Chińska obsesja na punkcie kontynuacji linii rodowej jest nie do pomyślenia dla mężczyzn z innych krajów. Koncepcja „braku potomka” obciąża wielu mężczyzn ogromnym cierpieniem i bezradnością. Dzięki postępowi technologicznemu zabiegi takie jak odwrócenie wazektomii lub IVF często umożliwiają mężczyznom cierpiącym na azoospermię pomyślne posiadanie własnych dzieci.
Jakie są możliwości leczenia azoospermii?
Azoospermia, jak sama nazwa wskazuje, oznacza brak plemników wykrytych w próbkach nasienia po wielokrotnych badaniach. Dzieli się na postać obturacyjną i nieobturacyjną.Azoospermia obturacyjna występuje, gdy jądra produkują normalne plemniki, ale drogi transportowe — takie jak najądrza, nasieniowody lub przewody wytryskowe — są zablokowane. Uniemożliwia to normalny wytrysk plemników, powodując ich gromadzenie się w jądrach, najądrzach lub nasieniowodach.Istnieje wiele przyczyn azoospermii obturacyjnej. Do głównych przyczyn należą wady wrodzone, takie jak brak nasieniowodów, brak pęcherzyków nasiennych, wrodzona niedrożność przewodów wytryskowych lub torbiel Müllera. Pacjenci z tymi schorzeniami są klasyfikowani jako cierpiący na azoospermię pierwotną.Po drugie, istnieje wtórna azoospermia wynikająca ze stanów zapalnych, nowotworów lub urazów. Pacjenci ci wcześniej mieli produkcję plemników, która stopniowo zmniejszała się, aż do całkowitego zaniku.Natomiast bezprzeszkodowa azoospermia wynika z dysfunkcji spermatogenezy w jądrach. Może ona wynikać z wrodzonej hipoplazji gonad, nieprawidłowości chromosomowych lub przyczyn idiopatycznych prowadzących do zatrzymania spermatogenezy. Przykłady obejmują hipoplazję jąder i obustronną atrofię jąder. Kategoria ta stanowi około 60% przypadków azoospermii i 10% przypadków niepłodności męskiej.W przypadku tej grupy pacjentów nie ma obecnie szczególnie skutecznych metod leczenia, ponieważ większość z nich nie jest w stanie wytworzyć normalnych plemników we własnym organizmie. Podstawowym podejściem terapeutycznym jest wykorzystanie nasienia dawcy z banków nasienia do technik wspomaganego rozrodu lub adopcji.Najnowsze badania wskazują, że u tych pacjentów mikrochirurgiczne pobranie nasienia z jąder może ujawnić ogniskowe obszary spermatogenezy w jądrach. W przypadku zlokalizowania żywotnych plemników zapłodnienie in vitro stanowi potencjalną drogę do rodzicielstwa, co potwierdzają udokumentowane międzynarodowe przypadki sukcesów.
Konwencjonalne leczenie azoospermii obturacyjnej
Leczenie niedrożności nasieniowodów i najądrzy: Większość przypadków azoospermii obturacyjnej można wyleczyć za pomocą zabiegów mikrochirurgicznych. Niedrożność nasieniowodów można leczyć za pomocą wazowazostomii, natomiast niedrożność najądrzy można leczyć za pomocą wazoepididymostomii.Jednak przed zabiegiem wazektomii pacjenci powinni przejść badanie wasografią w celu potwierdzenia drożności nasieniowodów. Badanie to musi być wykonane po operacji, ponieważ przeprowadzenie wasografii przed zabiegiem wiąże się z ryzykiem powstania nowego miejsca niedrożności. Wasografię można wykonać metodą otwartą lub przezskórną. Najczęściej stosowaną techniką chirurgiczną w przypadku wazektomii jest zespolenie typu end-to-side.
Leczenie azoospermii obturacyjnej: Tradycyjne metody diagnostyczne niedrożności przewodów wytryskowych zazwyczaj obejmują wasografię. Nowsze techniki wykorzystują przezodbytniczą lub przezkroczową wasografię pęcherzyków nasiennych, co zmniejsza ryzyko wywołania niedrożności nasieniowodów w porównaniu z metodami konwencjonalnymi.Dzięki postępowi technologicznemu, transrektalne badanie MRI pozwala obecnie potwierdzić niedrożność przewodów wytryskowych w przypadkach azoospermii, gdzie średnica pęcherzyków nasiennych przekracza 1,5 cm, co wskazuje na niedrożność. Tradycyjnym sposobem leczenia takiej niedrożności jest przezcewkowa resekcja przewodów wytryskowych.Wskaźnik rekanalizacji przewodów wytryskowych po operacji wynosi 50%, a wskaźnik ciąż u żon wynosi 25%. Mogą jednak wystąpić powikłania, z których głównym jest refluks moczu do przewodów wytryskowych, powodujący odpowiednie objawy. Inne powikłania obejmują uszkodzenie zwieraczy odbytnicy i zewnętrznej cewki moczowej. Stosunkowo nowszym podejściem do leczenia azoospermii jest wykonanie balonowej dilatacji w miejscu niedrożności przewodów wytryskowych równocześnie z pęcherzykowografią nasienną.
Leczenie CBAVD: W przypadku pacjentów z niepodlegającymi rekanalizacji nasieniowodami lub przewodami wytryskowymi można rozważyć wewnątrzkomórkową iniekcję plemników (ICSI). Jednak wskaźnik ciąż u partnerek mężczyzn z azoospermią obturacyjną poddanych ICSI wynosi od 17% do 56%.Przed pobraniem nasienia oboje partnerzy powinni poddać się badaniu mutacji CF. Istnieje wiele metod pobierania nasienia, w tym pobieranie nasienia z jąder lub najądrzy poprzez otwartą biopsję lub przezskórną aspirację. Do ICSI można również wykorzystać zamrożone nasienie z jąder i najądrzy, a wskaźniki ciąż są minimalnie różne w porównaniu z nasieniem świeżym.