Annem keskin bir dille konuşurdu ve keskin sözleriyle mahallemizde kötü şöhretliydi. Kimse ona karşı gelmeye cesaret edemezdi, çünkü sözlerinin on erkeğin yumruklarının ağırlığı kadar etkisi olduğu söylenirdi. Bana hiç vurmamasına rağmen, sözlü saldırıları beni tamamen küçük düşürürdü.Çocukluğumdan beri itaatkar bir çocuktum ve annemin azarlamalarından olabildiğince kaçmak için tamamen ailemin isteklerine göre yaşıyordum. Adil olmak gerekirse, annem aynı zamanda çalışkan ve iyi kalpli bir kadındı, ama nedense onu düşündüğümde hala ona karşı biraz kin besliyorum.
Özellikle bir keresinde kocamla tartışırken, bana inanamayan bir ifadeyle bakarak, "Nasıl böyle acımasız şeyler söyleyebilirsin? Buna inanamıyorum." dediğinde.Donakaldım. O anda, çocukluğuma geri döndüm: annem bana hakaretler yağdırırken başımı eğmiştim... Kendimi tamamen umutsuz hissettim. Çocukken bile, çocukların kaçınılmaz olarak ebeveynlerinin gölgesinde kaldıklarını duymuştum. O zamanlar, asla annem gibi olmayacağıma yemin etmiştim. Ancak bir şekilde, onun gölgesinden hiç kurtulamadım.Kocama bağırdığımdan beri, onunla çatışmaktan kaçınmaya çalışıyorum. Ona hakaret etmemek için kendimi ne kadar kontrol etmeye çalışırsam, o kötü sözler o kadar kontrolsüz bir şekilde ağzımdan dökülmek istiyor. Anneme ne kadar benzediğimi görmek beni üzüyor.Onun gölgesinden nasıl kurtulabilirim?
Zhang Jing, Harbin
Sevgili Zhang Jing:
Gelişim yıllarımızda, hepimiz psikolojik gelişimimizi ve karakterimizi şekillendiren bir veya daha fazla "önemli kişi" ile karşılaşırız. Açıkçası, anneniz hayatınızda böyle bir figür. Ama bu, onun gölgesinden asla çıkamayacağınız anlamına mı geliyor? Kesinlikle hayır.Aslında, annenizin etkisini fark etmek, onun gölgesinden çıkmanın ilk adımıdır. Mektubunuzda, annenize karşı karmaşık duygularınızı ortaya koyuyorsunuz – sevgi ve kızgınlık iç içe geçmiş durumda – ve kendi sorunlarınızla yüzleşirken ne yapacağınızı bilemiyorsunuz. Bunu birlikte analiz edelim. Annenizin etkisinin çok yönlü olduğunu düşünüyorum. Onun çalışkan ve nazik bir kadın olduğunu belirttiniz; şüphesiz, sizi derinden şekillendiren birçok takdire şayan erdeme sahiptir.Annene karşı duyduğun sözde "kin"in, sadece onun keskin konuşma tarzından hoşlanmamanın bir sonucu olup olmadığını bir düşün. Bunu fark etmek, ona karşı duyduğun duyguları, onun sertliğinden hoşlanmamanla ayırmanı sağlar. Onun sert konuşma tarzını benimsediğini fark etmek, onu suçlamak ve sorumluluğu ona yüklemek yerine, bu kusuru aşmaya çalışmanı sağlar.
Dahası, evlilik tartışmaları sırasında sarf edilen ateşli sözlere aşırı tepki göstermeye gerek yoktur. Dikkatlice gözlemleyin, kocanızın da benzer sözler sarf ettiğini fark edebilirsiniz. Sözlerinizin zehirli olduğu yönündeki suçlaması, tartışmada kendini çaresiz hissettiğinde kullandığı zayıf bir savunma olabilir. Bu konu üzerinde fazla durmayın. İnsan ruhu tuhaftır: ona ne kadar dikkat ederseniz, o kadar size yapışır.Kendinizi bırakın ve bu psikolojik büyünün etkisinden kurtulun.
Gerçekte, tartışmalar sadece sevgiyi zedeler. Evlilik çatışmalarını önlemenin en iyi yolu, her iki tarafın da sakin bir şekilde oturup, etkili bir şekilde iletişim kurması ve sorunun kökünü belirlemesidir. (Uzman: Xiang Jie)
(Yukarıdaki içerik, Family Doctor Online tarafından kullanılması için özel olarak yetkilendirilmiştir. İzinsiz çoğaltılması yasaktır.)