Istnieje wiele metod łagodzenia bólu podczas porodu, a do najczęściej stosowanych należą znieczulenie zewnątrzoponowe i inhalacja podtlenku azotu. Każda z tych metod ma swoje zalety i wady, a nie każda przyszła mama może skorzystać z łagodzenia bólu podczas porodu. Poniżej znajduje się wyjaśnienie dotyczące łagodzenia bólu podczas porodu.
Kompleksowe omówienie popularnych metod łagodzenia bólu podczas porodu – zapraszamy do zapoznania się (Public Health Network)
Podstawowe metody łagodzenia bólu podczas porodu:
(1) Znieczulenie farmakologiczne. Zapewnia ono sedację, ułatwia zasypianie oraz łagodzi strach i niepokój. Do najczęściej stosowanych leków należą diazepam i petydyna. Nie należy jednak podawać ich w dużych ilościach, zwłaszcza w ciągu 3–4 godzin przed porodem, aby nie wpływały one na skurcze i nie hamowały oddychania noworodka.
(2) Psychologiczne łagodzenie bólu. Edukowanie matek i ich rodzin na temat ciąży i porodu sprzyja zrozumieniu bólu porodowego i zaufaniu do bezpieczeństwa porodu. Łagodzi to strach i niepokój, sprzyja silnym skurczom podczas porodu i ułatwia jego przebieg.Należy poinstruować matkę, aby wykonywała powolne, głębokie ćwiczenia oddechowe po nasileniu skurczów, aby złagodzić odczucia bólowe podczas porodu. Obecne zalecenia zachęcają do obecności rodziny podczas porodu. Obecność bliskich w trudnych chwilach zapewnia ogromny komfort, zwiększając tolerancję bólu u matki.
(3) Stosowanie urządzeń łagodzących ból. Zastosowanie urządzeń łagodzących ból po rozpoczęciu regularnych skurczów daje korzystne wyniki kliniczne.
(4) Inne podejścia. Wzmocnienie mięśni, więzadeł i stawów w czasie ciąży, praktykowanie technik relaksacyjnych i kultywowanie sztuki wizualizacji, utrzymywanie sprzyjającego środowiska porodowego oraz zanurzenie w wodzie podczas porodu mogą pomóc w złagodzeniu bólu.
Najskuteczniejsze znieczulenie polega na zablokowaniu nerwów czuciowych zaopatrujących macicę za pomocą znieczulenia zewnątrzoponowego, co zmniejsza ból. Ponieważ wymagana jest tylko minimalna ilość środka znieczulającego, matka pozostaje świadoma skurczów.Poród może się przedłużyć z powodu podania środka znieczulającego, ale zastrzyki z oksytocyny mogą wzmocnić skurcze i przyspieszyć postęp porodu. Znieczulenie zewnątrzoponowe wiąże się z pewnym ryzykiem, w tym alergią na środki znieczulające i powikłaniami znieczulenia. Ze względu na złożoność procedury położnicy i anestezjolodzy muszą wspólnie nadzorować i monitorować matkę podczas porodu. Kto kwalifikuje się do porodu bezbolesnego? Porada eksperta:Z wyjątkiem niektórych nagłych przypadków położniczych, urazów kręgosłupa lub infekcji, deformacji kręgosłupa lub wcześniejszych operacji, krwotoku przedporodowego, wstrząsu lub zaburzeń krzepnięcia, zdecydowana większość kobiet kwalifikuje się do tego zabiegu. Jest on szczególnie odpowiedni dla: kobiet rodzących po raz pierwszy, które bardzo boją się bólu; kobiet doświadczających silnego bólu porodowego z powodu intensywnych skurczów; oraz kobiet z chorobami współistniejącymi, takimi jak stan przedrzucawkowy, cukrzyca, choroby serca, choroby nerek lub zaburzenia oddychania.
Potencjalne skutki uboczne:
Podczas znieczulenia zewnątrzoponowego mogą wystąpić pewne skutki uboczne, takie jak przejściowe dreszcze, niedociśnienie lub wymioty. Rzadziej występują bóle głowy, bóle pleców, infekcje, skurcze, alergie na leki lub niewystarczające złagodzenie bólu.
