met een terughoudendheid om sociale interacties aan te gaan en een gebrek aan communicatieve vaardigheden. Ze hebben de neiging introvert te worden en in sommige gevallen depressief.
12. De tafel de schuld geven als een kind valt
Als een kind tegen een tafel botst en valt, haast de oudere zich om het huilende kind op te rapen en zegt: "Sla hem! De tafel was stout en botste tegen de baby. Sla hem..." Is dit opvoeden of het kind schade berokkenen?Door deze opvoeding vervaagt het verschil tussen goed en kwaad. Als volwassenen geven deze kinderen vaak externe omstandigheden of anderen de schuld van hun fouten. Omdat ze niet in staat zijn om te reflecteren of zichzelf te corrigeren, houden ze uiteindelijk zichzelf voor de gek.Het resultaat? Het kind eet vrolijk zijn bord leeg of gaat naar bed, maar dan vergeten de grootouders opzettelijk hun belofte of zeggen ze simpelweg: "We kopen de volgende keer wel wat voor je" of "We nemen je de volgende keer wel mee." Kinderen hebben ook zelfrespect. Als ze herhaaldelijk worden misleid, ontwikkelen ze een gewoonte van wantrouwen en geleidelijk aan leren ze zelf anderen te misleiden.