Ważne informacje:
Przed podjęciem decyzji o znieczuleniu zewnątrzoponowym przyszłe matki powinny zapoznać się z jakością usług świadczonych w wybranym szpitalu. Obejmuje to sprawdzenie, czy wyposażenie sali porodowej spełnia normy, czy dostępny jest odpowiedni personel medyczny oraz czy szpital ma dobrą reputację w zakresie stosowania tej techniki. Zrozumienie potencjalnych problemów i ustanowienie skutecznych kanałów komunikacji między personelem medycznym a pacjentkami może ułatwić przebieg porodu i zminimalizować powikłania.
Zalety i wady popularnych metod znieczulenia porodowego:
1.Znieczulenie zewnątrzoponowe:
Powszechnie uznawane na całym świecie za najskuteczniejszą metodę znieczulenia, osiągającą 95% skuteczności. Typowe techniki obejmują znieczulenie zewnątrzoponowe i znieczulenie podpajęczynówkowo-zewnątrzoponowe. Polega to na wprowadzeniu niewielkiego cewnika do kręgosłupa lędźwiowego, przez który za pomocą pompy znieczulającej powoli podawany jest lek.
Zalety:
1) Zapewnia doskonałą analgezję o szybkim początku działania, znacznie łagodząc ból związany ze skurczami. Szczególnie odpowiednia dla kobiet odczuwających strach z powodu obaw przed bólem porodowym.
2) Kobieta pozostaje przytomna, może normalnie jeść i pić, aktywnie uczestniczyć w porodzie i samodzielnie kontrolować pompę analgetyczną.
3) Nie powoduje blokady motorycznej, umożliwiając chodzenie i swobodne poruszanie się po podaniu.
4) Dzięki udoskonaleniu nowej techniki podawania PCEA i zastosowaniu ropiwakainy — obecnie najbezpieczniejszego leku do stosowania w okresie okołoporodowym — skuteczność znieczulenia uległa poprawie, a wpływ na matkę, dziecko i przebieg porodu jest znikomy.
5) Zapewnia znieczulenie podczas szycia krocza i leczenia bólu pooperacyjnego.
Wady:
1) Wymaga wysokich umiejętności technicznych i musi być podawana przez anestezjologów posiadających specjalistyczne umiejętności.
2) Znieczulenie podpajęczynówkowe jest zabiegiem inwazyjnym, wiążącym się z ryzykiem technicznym i przeciwwskazaniami. Przed podaniem lekarz musi poinformować matkę lub rodzinę o potencjalnym ryzyku i powikłaniach, uzyskując podpisaną zgodę.
3) Przeciwwskazana w przypadku zakażenia miejsca nakłucia, zakażenia ogólnoustrojowego, zaburzeń krzepnięcia lub podwyższonego ciśnienia śródczaszkowego.Metoda polega na inhalacji za pomocą maski. Matka wykonuje kilka głębokich oddechów przez maskę, zanim poczuje początek skurczu. Maska jest zdejmowana po ustąpieniu bólu, a proces powtarza się w przerwie między skurczami.
Zalety:
1) Znacznie sprzyja relaksacji matki, ułatwia rozwarcie szyjki macicy i znacznie skraca czas trwania porodu.
2) Mieszanka podtlenku azotu zawiera 50% tlenu, co zwiększa poziom tlenu we krwi zarówno matki, jak i płodu.
3) Rzadko występują przeciwwskazania, ma szerokie zastosowanie.
4) Prosta obsługa i bezpieczne stosowanie, podobne do standardowej terapii tlenowej. Może być samodzielnie podawana przez matkę, jest nieinwazyjna, a około 75% użytkowników zgłasza jej niezawodną skuteczność.
5) Działa szybko i jest szybko metabolizowany; jego działanie ustępuje w ciągu kilku minut po inhalacji. Jest bezbarwny i lekko słodki, nie podrażnia dróg oddechowych.
6) Kobiety mogą drzemać w przerwach między skurczami, pozostając przytomne i zdolne do aktywnej współpracy.
Wady:
1) Jego skuteczność w łagodzeniu bólu rany krocza różni się znacznie u poszczególnych osób; niektóre mogą odczuwać łagodne nudności i zawroty głowy po użyciu.
2) Skuteczność przeciwbólowa różni się w zależności od osoby; u niektórych po podaniu może wystąpić łagodne mdłości i zawroty głowy.
3) Wymaga 30–40 sekundowego okresu latencji od inhalacji do wystąpienia działania przeciwbólowego, co wymaga rozpoczęcia 30 sekund przed rozpoczęciem skurczów. Błędy w synchronizacji mogą skutkować nieskutecznym podaniem.